Rot op met die economie! Hoeveel signalen heb je nodig om in te zien dat een bloeiende economie minder belangrijk is dan een leefbare aarde?
Weet u het nog? Het Enron schandaal, de manipulatie van de energiemarkt in de VS en de zomer met blackouts aldaar?
Nou, ook zonder Enron lukt het hoor. California heeft ook een stevige hittegolf waardoor alle airco’s maximaal draaien. En daardoor is er nu te weinig electriciteit. En dan krijg je weer blackouts.
Je kan real-time zien wanner het fout gaat.
Voorbeeldplaatje:
Na een lange periode als politiek journalist voor Den Haag Vandaag heeft Wouke van Scherrenburg na haar afscheid een boek met interviews samengesteld getiteld Vrouwen op het Binnenhof. Interviews met zestien politica’s van dit moment. Ze geeft zelf aan dat het niet puur om emancipatoire redenen was. Ze wilde ook graag een beeld geven vanuit een vrouwelijk perspectief over hoe het is om het hoofd boven water te houden in een wereld vol grote ego’s en zeurende achterbannen. En hoe politica’s werk en privé combineren.
De zestien interviews volgen allemaal min of meer hetzelfde stramien. De persoon zelf is aan het woord en vertelt achtereenvolgens over haar jeugd, hoe ze in de politiek beland zijn, hoe het is om politica te zijn in deze tijd en hoe het leven als politica zich verhoudt tot de privé situatie. Om dan af te sluiten met een korte blik vooruit.
De interviews komen heel erg ongedwongen over. Dit is waarschijnlijk mede te danken aan de lang lopende relaties die Wouke heeft kunnen opbouwen met veel van de geïnterviewden. Het leest alsof ze een verhaal vertellen aan vrienden. Emoties en teleurstellingen worden openlijk besproken.
Door deze manier van presenteren krijg je voornamelijk meer inzicht in de persoon. De politieke standpunten komen op de tweede plaats.
Het boek leest erg vlot. Het kostte me niet meer dan 5 uur om de 166 bladzijden te verorberen, inclusief het maken van aantekeningen.
Zhang Hongtu, Shitao – van Gogh #10, 2004.
Zou u op dit moment kiezen voor het krijgen van kinderen?
Achtergrond vraag:
In de werkomgeving deze week ontstond een discussie tussen diverse collega’s (met kinderwens, kleine kinderen, volwassen kinderen, geen kinderen of bewust geen kinderen) naar aanleiding van een heftig gesprek over het risico van de potentiele gevolgen van global warming (worst case scenario: onomkeerbare opwarming met point of no return over 20 jaar, 10 graden opwarming binnen 100 jaar, zeespiegelstijging van minimaal 5 meter, zwaar verstoord klimaat) en het onrustige gevoel dat het huidige midden-oosten conflict kan escaleren tot iets veel groters met in het achterhoofd een wereldwijd gevecht om energiebronnen.
In die context werd een vraag, die menig aanstaand ouder zich waarschijnlijk heeft gesteld, neergelegd. Stel je wilt kinderen en je kunt kinderen krijgen, kies je er dan nu voor om dat ook te doen als je het idee hebt dat de toekomst er zo somber uit ziet?
Metro heeft duidelijk ook last van de warmte. ANP had het goed overigens.
De command-and-control structuur van alle diensten die in NL samen moeten werken bij grote rampen laat nogal te wensen over. Een cruciaal element hierin is de informatiehuishouding.
Met de komst van C2000 dacht men de zaken eenvoudiger te maken. Maar daarmee zijn ze te makkelijk voorbij gegaan aan de versnippering van de taken bij rampen over de verschillende partijen:
26 politieregio’s, diverse ambulance- en brandweerregio’s die op plaatsen afwijken van de overige regio’s, meerdere meldkamers, KMar landelijk en Schiphol, Justitie met verschillende organen, Binnenlandse Zaken (BZK) met verschillende organen (waaronder rampenbestrijding), Defensie en gemeentes (burgemeesters) met hun verantwoordelijkheden.
Dus is er een Actieprogramma Coördinatie Informatievoorziening Rampenbestrijding opgezet door de regering. De rapportage daarover stemmen niet hoopvol:
Bij de uitvoering van het kabinetsstandpunt ACIR gaat momenteel veel aandacht uit naar de organisatie van bestuurlijke samenwerking. De huidige bestuurlijke structuur en verantwoordelijkheidsverdeling in de sector veiligheid maakt het niet eenvoudig om op alle terreinen tot snelle resultaten te komen. Met die realiteit heeft ook ACIR te maken. Het kabinetsstandpunt gaat over multidisciplinaire informatievoorziening en dient te worden gerealiseerd binnen een complex werkgebied. Er dient afstemming met vele partijen met dito belangen plaats te vinden. Met de instelling van de Raad MIV en de Stuurgroep ACIR zijn duidelijke stappen
gezet om te komen tot gestructureerde inhoudelijke afstemming en bestuurlijke besluitvorming.
Ook de vorming van de veiligheidsregio’s, de oprichting van de Voorziening tot Samenwerking Politie Nederland en de ontwikkeling van de nieuwe Politiewet zijn belangrijke ontwikkelingen, die nauw verweven zijn met het project ACIR.