De kerk en TV zijn al een hele tijd vriendjes, zeker in de Verenigde Staten. Billy Graham is een van de grondleggers van de TV-religie en hij is al vanaf de jaren 50 van de vorige eeuw bezig.
Dus als ik heel af en toe op zondagochtend de TV aanzet en iemand zie spreken en om de twee zinnen het woord “god” of “jezus” hoor zeggen, laat ik dat aan me voorbij gaan. Maar nieuwsgierig als ik kan zijn, ben ik er toch eens rustig voor gaan zitten.
(Directe link naar YouTube. 8 minuten. Sorry voor het stukje asynchrone stem)
Dat zijn geen preken meer! Dat zijn therapeutische sessies met een hoog “feel-good” gehalte. En de manier van spreken doet me heel sterk denken aan NLP.
Maar belangrijker nog, volgens mij wordt de verhouding tussen God en mens anders. Als ik deze preken zie, schiet de volgende vervormde beroemde uitspraak te binnen:
“Vraag niet wat jij kan doen voor God, vraag wat God kan doen voor jou.”
Dat past dan wel helemaal in het plaatje van de consumptiemaatschappij. Klant is koning en God is de winkelmanager.
“It is not up to the state or the politicians to dictate one version of history and stiffle or silence all other possible interpretations. This is what I critize in my country and this is what I critize in France.”
Turkse schrijfster Elif Safak over de wet die in Frankrijk is aangenomen waarmee het ontkennen van de Armeense genocide strafbaar wordt.
(Uitzending Nova afgelopen donderdag, na 13,5 minuten)
Eerst even wat taaie juridische tekst:
`(1) UNLAWFUL ENEMY COMBATANT- (A) The term `unlawful enemy combatant’ means–
`(i) a person who has engaged in hostilities or who has purposefully and materially supported hostilities against the United States or its co-belligerents who is not a lawful enemy combatant (including a person who is part of the Taliban, al Qaeda, or associated forces); or
`(ii) a person who, before, on, or after the date of the enactment of the Military Commissions Act of 2006, has been determined to be an unlawful enemy combatant by a Combatant Status Review Tribunal or another competent tribunal established under the authority of the President or the Secretary of Defense.
Herkent u het? Het komt uit de nieuwe wet van de Verenigde Staten over hoe om te gaan met vermeende terroristen. Die wet waarin staat dat martelen wel mag (als het maar netjes gebeurd) en dat de gevangene geen recht op beroep heeft (exit Habeas Corpus).
Een deel van u zal, als het goed is, verontwaardigd zijn. Dit is toch een ernstige aantasting van zorgvuldig opgebouwde rechten immers. Een deel van u zal het waarschijnlijk een biet zijn. Misschien is er zelfs een enkeling onder u die het wel te rechtvaardigen vindt.
Maar ik vraag me af iemand van u denkt dat het op haar/hem van toepassing is. Waarschijnlijk niet. Waarschijnlijk denkt u hierbij aan bebaarde mannen die uit woeste berggebieden in Afghanistan geplukt worden en dan levenslang opgesloten worden ergens op een plek waar niemand van ze weet. Erg, maar voor uw persoonlijke leven geen probleem.
Lees dan het stukje droge tekst nog maar eens heel goed. Onder (ii) wordt heel duidelijk gesteld dat een tribunaal, al dan niet aangesteld door de president of minister van defensie, per individu mag bepalen of het een “Unlawful enemy combatant” is.
Stel dat het zeker is dat morgen een enorme komeet inslaat die al het leven op aarde vernietigt.
Wat gaat u dan in de laatste 24 uur van uw leven doen?