Met de oplopende olieprijs en de daarmee gepaard gaande lichte stijging van de benzineprijs, kwam gelijk de discussie over het verlagen van de accijns weer naar boven. Uiteraard met de daarbij gaande geluiden over het steeds meer uitpersen van de autorijders door de Staat.
Dus toen het CBS deze week met de laatste cijfers van de heffingen op energiedragers aan kwam, werden de mouwen opgestroopt en de getallen door de inflatiemolen gehaald. En wat blijkt? Dat we eigenlijk al jaren min of meer hetzelfde betalen, ongeacht de fluctuaties in de benzine/diesel/olieprijs. Dus nu ophouden met mekkeren graag.
Bovenstaande cijfers zijn omgerekend naar 2008 euro’s per liter benzine/diesel op basis van de inflatiecijfers van het CBS.
Dat gezegd hebbende, is het wel aardig om wat verderop in de tabel van het CBS te kijken. En dan maar weer eens in harde cijfers te zien dat een kleinverbruiker (zeg maar alle individuele Nederlanders) ongeveer 20 keer zoveel heffing betalen op gas en ongeveer 10 keer zoveel heffing betalen op elektriciteit als de grootverbruikers. Over het stimuleren van zuinigheid gesproken.
Update (2008-02-21): Zie ook grafiek inflatiegecorrigeerde benzineprijs door de jaren heen.
Update (2008-07-15): Nu grafiek voor benzineaccijns vanaf voor “het kwartje van Kok”.
Turning the Place Over, Richard Wilson, 2007
De redactie was weer eens drukker met de inhoud dat met de getallen. Hierdoor constateerde de getallenjager te laat dat er toch wel een bijzonder moment was gepasseerd. Sargasso is de mijlpaal van 10.000 posts gepasseerd. Eigenlijk zijn het er veel meer, als je de oude reeks er bij op telt. Maar intussen staat het er toch maar. Terug tellend viel de eer van de 10.000ste post aan een gastredacteur. Hoe sprekend.
Hoewel de 10.000ste posts dus in stilte voorbij kwam, kan dat niet gezegd worden van alle posts. Als narcistische virtuele schrijvers is het fijn om terug te kunnen kijken op de reuring die ook wij af en toe mochten oproepen. Maar het kan vast nog erger.
Op naar de volgende mijlpaal, op naar de 25.000!
Hoe groot gaat de problematiek rondom de resistente bacteriën worden en wat kunnen we er aan doen?
Met enige enige regelmaat is hier aandacht besteed aan de slechte
toegankelijkheid van de documentatie van ons parlement. Het verschijnt met vertraging, het is onoverzichtelijk, de verbanden tussen documenten zijn niet duidelijk en het is niet eens mogelijke permanente linkjes te maken.
Voor de (burger) journalist die niet in Den Haag zit, is het daardoor heel lastig te volgen wat er werkelijk besproken wordt onder die kaasstolp.
Maar er is één aspect nog lastiger: Uitvinden wat het stemgedrag van de Tweede Kamer is bij een wet, motie of amendement. En als je dan toch na veel zoeken met behulp van dossiernummers gevonden hebt waar de stemmingsuitslagen staan, kom je nog niet veel verder dan dat partijen A, B en C voor waren en de rest tegen. Je kan niet zien hoe een individueel kamerlid heeft gestemd tenzij er om een hoofdelijke stemming is gevraagd. Je kan ook niet zien of alle kamerleden wel aanwezig waren bij de stemming. De aanname is dat als er staat dat partij A voor was, alle fractieleden voor waren, maar individuele kamerleden kan je hier niet op aanspreken. In de praktijk komt dit er op neer dat in 99 procent van de gevallen iedereen met de fractie mee stemt. Daarom zouden eigenlijk twee Kamerleden volstaan, ieder met een bepaald stemgewicht. Spaart een hoop ruis.