OPINIE - Wie niet beter weet, zou zomaar kunnen denken dat de laatste onthullingen over de oorlogsmisdaden die het IDF afgelopen zomer in de Gazastrook pleegde, een kentering zouden brengen in de publieke opinie over Israël.
Maar dat zou naïef zijn.
Zeker, de ontboezemingen van soldaten die de opdracht kregen te schieten op alles wat beweegt en lukraak appartementencomplexen met artillerie onder vuur te nemen, zijn schokkend, evenals het aantal Palestijnse slachtoffers (zie de grafiek hieronder); maar in de nieuwscyclus is de berichtgeving al weer ondergesneeuwd onder hashtags als #fuckdekoning, de Britse verkiezingen en een Telegraafpeiling waaruit zou blijken dat 82% van de Nederlanders meent dat het land zich op de rand van een morele afgrond bevindt.
Laten we wel zijn, voor de meeste mensen is Gaza een ver-van-hun-bed-show, en Hamas toch zeker ook geen club lieverdjes.
Dat wil echter niet zeggen dat men niets meekrijgt van hoe de Israëlische politiek steeds verder verrechtst of wat het IDF zoal in de bezette gebieden uitspookt. En net zoals een hardnekkig stroompje water een stuk gesteente druppel voor druppel uitholt, zo holt ook de gestage berichtenstroom Israëls krediet langzaam maar zeker uit.
Misschien duurt het nog twintig jaar, maar er komt een dag, dat Westerse landen, ook de VS, Israël vriendelijk toch dwingend gaan verzoeken nu eindelijk eens een keer normaal te gaan doen.
