Joost

Vandaag staat de Britse holocaust-ontkennercriticus David Irving terecht in Oostenrijk. In dat land is het, net als in Nederland, verboden de holocaust te ontkennen.

Irving heeft schuld bekend, maar argumenteert dat hij zijn standpunt inmiddels heeft genuanceerd. Hij ontkent het bestaan van de gaskamers niet meer, maar blijft wel vasthouden aan zijn claim dat er veel minder Joden zijn omgekomen dan de officiële 6 miljoen.

De rechtszaak krijgt extra aandacht met de cartoonrellen in het achterhoofd. Hoe gaat Europa om met haar eigen taboes?

Ik vraag me af waarom het ontkennen van de Holocaust strafbaar is. Hebben we die wetgeving nodig?
Zijn we er zo bang voor dat we het mensen voor 10(!) jaar moeten kunnen opsluiten voor het verkondigen van een mening? Een mening die makkelijk te ontkrachten is? Zo’n mening moet in het publieke debat worden bestreden, niet gesmoord worden met een rechtzaak, waar alleen maar verliezers zijn.
Zo wordt namelijk de suggestie gewekt dat Europa iets te verbergen heeft en dat zal deze mensen tot martelaars maken voor gelijkgestemden en twijfelaars misschien over de streep trekken.

Daarnaast komt het, zeker voor de moslimwereld, hypocriet over dat we blijkbaar wel een belediging van Mohammed accepteren, maar tegelijkertijd onze eigen heilige huisjes aggressief verdedigen.