Battle of the blog
Zoals zo vaak, goed voorbeeld doet volgen. GeenCommentaar heeft besloten een Battle of the Blog te beginnen. Maar, om Steeph van Sargasso niet teveel voor de voeten te lopen, pakken we de belangrijkste blogs die daar niet besproken worden en, met alle respect Steeph, deze zijn van een gemiddeld stuk hogere kwaliteit dan degenen besproken op Sargasso. Het was een hels karwei, weken ploeteren door alle artikelen, temeer omdat we besloten drie (3!) maanden ineens te recenseren. Maar we hebben juweeltjes gevonden, pijnlijke missers, kunst en gedrochten. Kortom, een afspiegeling van de maatschappij.
Ondanks dit alles (of misschien zelfs wel dankzij) waren we tevreden over het gemiddelde niveau van de blogs. Met een gemiddelde van 2,71428571 logs per dag doen ze het erg goed. Daarnaast was het gemiddeld aantal woorden per log ongekend hoog: 221,3418213. Het leestekengebruik kon wel wat minder, naar onze smaak. Opmerkelijk: er werden totaal geen scheldwoorden gevonden!
Voor zover wij de inhoud van de stukjes konden volgen zaten ze goed doortimmerd in elkaar. Vooral een stuk over de Poeliwoelikever uit zuidoost-west-Oessetië van een zekere “Carlos” maakte een verpletterende indruk.
Ook het kroontjessysteem nemen we over van Sargasso. Onze scouts blijken een stuk strenger – en grondiger – dan die van Sargasso. Slechts één kroontje deelden we uit. Daarbij dient aangetekend te worden dat de recensent een vage bekende is van een gedeelte van de redactie van het betreffende blog, dus neem dit blijk van waardering dan ook maar gerust met een schep zout. Zelfbevlekking is in de Nederlandse blogosfeer immers eerder regel dan uitzondering.
Het is de laatste tijd een beetje “in” om je gelijk te halen via de media. Zo ook Ebru Umar die het gisteren in de metro (geen link voorhanden, maar tzt komt hij
In België is de taalstrijd weer opgelaait na uitlatingen van de Vlaamse minister-president Yves Leterme.
De VN besloot een paar weken geleden tot het stationeren van een vredesmacht in Libanon. Frankrijk, één van de architecten van het staakt-het-vuren tussen Israël en Hezbollah zou, zo verwachtte men, de leiding nemen van de operatie en een groot aantal militairen leveren. Dus niet. Het Franse aanbod was een kaakzakkende 200 militairen bovenop de al 200 in Libanon aanwezige Franse militairen.