Weblogs en reageerders moeten het weer flink ontgelden de laatste dagen. Eergisteren betoogde de ons welbekende Reinder Rustema op De Nieuwe Reporter dat kranten zich ver moeten houden van reacties onder hun artikelen. Door hun lezersvolume worden de discussies, voor zover deze er zijn, na zo’n tien reacties al niet meer te volgen. Een kleine week eerder wist Henk Blanken op hetzelfde blog al te melden dat webloggers een hekel hebben aan journalisten en andersom.
Rustema geeft met zijn opinie vooral te kennen een voorstander te zijn van symptoombestrijding. Mensen reageren niet zoals je graag wil, dus ontneem je ze de mogelijkheid daartoe maar. Dat je reageerders kan stimuleren, zowel qua community als met techniek, ontgaat hem blijkbaar. Reacties op reacties mogelijk maken bijvoorbeeld, of een reputatiemanagementsysteem. Waar Henk Blanken zijn wijsheid vandaan haalt weet ik niet. Wat ik wel weet is dat berichtgeving in de gevestigde media over blogs bijna zonder uitzondering negatief is. Andersom is dat niet het geval en ik ken ook weinig bloggers die een hekel hebben aan journalisten. Of aan zichzelf, omdat ik aardig wat bloggende journalisten ken.
Wat achterblijft na deze twee stukken is het gevoel dat het internet, weblogs en reageerders overwegend negatief worden benaderd, vooral door de oude media. Waarom kan men nou nooit eens een positief gegeven uitlichten en dat dan nuanceren in plaats van het omgekeerde? Ze zien vooral problemen, waar ze er volgens mij niet zijn (Blanken), of waar ze opgelost kunnen worden, zonder dat er meteen rigoreuze maatregelen genomen hoeven te worden (Rustema).
Of zijn het echt gemene ouders…
‘Wetenschapper’ toont verband geweld films en op straat aan
Kan iemand die man ontslaan?
Of denkt iemand dat dit wel gaat werken?
Peter gefeliciteerd! *GC haalt veer uit reet*
Ja, ook wij komen er niet onderuit: de Antillen. Wat moeten we ermee? Ze kosten ons alleen maar geld en leveren niets op. De oplossing? Op Marktplaats! Ja, dat we daar niet eerder aan dachten. Die paar obstakels die er zijn ruimen we wel even uit de weg.
Allereerst heb je natuurlijk dat stomme koninkrijksstatuut, dat bepaalt dat we de Antillen er niet zomaar uit mogen sodemieteren. Mwah, papier is maar papier, dat kunnen we uiteraard gewoon negeren. Verdragen zijn voor mietjes! Wat kan ons onze internationale reputatie schelen?
Een ander minimaal obstakel is de VS. Het land zal niet zo blij zijn met onze eventuele terugtrekking. Schijnt iets met Chavez te maken te hebben. En, oh ja, met drugs. Maar goed, luisteren naar de VS doen we al jaren niet meer, toch?
En om nog even terug te komen op ‘reputatie’: er zal uiteraard ook geen schande van gesproken worden dat Nederland een land waaraan het jarenlang grof heeft verdiend door middel van slavenhandel als oud vuil langs de straat zet op het moment dat het even geen geld oplevert. Woorden doen geen zeer, dus daar komen we ook wel overheen, dat beetje zwartpraten. En ons geweten? Hebben we dat dan?
Nederlandse gemeenten hanteren steeds vaker, en met steeds minder aanleiding samenscholingsverboden. In Rotterdam bijvoorbeeld bestaat voor de gehele stad zo’n verbod voor meer dan twee personen. Het gaat zelfs zo ver dat moeders die met elkaar staan te praten op speelplaatsjes daarop worden aangesproken door agenten. In Den Haag worden jongeren gearresteerd die met meer dan twee tegelijkertijd hun jeugdhonk uitkomen.
En waarom? Ja, er was overlast, in de meeste gevallen. En de gemeenten kraaien victorie over de effectiviteit. En inderdaad, een samenscholingsverbod kan in noodsituaties effect hebben. Maar het mag niet zo zijn dat, zoals nu blijkt te gebeuren, samenscholingsverboden permanent zijn. In Rotterdam bijvoorbeeld, is het samenscholingsverbod al sinds 2004 van kracht. Toch denkt de gemeente niet aan het opheffen ervan. Directeur veiligheid van de gemeente, Arjen Littooy, beargumenteert dat op de volgende, heel enge manier:
“Zolang er overtredingen zijn, is er geen aanleiding om de maatregel te beëindigen.”
Wat bedoelt Littoy hiermee? Dat zolang er overtredingen van het samenscholingsverbod zijn het gehandhaafd blijft? Of zolang er overtredingen in het algemeen zijn? In beide gevallen is het natuurlijk duidelijk: het verbod wordt nooit opgeheven. En dat terwijl het een totaal onnodige maatregel is. De politie heeft namelijk al de bevoegdheid om jongeren weg te sturen en te bekeuren als ze overlast veroorzaken.
Inmiddels is de Volkskrant-site al dicht gegooid, maar dan nu toch maar de traditionele nerdpost met technische details erachteraan. Hoewel het dit keer eigenlijk totaal niet technisch was.
Het begon allemaal met Steeph, die regelmatig complete artikelen linkte uit de Volkskrant en NRC op Sargasso. Hij heeft een abonnement op beide bladen, en copy-paste die links vanuit het beschermde gedeelte van de gedeeltes van de site die alleen voor abonneehouders toegankelijk is. Hiermee wordt dus de beveiliging omzeild, maar wordt niet het copyright overtreden. Er wordt immers nog steeds verwezen naar het oorspronkelijke artikel, op de servers van de kranten.
Het leuke is dus dat die links totaal niet beveiligd zijn. Toen ik even keek naar de links zag ik daar al wat dingen die te variëren waren en verhip, ik kreeg andere artikelen te zien!
Na nog wat uitzoekwerk bleek de structuur van de bestandsnamen als volgt te zijn, ik leg het even uit aan de hand van een voorbeeldje. Waarschuwing: dit is simpel.
http//url-naar-krant/20080105/pages/01001/articles/VOK–20080105–01001001.jpg
20080105: De datum in jaar, maand, dag.
01001: De katern (twee cijfers) en de pagina (drie cijfers)
VOK: Volkskrant (NRC voor ehm, NRC)
20080105: Nogmaals de datum in jaar, maand, dag.
01001001: Wederom de katern (twee cijfers), de pagina (drie cijfers), maar nu aangevuld met het artikelnummer (drie cijfers).
GeenCommentaar heeft als stelregel dat we niet over iets schrijven als we jullie, onze lezers, niet over hetzelfde bronmateriaal kunnen laten beschikken. Dit houdt in dat we uitsluitend bronnen gebruiken die online beschikbaar zijn.
Veel nieuws, vooral het ANP-nieuws, is online beschikbaar. Daar maken wij en vele andere weblogs dan ook dankbaar gebruik van. Maar regelmatig komt het voor dat we in de krant (aka dode boom) een mooi achtergrondartikel tegenkomen, dat we eigenlijk zouden willen gebruiken als startpunt voor een mooi blogstukje. Maar aangezien we dat soort stukken bijna nooit online kunnen vinden (of ze zijn alleen beschikbaar voor abonnees), gaan zulke ideeën meestal direct de prullenbak in. Je zou natuurlijk het stuk in kunnen scannen en vervolgens beschikbaar maken, maar dat is illegaal. Copyrights, auteursrecht enzovoort. Dus doen we het niet.
En dat vinden wij van GeenCommentaar jammer. Niet alleen jammer voor ons, maar ook voor de krant. Die had, tegen minimale kosten, een stukje reclame voor zichzelf kunnen maken. Een gemiste kans!
Daarom hebben wij een idee, ter overweging voor de krantenredacties: geef weblogs die serieus aan de weg timmeren (en op non profitbasis werken) toegang tot de digitale krant, en laat ze (in beperkte mate) artikelen beschikbaar stellen aan hun lezers. Uiteraard zouden we het liefst zien dat alles gratis online beschikbaar zou zijn, maar we realiseren ons dat dat waarschijnlijk vooralsnog een brug te ver is.
Een kind heeft nu eenmaal grosso modo een aangeleerd normbesef. Volgens Martijn (de pedofielen-stichting, red) niet, een kind kan zelf beslissen en zijn eigen grenzen aangeven. Als dat zo zou zijn, kun je een kindsoldaat in Sierra Leone inderdaad die Uzi of AK-47 in de handen drukken. Dat kind beslist toch zelf wel of hij partij kiest voor regering of rebellen?
Sander Dikhoff, advocaat, in de Spits van gisteren (pagina 5).