Op vrijdag laat GeenCommentaar zijn licht schijnen op een bekende of minder bekende artiest. Van politiek gedreven zanger(es) tot stevige no-nonsense rock, we bespreken (bijna) elke week een spraakmakende muzikant.
Het is zwaar klote om fan te zijn van de Zweedse elektroband ‘The Knife’. Ze treden amper op, geven bijna geen interviews, en áls ze te zien zijn dragen ze (vogel)maskers. Toegankelijk kan je hen dus niet noemen.
Hun muziek daarentegen, is heel ehm… nou ja, die is ook redelijk ontoegankelijk. Mensen die de muziek van broer en zus Olof en Karin Dreijer voor het eerst horen kunnen het vaak niet echt waarderen. Het onvervalste Scandinavische accent van zangeres Karin Dreijer zal daar wel aan bijdragen. En natuurlijk het genre, elektro, dat het ook niet altijd even goed doet.
Maar het is wel een band die in het gehoor groeit. Zaak is om langzaamaan te wennen aan hun sound. Een beetje doorbijten dus. Ikzelf leerde de band kennen via een omweg, Röyksopp. Ik vroeg me af wie de zangeres was in het nummer “What Else Is There”:
Kijk eens aan. Redelijk toegankelijk, en ik was direct gefascineerd door die stem. Dat accent! Heerlijk! Een klein beetje Google later, en ik wist wie de zangeres was. Je zou haar trouwens ook kunnen kennen
