Closing Time | Keith Emerson
Te laat natuurlijk, maar vandaag alsnog een muzikale herdenking van Keith Emerson, een van de helden van de progressive rock.
Te laat natuurlijk, maar vandaag alsnog een muzikale herdenking van Keith Emerson, een van de helden van de progressive rock.
Vijftentwintig jaar geleden woonde ik in Praag, dat indertijd de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije was. Er werd campagne gevoerd voor een referendum om het land op te splitsen. Het initiatief kwam uit Slowakije, dat zich onderbedeeld voelde, maar de grap ging rond dat de Tsjechen zo onderhand ook voor waren, om van het gezeik af te zijn.
Dezer dagen moet ik wel eens aan de sfeer van indertijd denken. Alle juridische bezwaren even negerend: als we een referendum kunnen houden over een simpel associatieakkoord met de Oekraïne, kunnen we de Nederlanders toch ook vragen of ze nog trek hebben in de Britten in de EU?
Vorige week gekkigheid uit Rusland, dus vandaag uit de Oekraïne (muziek vanaf 2:00). Dzidzio bestaat uit drie muzikanten en een varken. Mocht u na bovenstaande clip nog niet aan uw maximum dosis meligheid zitten, dan is er een compleet kanaal.
Eigenlijk begon ik aan dit stukje in de gedachte dat ik een geinige woordspeling zou maken met ‘gebutst’ en ‘ombudsman’, maar na een halve zin was de lol daar wel van af. Het is natuurlijk te triest voor woorden dat het instituut dat bedacht is om het vertrouwen van burgers in de overheid te versterken, nu zelf in diskrediet geraakt is.
Op zich was natuurlijk duidelijk dat, na het parlementaire gehannes rond de mislukte benoeming van de vorige, niet de grootste lichten zich voor het ambt zouden melden. Maar – sorry hoor – Reinier van Zutphen heeft wel heel weinig gevoel voor intermenselijke en politieke verhoudingen. Dat lijkt me een ontzettende pre voor een rechter, maar de ombudsman is iets anders dan de Hoge Raad.
Songhoy Blues is een band uit Timbuktu, vanwaaruit de vier leden moesten vluchten toen hun stad onder jihadistisch bewind kwam en muziek verboden werd. Ze spelen een stevige vorm van desert blues, die heel dicht tegen de Amerikaanse bluesrock aan kruipt.
“Obviously, it’s painful for me to hear that. I am not a natural politician, in case you haven’t noticed, like my husband or President Obama. I just have to do the best I can and hope that people see that I am fighting for them.”
Hillary Clinton ging tijdens het debat gisteren in op het feit dat veel Amerikanen haar niet vertrouwen. Overigens zit ze volledig op koers om de nominatie voor haar partij binnen te halen. Bernie Sanders blijkt een taaie tegenstander, maar dat zorgt er vooral voor dat de Democraten in de picture blijven bij het vuurwerk van de Republikeinen.
De jaren tachtig zijn gearriveerd in Mexico City! Ok, dat is een beetje flauw, maar Dapuntobeat slaagt er toch wel erg goed in een nostalgisch sfeertje te creëren, zowel in audio als in video.
Het eigen subsidieverzoek à het maximum van 50.000 euro werd afgewezen, maar via 40 particulieren haalde GeenPeil alsnog 200.000 euro binnen. Vermoedelijk niet illegaal, maar transparant is anders. De organisatie kwam al eerder in het nieuws vanwege mogelijk misbruik van gemeenschapsgeld.
Bij de roze surrender monkeys, die nog “sorry, ome Poetin, we hadden je land niet mogen afpakken” zouden jammeren als de Russische tanks aan de Oder stonden, lees ik af en toe stukkies die erop neerkomen dat de EU schuld heeft aan de oorlog in de Oekraïne. Het is een vorm van zelfhaat waar ik weinig mee heb, maar die ik wel met interesse beschouw.
Of, nou ja, het is natuurlijk geen zelfhaat, want in de contreien ziet men Nederland eerder als slachtoffer dan als lid van de EU, een abstracte moloch waarvan alleen bekend is dat hij in Brussel huist om van daaruit de belangen van de elites te borgen. Er is van alles mis in de wereld, maar zij hebben er niks mee te maken. De hunkering om het eigen straatje schoon te houden is bijkans aandoenlijk.
Cliënten op bijstandsniveau krijgen hun gestegen zorgkosten doorgaans vergoed. Mensen met een modaal inkomen zien de rekening voor de eigen bijdrage van Wmo-voorzieningen soms vertienvoudigd en zien af van zorg.
Peer Kusiv is een Duitser die hypnotiserende house maakt (trance, zo u wilt, maar daar zal niet iedereen het mee eens zijn). Hierboven met een skateboardfilmpje vol vrouwelijke waaghalzen erbij.
Dankzij de dreigende revolte van Wilders en Pegida moesten Merkel en Rutte op de knieën naar Erdogan of hij alsjeblieft wat aan die vluchtelingen kon doen. Zo leverden de nationalisten aan Turkije het breekijzer om meer toegang tot de Europese Unie te forceren. Maar goed, diezelfde nationalisten willen de EU natuurlijk liefst opblazen. Ze hebben het tenslotte niet zo op ander volk.
Misschien – hier is uw complottheorie van vandaag – vinden ze in Erdogan wel een bondgenoot. Dat is tenslotte het soort leider dat ze bewonderen (denk ook: Poetin, Orban): lekker autoritair, de pik op minderheden en de vrije pers (want links, jakkiebah, etc), maar wel soort van democratisch gelegitimeerd. De Europese deal met Turkije is een knieval, niet zozeer voor Erdogan als wel voor de kleingeestige zielen van heel Europa.