Een stel patriottische webloggers uit Amerika heeft genoeg van het slechte nieuws uit Irak. Zij richtten de Alliance of Free Blogs op.
En roepen op om de verhalen van familieleden of vrienden die dienen in het amerikaanse leger in Irak of Afghanistan te publiceren op hun logs. Positieve verhalen uiteraard.
Yet, anytime I talk to one of our troops who has actually been in Iraq, the outlook is quite different. I hear how nice and thankful the Iraqi people are. I hear of all the progress that is being made. (The Alliance).
Jammer dat de amerikaanse soldaat Moja van het warlog Turning Tables eergisteren naar huis is gevlogen. Hij logde een paar maanden op bijna poëtische wijze over de vertwijfeling, de rotzooi en het leed in Irak. Maar op 23 september vloog hij in de buik van een C5, het grootste vrachtvliegtuig van het amerikaanse leger, naar huis:
as i climbed up the entrance ladder…i turned a took my last look at iraq…and i thought of river…and salam…my last 7 months…and the road ahead…my life waiting for me not so patiently in the states…
the plane starts rolling…i can feel the disorientation…my guts moving the wrong way…the plane looks like it is stationary…but i can feel the movement…it feels weird…there’s an exhilaration…and dramatic shift in inertia…a big angling…shaking…rattling…a thump…and it’s smooth sailing…air born…home free…
