“Nee ik denk dat ik ondanks alles de komende week heus nog wel wat stukjes zal tikken voor ons jubileum. Een paar terugblikken op vette religie discussies natuurlijk en invasies van de geenstijl meutes uiteraard, nog even aandacht voor de oud-loggers, van die dingen…” hoor ik mijzelf tegen Mark zeggen. Het schemert, ik stuur de auto de Schipholtunnel in.
Dat terugblikken kwam er dus niet meer van. Overmacht. Doorgaans kan ik het allemaal redelijk combineren. Maar als je in één week een huis koopt, een stichting opricht en de oma van je kinderen overlijdt dan moeten sommige andere zaken even stilhouden. Ook al is dat het jubileum van de webstek waar je vijf jaar lang onafgebroken energie in hebt gestoken.
Het idee om tussen kerst en oudjaar even lekker door te werken moest ook van de baan. Want ondanks dat ik het juist kicken vind om te werken als de rest van de wereld dronken of in slaap is -als de dagelijkse kakafonie van email en telefoon verstomd en de echte uitvindingen worden gedaan- kon ook dit plannetje even niet doorgaan.
Vorige week vrijdag bevond ik mij in een emotionele rollercoaster en de vaart is er nog steeds niet uit. Al weken wordt de culminerende hectiek rondom kloterige regelzaken afgewisseld met hevige emoties. Op die vrijdag stond ik met m’n lief ’s ochtends aan het sterfbed van mijn schoonmoeder die een korte maar harde strijd met kanker verloor. Ze stierf te jong voor wat wij in dit land gewend zijn. Luttele uren daarna zat ik bij de notaris voor de oprichting van stichting Sargasso. Gelukkig werd ik daar bijgestaan door ons juridisch meesterbrein Mark die ongezien scherpe vragen poneerde en mij in de gelegenheid stelde om in gedachte weg te drijven naar wat ik die ochtend had meegemaakt. Kort daarop zat ik met mijn schoenen uit op de grond met m’n kinderen op schoot tussen dito dertigers op de afscheidsborrel van een juf van de kinderopvang. Omzichtig pratend mijn slimme dochter niet nog net voor het slapen gaan met verlies van oma te confronteren manouvreerde ik ons huiswaarts. Morgenochtend vertellen is beter, zo hadden we afgesproken.
Update: the execution reportedly took place at 6:05 a.m. local time (NBC) (Video 1, Video 2)
Ooit had Sargasso een speciaal Saddam kerstlogo. Gezien de snelle recente ontwikkelingen in Irak en ons eigengeilerig jubelum met zonder aandacht voor het verleden is dit logo fluks weer uit de mottenballen gehaald. U.S. hands Saddam to Iraqis for execution: lawyer (Reuters). Het schijnt nog maar een kwestie van uren te zijn zegt men…
Bij vijf jaar Sargasso horen ook tradities. Tradities die sommige nieuwkomers nog niet kennen en als deze tradities dan afwijken van het huidige verwachtingspatroon voor Sargasso stuiten oude loggers en veteraan-reaguurders soms op (heftig) onbegrip bij de nieuwkomers. Men komt hier namelijk voor zeer serieus nieuws en dito discussies, volkomen terecht uiteraard. Maar ongein heeft van het begin af aan ook deelgemaakt van Sargasso omdat sappige ongein immers zo lekker combineert met taaie serieuze onderwerpen. En zeg nou zelf: u lacht toch ook wel eens?
Een van de minder serieuze tradities op Sargasso is de jaarlijkse publicatie van de IJslandse feestfoto’s op de kortste dag van het jaar: 21 december. Vier jaar geleden struikelde uw logger Carlos over een fotoarchief van een uitgaansgelegenheid in Reykjavik. Gefascineerd door het spetterende voorkomen van de IJslandse samenleving deelde hij dit met zijn lezers. In de latere versies schreef uw logger tastend naar verklaringen voor wat hij op de foto’s zag een fictief verhaal. Het enthousiasme onder de lezers was groot en een traditie was geboren. Inmiddels vragen sommigen lezers al in oktober waar de IJslandse feestfoto’s blijven? Dit jaar zijn de feestfoto’s iets verlaat vanwege persoonlijke omstandigheden rondom uw logger Carlos, wellicht dat hij u in zijn lifelog daar -met tegenzin- binnenkort wat meer over vertelt.
Vlak voor kerstavond meldde de ethiopische premier Zenawi dat zijn land nu in oorlog is met de islamistische krijgsheren in Somalië. Hiermee erkent hij eindelijk de oorlogssituatie die al enkele weken voort escaleert. De huidige aanvallen (kaartje) van het ethiopische leger zouden gezien moeten worden als counterattacks na herhaaldelijke aanvallen van de somalische islamisten, zij hebben op hun beurt opgeroepen tot een (jaja..) jihad tegen de vijand. In feite komt Ethiopië de huidige overgangsregering van Somalië te hulp in de strijd tegen de islamisten die ietwat afwijkende plannen hebben met de somalische staatsinrichting.