1 op 101 kinderen onder voogdij Staat

Het was een van de vele statistische berichten van het CBS met als kop “Meer kinderen onder toezicht“. Dat komt dan ook netjes zo in de kranten, want veel meer valt er niet over te vermelden toch? Maar een stijging van 40% is wel heel opvallend. Echter, het getal van 29.000 is redelijk abstract.
Maar toen ik aan het rekenen sloeg, kwam ik tot de conclusie dat het totale aantal kinderen dat onder toezicht staat (onder de 18) in verhouding tot de omvang van die groep op 1 staat tot 101 uitkwam. Ten opzichte van 1 op 141 in 1998.
Dat is dan toch wel even schrikken.
Is dat wel de juiste weg?

  1. 1

    Het totaal aantal kinderen dat in 2007 onder toezicht stond is 29.500. Het budget voor jeugd en gezin is ruim 6,1 miljard. 207.000 Euro per kind per jaar ! waarvan een groot deel niet eens in de opvang zit. Dat is de reden dat het probleem nooit wordt opgelost, teveel mensen en bureaucratische instellingen zoals de Raad voor de kinderbescherming en jeugdzorg verdienen er extreem veel aan. Voor dat geld kan je elk kind een extreem rijk leven geven, maar het geld verdwijnt in zakken van directeuren en vage instellingen.

  2. 2

    @seven Jeugd en gezin doet meer dan alleen de kinderen die in de voogdij zitten. Dus die berekening klopt niet.
    Wat niet wegneemt dat er wel een discussie mogelijk is over hoeveel geld er in omgaat tegen welk resultaat.

  3. 3

    De juiste weg tot wat precies, Steeph?

    Overigens zitten er naast de kinderen die OTS zijn ook heel wat kinderen die niet onder toezicht gesteld zijn, kids die daar dus ´vrijwillig´ geplaatst zijn. Daarvoor wordt door de ouders zelf een x bedrag betaalt maar als ik me niet vergis krijgt ook die hoek subsidie.

    Overigens waren in mijn ervaring juist OTS kinderen hard toe aan de zorg die ze op een internaat wél kregen maar thuis ontbeerden.

  4. 4

    Dat lijkt me óp de juiste weg. Gezien de huidige verantwoordelijk bij veel ouders, lijkt me nog niet 1% kinderen onder toezicht nog veel te weinig. Daar kunnen nog wel een paar keer 40% stijging tegenaan en liefst in minder dan 11 jaar tijd.

  5. 5

    Toen ik het bericht las, schrok ik ook. Mijn indruk is dat ouders en omgeving doorgaans juist veel te verantwoordelijk is, veel te hoge eisen stelt aan kinderen, van welke leeftijd dan ook.
    Ik zou wel eens willen zien hoe de verdeling is kwa oorzaken van OTS. Uit ervaring weet ik dat men tegenwoordig al aan de bel trekt als een kind geregeld met een wat vuile broek rondloopt omdat hij veel buiten speelt.

  6. 6

    Als nu de ouders zich evenveel om de kinderen bekommerden als om de diverse hypes die over het land gaan, zou dit cijfer,(dat voor mijn gevoel schrikwekkend is) niet zo hoog zijn.
    Zij die dit cijfer wel toejuichen denken er waarschijnlijk niet bij na dat deze “zorg” veelal door dezelfde personen wordt gegeven die o.a.niet foutloos rekenen en schrijven kunnen.

  7. 7

    @5

    Je wordt over het algemeen niet onder toezicht gesteld als je met een vuile broek buiten loopt. Wat niet wegneemt natuurlijk dat er inderdaad heel snel gemiept en gepiept wordt.

    @6

    Toejuichen? Het lijkt mij dat Bismarck met zijn reactie kiest voor de minste van twee kwaden. In die zin kan ik wel met zijn reactie meegaan. Als ¨zorg¨ thuis uit een linker vuist op tafel, de rechter vuist in het oog van moeders en twee schoenen onder kont van de koters bestaat, dan praat je wel anders denk ik.

    Voor kids die thuis niks konden krijgen en van een medewerker op een internaat wel de broodnodige aandacht ontvangen maakt het geen reet uit of deze medewerker wel een staartdeling kan maken.

  8. 9

    – 29.500 kinderen onder toezicht (0,7%)
    – 350.000 kinderen wonen in gezin dat van een sociaal mininmum moet rondkomen (8,8%)
    – 500.000 kinderen is niet maatschappelijke actie (sport, muziekles, scouting, etc) – 12,6%
    (cijfers SCP)

    Maar wees gerust, het aantal kinderen daalt fors.
    Dus welk probleem er ook is, het wordt kleiner.

  9. 10

    @6: En alle ouders kunnen natuurlijk wel foutloos rekenen en schrijven? Helaas is het zo dat juist ouders die zelf niet al te veel onderwijs hebben genoten veel kinderen krijgen. Wat nog vervelender is: Het betreft maar al te vaak ouders die ook niet goed geleerd hebben hoe kinderen op te voeden. In die zin denk ik dat nog niet 1% kinderen onder toezicht betekent dat de opvoedingsproblematiek in Nederland danig onderschat wordt.

  10. 11

    Volgens mij is er enige verwarring ontstaan in deze thread, beginnende bij de titel. Bij het onder toezicht stellen van kinderen raken de ouders het gezag niet kwijt. Er is wel sprake van een gezinsvoogd maar de kinderen zijn dan ook onder voogdij van de staat geplaatst. Als kinderen in deze categorie uit huis worden geplaatst, is dat dan ook typisch in overleg met de ouders. In deze categorie vallen ook kinderen die echt onmogelijk op te voeden zijn en waarvan het niet zonder meer te zeggen is dat de ouders incompetent zijn.

    Er zijn in Nederland maar iets meer dan 5000 onder voogdij van de staat geplaatst, en dat aantal is al jaren stabiel.

    Dat laatste gegeven lijkt me cruciaal bij het beantwoorden van de vraag of dit wel de juiste weg is. Maar zonder naar (ontwikkeling van) de aard van de problematiek te kijken, kun je die vraag denk ik helemaal niet beantwoorden.

    Wellicht dat het een stuk interessanter is om de hypothetische relatie met de groei van het aantal tweeverdieners eens te bekijken.

    http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/inkomen-bestedingen/publicaties/artikelen/archief/1999/1999-0258-wm.htm

  11. 12

    @10: Rouvoet onderschat het niet en heeft gisteren het Opvoeddebat gestart. Alsof er nog nooit over opvoeding is gedebateerd.

    Dat de meeste ots-kinderen uit de door jou beschreven groep komen, mag bekend zijn. Die mensen hebben wel meer problemen dan de opvoeding alleen. De hulp bestaat uit maatregelen achteraf. Als er ergens iets mis gaat, volgt toezicht: van jeugdzorg, bewindvoerders en justitie.
    Gaat al jaren zo en er verandert weinig. Het aantal ots-kinderen zal ongeveer gelijk blijven (in ieder geval relatief, als het aantal kinderen daalt).

  12. 14

    Een van de weinige dingen in Nederland waar je geen diploma voor hoeft te halen is een kind krijgen en opvoeden, als je zo bekijkt is een mislukking van 1 op de 101 nog redelijk.

  13. 15

    Jeugdzorg doet altijd pas wat als het leed al is geschiet, en dan zeggen dat het gezin al jaren bekent stond bij BJZ en AMK.
    Ze wassen altijd hun handen in onschuld, wachtlijsten, geldgebrek enz enz.