Zonder Twitter, geen fluwelen revolutie?

ahmadinejadEen halfjaar geleden schreef ik een artikel over internet. Ik stelde dat internet geen onderscheid maakt tussen expert (journalist) en amateur (hobbyblogger). Iedereen kan journalistje spelen, maar niet iedereen houdt zich aan de journalistieke mores. Bronvermelding, wederhoor en het checken van feiten zijn aan de meeste internetters niet besteed. Mijn conclusie luidde: ‘Op internet is het kritisch bekijken van de bron en de bronvermelding nóg belangrijker, dan bij de oude media.’ Een halfjaar later onderschrijf ik die conclusie nog steeds. Echter, in mijn analyse van een halfjaar geleden miste ik een levensgroot voordeel van het medium internet. In een land zonder onafhankelijke ‘oude media’, is de nieuwe media de enige informatiebron.

Twitter

Zonder communicatiemiddelen als Twitter, Facebook en Youtube zou het er in Iran wel eens totaal anders hebben kunnen zien. Net als nu, zouden journalisten na de ‘zege’ van Ahmadinejad het land zijn uitgekieperd. Zonder ooggetuigen, zou het nieuws wegebben van de voorpagina. Het journaal zou er steeds minder aandacht aan besteden. Geen journalisten? Dan ook geen nieuws. De protesterende Iraniërs zouden zich alleen voelen staan in hun hopeloze strijd. En de machthebbers? Zij zouden zich onbespied weten. Er zouden wat berichten doorsijpelen over stembusfraude, hier en daar wat buitensporig geweld en een enkele opgepakte oppositieleider. Meer niet. De werkelijke impact en betekenis van de gebeurtenissen zou langs ons heengaan.

Hapklare brok

Door internet is Iran geen ‘ver van mijn bed show’ meer. Na het gedwongen vertrek van de buitenlandse journalisten is de verslaggeving niet gestopt. Integendeel. Journaals, kranten en andere nieuwsmedia berichten dagelijks over de ontwikkelingen in Iran. De oude media verpakken alle brokjes van de nieuwe media, tot één hapklare brok nieuws. Maar het gaat verder. De burgers van Iran zijn niet alleen de zender van het nieuws, zij zijn ook ontvanger. Er ontstaat een dynamische wisselwerking, die niet alleen de verslaggeving beïnvloed, maar ook de gebeurtenissen. Doordat de burgers zich de omvang én de impact van hun protesten realiseren, blijven zij massaal protesteren. Doordat de machthebbers zich gezien weten, zullen zij minder bruut optreden.

Correspondenten

De afloop van gebeurtenissen is onzeker. Veel websites zijn afgesloten door het regime, maar Iran is te laat met dit hermetisch afgrendelen. De Iraniers laten zich niet meer afsluiten van de buitenwereld. Ik hoop dat de nieuwe media kunnen bijdragen aan meer democratie in Iran. Het is grappig dat een vriendensite, een videosite en een babbelboxachtige site, de rol van nieuwsbron kunnen overnemen. Wat is het verschil tussen de verslaglegging in Nederland vóór en na het vertrek van de buitenlandse journalisten? Ik zie het niet. De oude media maakt handig gebruik van de nieuwe media, waardoor we de correspondentenahmadinejad in Iran nauwelijks missen.

Of eigenlijk: ‘Het land heeft nu 65 miljoen correspondenten!’

  1. 1

    Wat is het verschil tussen de verslaglegging in Nederland vóór en na het vertrek van de buitenlandse journalisten? Ik zie het niet. De oude media maakt handig gebruik van de nieuwe media, waardoor we de correspondenten in Iran nauwelijks missen.

    Jon Stewart nailt hem ook al.

  2. 2

    Ik vind het fascinerend, hang al dagen op twitter rond, en wat ik daar lees is soms huiveringwekkend.
    Het stuitert op en neer, berichten heen en weer, oproepen, waarschuwingen en berichtgeving.

    Ik zie net dit op twitter:
    http://kheirkhah.ir/media/Image/Weblog%202/Keyhan-ehtics.jpg

    Waarschuwing tegen de manipulaties van Iraanse autoriteiten.

    en dit:
    ‘Sat dishes are being taken away. Don’t open your door!!’

    ‘Some Iran national football team players are wearing green wristbands during a worldcup qualifying match against South Korea ‘
    http://search.twitter.com/search?q=%23IranElection

    Maar het is wel een storm van berichtjes, waarschuwingen tegen valse berichten en er is totaal geen overzicht.

    Het blijft volgens mij toch een zaak van een journalist om uit al deze info een evenwichtig verhaal te extraheren.

  3. 3

    Over pogingen tot communiceren gesproken,
    dit is ook een goeie;

    ‘slogans written on all bank notes. People want their voices to spread …. since media is not covering’

  4. 12

    Goed stuk en 2 the point. Ik zit soms irt ademloos dingen te volgen, alsof je erbij ben gevoel, heel wat anders dan tijdens ontbijt wat papier en geluid uit de radio. Ineens is dat iets van mijn opa.

    Papier heb ik al opgezegd. (vinden ze niet leuk in aanpalend dorpje Renkum)

  5. 14

    “Iedereen kan journalistje spelen, maar niet iedereen houdt zich aan de journalistieke mores. Bronvermelding, wederhoor en het checken van feiten zijn aan de meeste internetters niet besteed.”

    Ok, de Iraanse overheid houdt zich met nare zaken bezig. Maar ondanks alle vermoedens van fraude heb ik nog nergens harde bewijzen gezien van verkiezingsmanipulatie. Ik vind dat we in onze veilige democratieën nogal intersubjectief denken: “Ahmahdinejad is slecht, dus hij zal wel gefraudeerd hebben.” Hoe het met die bronvermelding, die feiten, dat wederhoor?

    Daarnaast vraag ik me sterk af of Mousavi nou zo veel beter zal zijn voor de Iraniërs.

  6. 15

    @14: hoe hard moeten de bewijzen voor jou worden? Het is niet het westen wat dit denkt, maar miljoenen Iraniërs die ondanks de harde repressie de straat op gaan:

    http://www.guardian.co.uk/news/blog/2009/jun/18/iran-unrest

    “The numbers at today’s rally are hard to gauge, but our correspondent Saeed Kamali Dehghan, reckons there could be as many as one million people there. (..)

    He said the demonstration is bigger than Monday’s rally. Many are wearing black and carrying photos of those who died. Some are carry placards calling for a new election not a recount. The shops on the route are closed in support of the rally, he added.

    Saeed pointed out that the rally has taken in place in South Tehran where Ahmadinejad claimed to have had a lot of support.”

    Een ander bericht:
    “The Conservative candidate Mohsen Rezaei has asked those who voted for him to send in their national ID numbers, according to a contact in Iran. So far he said to have received 200,000 more numbers than the votes he won in the official results.”

    Zie link in #9 voor meer inzicht in waarom mensen in een dorpje op het platteland ook denken dat er gefraudeerd is.

  7. 16

    @15 Nogmaals, het is niet best hoe de Iraanse overheid met deze protesten omgaat.

    Maar jouw ‘bewijzen’ zijn net als zeggen: “Er moet wel een God zijn omdat zo veel mensen er in geloven.” Protesten zijn geen bewijzen van verkiezingsfraude.

    Het andere bericht vind ik ook nogal indirect. Laat een VN-team het onderzoeken, dat mag ook geen probleem zijn voor Ahmahdinejad als hij zo zeker van zijn overwinning is.

  8. 18

    @16: het was slechts een kleine greep uit allerlei van dit soort kleine berichten, die samen een duidelijk beeld oproepen: er is gerommeld met de uitslagen, het is de vraag of er überhaupt stembiljetten gesteld zijn. Soortgelijke kleine berichten die op eerlijke verkiezingen wijzen moet ik persoonlijk nog tegenkomen. Maar misschien dat jij zulke informatie wel hebt?

    Statistische analyse:
    http://www.pollster.com/blogs/mebane_moderately_strong_suppo.php

    Zie ook al mijn links in diverse comments in een eerdere thread:
    http://sargasso.nl/archief/2009/06/15/aanwijzingen-verkiezingsfraude-iran/

  9. 19

    @18 “Something is fishy in the official 2009 results and the deviations appear to benefit Ahmadinejad”

    Dat bevestigt dus wat ik al zei: er is genoeg verdachts gaande dat om onderzoek schreeuwt, maar vooralsnog geen bewijs.

  10. 20

    @19: Het bewijs wat jij wilt is in de praktijk niet te verkrijgen, gezien de greep van het regime op het land. We moeten oordelen over iets waar we midden in zitten, met onvolledige informatie. In Nederland hebben we de luxe dit allemaal af te wachten, in Iran niet.

    Om hier over te oordelen, moet je je informatie halen uit secundair bewijs, informatie die iets zegt over de waarschijnlijkheid van een hypothese (eerlijke verkiezingen, danwel gefraudeerde verkiezingen). Al het secundaire bewijs wijst op fraude, ik zie niets wat wijst op eerlijke verkiezingen:maatregelen van het regime om communicatie en vrijheid in te perken, snelheid van de uitslagen, onwaarschijnlijke uitslagen, iedereen die niet blij is met Ahmedinejad protesteert op luide toon ondanks het geweld, de breedte en diepte van de oppositie is ongekend, verschillende statistische analyses laten verdachte resultaten zien, verschillende verhalen over onregelmatigheden, anecdotes die de argumenten ter ondersteuning van de officiële verkiezingsuitslag onderuit halen etc.

    Dus, heb jij aanwijzingen dat de verkiezingsuitslag correct is? Als je moest kiezen waren dit eerlijke verkiezingen of niet, wat zou je dan zeggen en waarom?

  11. 21

    @20 Natuurlijk zijn er aanwijzingen dat de verkiezingsuitslag correct zou zijn, om te beginnen met de overwinningsclaim door Ahmadinejad. Die is – als je louter naar hard bewijs kijkt – net on (on)geldig als de claim dat er gefraudeerd is door Mousavi.

    Kiezen tussen een correcte of incorrect uitslag is dus niet mogelijk; je kunt louter zeggen dat er sterke aanwijzingen zijn dat er gerommeld is. Om een duidelijkere uitspraak te doen moet er onderzoek uitgevoerd worden.

    Mijn oorspronkelijke punt was dan ook dat we buiten Iran moeten oppassen met de aanname dat de Ahmadinejad de verkiezingen niet gewonnen zou hebben.

  12. 22

    Dus de leugens dat er op grote schaal in Iran is gefraudeerd, wordt nu zelfs door de hoofd Israelische geheime dienst tegengesproken. De fraude is even groot als in een normaal ontwikkelde democratische land.

  13. 24

    De Israelische Geheime Dienst ???? WTF heeft die nou voor informatie ? En reken maar dat die alles zullen lekken om Ahmadinejad van dienst te zijn. Dat is een vijand waar ze u tegen zeggen, die kun je niet missen…

  14. 27

    Tijdje gelee in Japan..Voor de U vijand buig je zo diep dat de opponent niet dieper kan (ik ben lenig en speelde dit spel). Voor de jij vijand buig je met een knikje zodat ze (rangorde enzo) net iets dieper moeten buigen en dat ervaren als een verlies van gezicht…bliss…

    U en Jij, scherp gezien.

  15. 28

    @mescaline:#24:

    Chatham House is dan ook niet bepaald een neutrale of objectieve bron. Dit instituut, ook wel bekend als het Royal Institute for International Affairs, is de Engelse tegenhanger van de Amerikaanse Council for Foreign Relations, en wordt geleid door onder meer Lord Robertson, voormalig Secretaris-Generaal van de NAVO en voormalig minister in de regering van Tony Blair.