HRW: Israël schiet in het wilde weg burgers dood in Gaza

ACHTERGROND - Human Rights Watch heeft afgelopen week een boekje open gedaan over de manier waarop Israël in de Gazastrook ongewapende, vreedzame burgers doodschiet in de zogenaamde ‘no go-zone’, een strook van enkele honderden meters breed binnen de Gazastrook, gemeten vanaf het grenshek.

In deze strook ligt volgens de VN 35% van het landbouwgebied van de Gazastrook. Het is dus niet onbegrijpelijk dat de bewoners van Gaza de neiging hebben zich daar op te houden. De no go-zone zou overigens na het bestand dat Israël in 2012 met Hamas overeen kwam, worden afgeschaft, maar deze afspraak behoort tot de lange lijst van afspraken waaraan Israël zich nooit heeft gehouden.

Human Rights Watch citeert cijfers van de VN wanneer het zegt dat sinds begin januari 2014 vier mensen zijn doodgeschoten en 60 gewond (in heel 2013 waren dat vijf doden en eveneens 60 gewonden). Zelf onderzocht HRW zeven gevallen, waaronder de vier met dodelijke afloop.

Die vier betroffen een middelbare scholier die aan het picknicken was, een geestelijk gehandicapte vrouw van middelbare leeftijd die was verdwaald, een man die hertjes fotografeerde en een andere man die puin verzamelde dat zou kunnen worden hergebruikt in de bouw. Onder de gewonden waren twee journalisten en twee demonstranten die olijfboompjes aan het planten waren. Geen van de slachtoffers was betrokken bij een militaire operatie (iets wat ook Israël nooit heeft beweerd). Sara Leah Whitson, de directeur Midden Oosten van Human Rights Watch, noemde het ‘verschrikkelijk’ dat Israël mensen zomaar neerschiet, alleen omdat ze een denkbeeldige lijn overschrijden.

Het rapport van Human Rights Watch volgt op een rapport van Amnesty International van februari dat de dood van 22 burgers (onder wie veel tieners) onderzocht die recentelijk op de Westoever door Israëlische militairen zijn doodgeschoten. Ook dat rapport onderschreef persrapporten waarin was gemeld dat de slachtoffers geen enkele bedreiging vormden, niet gewapend waren en nodeloos werden gedood – en zonder dat de Israëlische autoriteiten een onderzoek instelden.

Ik citeer hier twee gevallen met dodelijke afloop. De verhalen zijn, nadat Human Rights Watch met getuigen heeft gepraat, nog schrijnender dan aanvankelijk leek. Het eerste geval betrof Adnan Abu Khater, 16, die zes met klasgenoten van zijn middelbare school op 2 januari deelnam aan een picknick ten oosten van Jabalia, op een plek die ze uitkozen omdat het er mooi is. Ze namen falafel mee, avocado’s en eieren. Adnan’s neef Muhammad was er ook bij. Hij vertelt:

We zaten op een heuvel honderden meters van het hek. We waren geen stenen aan het gooien of zoiets en er waren geen ‘jeeps’ [een gebruikelijk term voor de militaire Hummers] of drones in de buurt. Een Hummer reed naar het hek, er stapte en soldaat uit en hij schoot op ons. Hij schoot vier keer. Ik weet dat hij op ons schoot want ik zag dat zand om ons heen omhoog sprong. We zochten dekking achter de heuvel. De Hummer ging weg, het schieten hield op en we gingen in kleine groepjes weg. Ik liep voorop. Adnan liep samen met twee anderen achter me toen hij werd geraakt.

Ayman Abu Sido, chauffeur van een vrachtauto die gascilinders in het gebied in het gebied rondbrengt, vertelde Human Rights Watch dat hij iets verderop zat te lunchen toen Abu Khater werd neergeschoten:

Ik was eerder gekomen dan de kinderen. Kinderen gaan vaak naar die plek, maar we hoorden de schoten en vatten het op als een waarschuwing. Nadat de jeep wegging gingen zij ook weg – wij ook – we we gingen allemaal weg. Adnan liep achteraan in de groep, en daarop werd hij neergeschoten.

Muhammad Abu Khater zei dat hij en een van hun klasgenoten teruggingen en Adnan enkele honderden meters meesleepten van het hek, ‘zigzaggend want ze bleven op ons schieten’. Muhammad zei dat Adnan, die was geraakt boven de heup, bloedde. ‘De ambulance deed er lang over om te komen,’ zei hij. ‘Ze probeerden onmiddellijk de kogel te verwijderen, maar een van de dokters zei dat hij versplinterd was en zijn bekken, maag en dikke darm had beschadigd.’

Adnan werd geopereerd, waarbij achttien zakken bloed nodig waren. Later werd hij naar een kliniek in Israël vervoerd, waar hij de volgende ochtend vroeg op de operatietafel overleed. Volgens zijn overlijdenscertificaat stierf hij doordat een kogel, die ook zijn bekken beschadigde, een ader in de buikholte had afgescheurd. De Israëlische militairen hadden gezegd dat de jongeren bezig waren geweest het grenshek te vernielen.

Een ander geval dat werd aangedragen door Human Rights Watch is dat van Bilal Oweidah, 20, een werkloze timmerman, die op 24 januari naar een huis van een familielid ging ten noorden van Beit Lahia, samen met een vriend van de familie en een neef, Akram Oweidah, 21. Akram vertelde Human Rights Watch dat zij daar ‘gewoonlijk elke vrijdag heen gingen. Het is er mooi, en relatief rustig, anders dan andere plaatsen bij het grenshek waar de Palestijnen soms demonstreren.’ De groep kwam zelden dichtbij het hek, want ‘er zijn meestal Israëlische militaire patrouilles in het gebied, tanks, of jeeps. Maar die keer was er niemand. We zagen geen militairen.’

Akram zei dat toen hij en Bilal op de plek aankwamen, ze vier Palestijnen zagen die op ongeveer zeven meter van het hek foto’s aan het nemen waren van herten aan de Israëlische kant van het hek:

We zagen de herten en Bilal riep me om dichterbij te komen en samen met hem foto’s te maken. We hadden niets bij ons, alleen onze mobiele telefoons waar we mee fotografeerden. Bilal, ik, en onze vriend, Nour, liepen tot de plek bij het hek waar de andere vier mensen stonden en er gebeurde niets. Plotseling hoorden we een schot en we renden allemaal weg. Ik liep misschien vijf meter samen met Bilal en ineens riep hij ‘Ik ben getroffen!’ Ik zei: ‘Maak je een grapje?’ en toen zag ik hem langzaam vallen. Ik ging naar hem toe en draaide hem om, zijn borst en de grond waren bebloed. Het was een schot in de borst, hij had geen andere verwondingen. Hij knipperde twee, drie keer met zijn ogen en toen was hij dood. Het moet een sluipschutter geweest zijn, iemand die van ver weg schoot, want we hebben geen soldaten gezien.

In het geval van Oweidah meldden de Palestijnen zelf dat het ging om mensen die tegen het ‘hek’ protesteerden. De realiteit was dus nog veel cynischer.

En wat is nu de moraal van dit rapport, en van dat van Amnesty in februari? Eigenlijk dit: Israël schiet met grote regelmaat onschuldige Palestijnse burgers dood alsof het konijnen zijn en er kraait geen haan naar. Amnesty en Human Rights Watch, the Palestinian Centre for Human Rights, al-Haq, en soms ook B’tselem kunnen rapporten uitbrengen tot ze een ons wegen, het maakt niets uit, want Israël komt er mee weg. Hoezo en waarom? Misschien omdat de stereotypen ‘Israël = holocaustslachtoffers’, ‘Palestijnen = terreur’ onuitroeibaar zijn? Zoiets? Wie het weet, mag het zeggen.

  1. 2

    Goed onderbouwd stuk, jammer van die laatste alinea,als dat de boodschap van je stuk is zet dan dan lekker in het begin neer.

    Het stereotype “Israël=Fout, Alle Palestijen=onschuldig” is blijkbaar ook onuitroeibaar…

  2. 6

    ”Misschien omdat de stereotypen ‘Israël = holocaustslachtoffers’, ‘Palestijnen = terreur’ onuitroeibaar zijn? Zoiets? Wie het weet, mag het zeggen.”

    World War Z, die enigszins nieuwe zombiefilm met Brad Pitt, is de verfilming van exact dit beeld trouwens.

    Overigens zie ik wel wat haarscheurtjes in dit beeld verschijnen. Steun aan de bezetting wordt steeds meer omstreden. Tien jaar geleden zou volgens mij bijvoorbeeld geen haan gekraaid hebben naar die affaire van Scarlett Johansson met SodaStream. Aan de andere kant wordt steun voor de Palestijnen juist steeds minder omstreden.

  3. 8

    @4 & @5

    Er zijn ook veel landen waar “we” geen vijanden mee zijn (Israel is ook niet echt een bondgenoot van Nederland of andere Europese landen) die we met net zulke of nog ergere dingen laten wegkomen (Saoedi Arabie, Turkije, Marokko, Pakistan, VAE, Irak, Nigeria, Azerbeidzjan, Rwanda, Rusland, Kazachstan, Indonesie, Vietnam). Paradoxaal genoeg zijn zowel de steun voor Israel als de kritiek op Israel grotendeels een gevolg van de obsessie van de Westerse wereld met Joden en de holocaust (en van de relatief vrije pers in Israel)

  4. 9

    @8:

    Israël pretendeert een Westers land (en het enige beschaafde in de regio) te zijn. Reden om strenger en zorgvuldiger naar Israël te kijken dan naar de landen die jij noemt. Dat is geen meten met twee maten.

  5. 10

    @9

    En ik maar denken dat het ging om die arme burgers die gedood worden…

    Als een land zich extra beschaafd noemt terwijl het dat niet is (Turkije, Rwanda en India doen dat trouwens ook) is dat reden om ze hypocriet te noemen, niet om economische en politieke sancties in te stellen, daarvoor moet er toch echt een objectief verschil zijn met andere landen die niet die sancties over zich heen krijgen, of tenminste dat hoort zo te zijn als we willen volhouden dat het ons om de mensenrechten en soortgelijke idealen te doen is waardoor we beter zijn dan die landen.

  6. 11

    @10:

    Het objectieve verschil is dat Noord-Amerika en Europa veel nauwere betrekkingen hebben met Israël dan met andere schurkenstaten, de belangen van Israël behartigd worden door tenminste een deel van de politiek (in Nederland de PVV, de VVD en de christelijke partijen, in de VS bijna het hele politieke spectrum) en een flink deel van het electoraat emotioneel verbonden is met Israël. Zo’n situatie is er gewoon niet met welke andere bezetter of agressor dan ook.

    De roep om sancties tegen Israël hoort dan ook luider te klinken dan wanneer het gaat om andere conflicten. Niet omdat wat Israël doet erger is dan wat anderen doen maar omdat Israël meer steun krijgt dan wie dan ook.

  7. 12

    @8: ”Er zijn ook veel landen waar “we” geen vijanden mee zijn (Israel is ook niet echt een bondgenoot van Nederland of andere Europese landen) die we met net zulke of nog ergere dingen laten wegkomen (Saoedi Arabie, Turkije, Marokko, Pakistan, VAE, Irak, Nigeria, Azerbeidzjan, Rwanda, Rusland, Kazachstan, Indonesie, Vietnam).”

    Alsof de status van Israël in het westen vergelijkbaar is met die van de landen die je nu noemt. Politiek noch cultureel (of anderszins) is dat het geval. Wanneer heeft Hillary Clinton Netanyahu voor het laatst met Hitler vergeleken bijvoorbeeld? Met Poetin deed ze dat laatst nog. Of wanneer is de laatste keer dat de premier heeft gebeld met nota bene Gordon om te verantwoorden waarom hij Netanyahu de hand heeft geschud?

    Cultureel gezien zijn het sowieso allemaal pariastaten die je noemt. Geen opiniemaker zou bijvoorbeeld ooit in de problemen komen als hij de regimes in die landen publiekelijk wegzet als misdadig. Als het daarentegen over Israël gaat hoeft een opiniemaker überhaupt al niet te spreken van een ‘regime’, als hij tenminste niet uit is op een relletje. En andersom, welke van deze landen die je hier nu noemt – buiten Israël zelf – wordt in het westen ooit “westers” genoemd of als “westerse democratie” verdedigd? Alleen al de gedachte dat Turkije of Marokko ooit op zo’n manier verdedigd zouden worden is absurd.

    En ook de politieke status verschilt uiteraard. Nederlandse militairen die een relatie hebben met iemand met de Turkse, Marokkaanse, Russische of Indonesische nationaliteit worden bijvoorbeeld geweerd uit vertrouwensfuncties. Met Israël hebben we (uiteraard) minder koele betrekkingen.

    Ik ben het voor een deel wel met je eens hoor, de westerse hand boven het hoofd van Saudi-Arabië, Pakistan en Indonesië e.d. is inderdaad ook om te kotsen, zet de reacties op die landen bijvoorbeeld eens af tegen reacties op Iran en de hypocrisie wordt je inderdaad ook al gauw te veel. Maar om nou te stellen dat de westerse banden – politiek, economisch, historisch, cultureel, academisch en sociaal – met al dat soort landen vergelijkbaar zijn met die met Israël, nee, sorry … dat is gewoon bizar.

    Als je echt een land met vergelijkbare banden zoekt, waarom neem je dan niet Zuid-Afrika onder Apartheid? Waarvan diens verdedigers trouwens ook altijd zeiden dat ze ‘singled out’ werden voor kritiek. Wat is je verklaring voor die “obsessie” destijds eigenlijk?

    Of noem anders de VS, (o.a.) door hun suzereiniteit weliswaar een slechtere vergelijking dan Zuid-Afrika, maar door de academische, culturele, historische en sociale banden nog altijd een veel betere dan de landen die je nu noemt. Ook daarvan wordt de kritiek trouwens regelmatig gegooid op een onredelijk en hatelijk ‘anti-Amerikanisme’, ook die worden volgens hun verdedigers altijd ‘singeled out’ voor kritiek terwijl de overige mensenrechtenschenders buiten schot blijven. Waar komt die “obsessie” vandaan?

    Mijn gok is dat het – bij zowel Israël, als de VS en Zuid-Afrika – om (min of meer) onze eigen kant gaat die de misdaden plegen, en daarom (terecht) meer kritiek krijgen.

  8. 13

    @7: Nee, dat begrijp ik niet. Waarom mag die vraag niet gesteld worden? Waarom is dat strijdig ‘objectief’. Omdat er een waarde oordeel in zit? Ik begrijp niet waarom dat verkeerd is. Stel je voor wat er zou gebeuren als aan de Nederlandse grens mensen werden neergeschoten door Duitse sluipschutters, zonder dat er in Duitsland een klopjacht gehouden zou worden op de schutter? Dat iedereen zou wegkijken, en zou denken: er zijn ook heel veel slechte Nederlanders.

    Hoe wij naar Israël kijken is krom en je daarover niet verbazen, is allerminst objectief.

  9. 14

    Stel je voor wat er zou gebeuren als aan de Nederlandse grens mensen werden neergeschoten door Duitse sluipschutters, zonder dat er in Duitsland een klopjacht gehouden zou worden op de schutter?

    Klopjacht? Dat suggereert dat die sluipschutters burgers zijn die op eigen houtje opereren.

    Dat is niet zo, het zijn IDF-soldaten die deels op Palestijnen schieten omdat ze zich de hele dag vervelen, deels omdat ze zijn geïndoctrineerd met anti-Arabisch racisme, en deels omdat het de instructie is te schieten op iedereen die zich binnen een kilometer van de veiligheidsmuur begeeft (want anders gaat jan en alleman daar lopen en dan zie je de militanten niet meer aankomen).

  10. 16

    @11 & @12

    Europa heeft helemaal niet nauwere betrekkingen met Israel en die lobby valt wel mee in Europa. Ik zie ook niet in waarom je dan sancties zou willen ipv. de banden terugschroeven naar hetzelfde niveau als met die andere landen.

    @12

    Zuid-Afrika is helemaal niet de beste vergelijking, de beste vergelijking is een land in het Midden-Oosten dat een territoriaal conflict heeft met een minderheid/buur en zich definieert volgens etnische/religieuze lijn (wat ook gevolgen heeft voor burgerschap, dienstplicht en dergelijke zaken). Landen die hieraan voldoen zijn bv. Irak, Iran, Syrie, Saoedi Arabie en Turkije. Indonesie en Pakistan zijn ook zulke landen alleen liggen die niet in het Midden-Oosten. Misschien dat Israel dan nog het meest overeenkomt met landen als Libanon en Indonesie omdat die ook verkiezingen en relatief veel persvrijheid hebben.

  11. 17

    @euro

    Israel krijgt ook meer tegenwerking dan wie dan ook, ze hebben eigenlijk alleen de VS als betrouwbare bondgenoot en zelfs die beginnen nu hun geduld te verliezen. De VS is weliswaar een supermacht maar op een gegeven moment weegt dat niet meer op tegen de rest van de wereld.

    Mede gezien de andere reacties hier moet ik toch echt concluderen dat Israel niet per se erger is maar om andere redenen extra aangepakt moet worden niet door iedereen gedeeld wordt. De vergelijking met Zuid-Afrika is bv. alweer gevallen. Er zijn gewoon echt heel veel mensen die niet weten dat in de meeste landen in het Midden-Oosten je geloof (erf je van je ouders tenzij je je tot de Islam bekeert en dan ook nog de “juiste” stroming) gewoon in je ID/paspoort staat en grote gevolgen heeft voor de manier waarop je behandeld wordt door de staat en dus echt niet de vergelijking helemaal bij Zuid-Afrika gezocht hoeft te worden. Palestijn zijn is helemaal het ergste wat je kan overkomen in Arabische landen: dan mag je veel beroepen niet uitoefenen, geen staatsburger worden, soms niet eens een huis kopen en hebben geen toegang tot de sociale zekerheid. Israel is zo bezien eigenlijk een heel normaal Arabisch land.

  12. 18

    @16: ”Zuid-Afrika is helemaal niet de beste vergelijking, de beste vergelijking is een land in het Midden-Oosten dat een territoriaal conflict heeft met een minderheid/buur en zich definieert volgens etnische/religieuze lijn (wat ook gevolgen heeft voor burgerschap, dienstplicht en dergelijke zaken). Landen die hieraan voldoen zijn bv. Irak, Iran, Syrie, Saoedi Arabie en Turkije.”

    Je kiest ervoor om blind te zijn voor de politieke, economische, historische, culturele, academische en sociale verwevenheid tussen Israël en het westen. Je redeneert gewoon niet integer.

    @17: ”Mede gezien de andere reacties hier moet ik toch echt concluderen dat Israel niet per se erger is maar om andere redenen extra aangepakt moet worden niet door iedereen gedeeld wordt. De vergelijking met Zuid-Afrika is bv. alweer gevallen.

    Wat bedoel je hier in godsnaam mee? De enige die een vergelijking met Zuid-Afrika in dit draadje maakte was ik, maar juist omdat ik daarmee wil uitdrukken dat Israël inderdaad niet per se erger is dan sommige andere landen, maar dat we ons inderdaad in de eerste plaats druk moeten maken om mensenrechtenschendingen waaraan we zelf medeplichtig zijn – en dat dit de reden is waarom Israël, Zuid-Afrika en de VS dus wat meer kritiek (zouden moeten) krijgen dan sommige andere mensenrechtenschenders.

    Daar was ik in mijn reactie volgens mij duidelijk genoeg over – het staat nota bene gecursiveerd in de laatste, min of meer samenvattende alinea – dus ik begrijp niet zo goed hoe je zo’n fout kunt maken.

  13. 19

    @18 ”Je kiest ervoor om blind te zijn voor de politieke, economische, historische, culturele, academische en sociale verwevenheid tussen Israël en het westen. Je redeneert gewoon niet integer.”

    Uit #17 ”Mede gezien de andere reacties hier moet ik toch echt concluderen dat Israël niet per se erger [dan Turkije, Iran etc.] is maar om andere redenen extra aangepakt moet worden niet door iedereen gedeeld wordt.”

    En uit #8 ”Paradoxaal genoeg zijn zowel de steun voor Israel als de kritiek op Israel grotendeels een gevolg van de obsessie van de Westerse wereld met Joden en de holocaust”

    Derpjan erkent dat die misstanden gebeuren, zowel in Israel (waar #0 over gaat), als ook in de andere, Arabische landen. Hij ziet grote overeenkomsten in het beleid van die landen ten aanzien van minderheden/buren. Hij ziet een verschil in hoe dat in de Nederlandse/Westerse media die situaties belichten.

    Hij voert als reden voor dat verschil in aanpak (van in wezen dezelfde situaties) aan “andere redenen” (#17), of specifieker: “een obsessie van de Westerse wereld met de holocaust”. Jij (@18) noemt dat “de politieke, economische, historische, culturele, academische en sociale verwevenheid tussen Israël en het westen.”

    Zelf zou ik zeggen: Israël hoort in de beeldvorming bij ‘ons’ en de Arabieren bij ‘hun’. Dat ‘zij’ iets wat anders doen, en ‘wij’ dat moreel minder goed vinden, is tot daar aan toe. Dat ‘wij’ zelf apert slecht gedrag vertonen is des te erger.

    Kortom: jullie zijn het niet oneens met elkaar.

  14. 20

    @19: Sorry, Folkward, maar je maakt er een potje van. Derpjan en ik zijn het wel degelijk met elkaar oneens.

    ——
    (en sorry aan de rest voor de oninteressante maar noodzakelijke uiteenzetting van dit punt … )
    ——

    Derpjan gelooft namelijk dat Israël door het westerse establishment (regeringen en media e.d.) slechter behandeld wordt dan Rusland etc. – ik stel juist het omgekeerde.

    Wat ik erken – mijn enige raakvlak met Derpjan – is dat Israëls critici (die zich voornamelijk buiten het establishment bevinden) inderdaad strenger voor Israël zijn dan voor al die landen die hij noemt.

    Over de verklaring hiervoor verschillen we echter weer volledig. Derpjan zegt dat dit komt door de ”de obsessie van de Westerse wereld met Joden en de holocaust” (waarmee hij gewoon antisemitisme bedoelt – wij behandelen joden slechter omdat het joden zijn), en ik zeg juist doordat het komt doordat het westen zo nauw verweven is met Israël.

    Ik weet dat jij nu zegt dat ik en Derpjan hetzelfde zeggen maar er andere namen aan geven, maar ik stel dat je je daarin dus vergist en dat het juist in zekere zin het tegenovergestelde is: immers niet haat voor, maar verwantschap met.

    Met ”de politieke, economische, historische, culturele, academische en sociale verwevenheid tussen Israël en het westen” bedoelde ik overigens ook niet de holocaust – even eerder (in #12) gebruikte ik immers nagenoeg dezelfde termen voor onze relaties met Zuid-Afrika en de VS … ik bedoel gewoon letterlijk wat er staat. Sociale contacten tussen mensen in Israël en mensen in het westen, bijvoorbeeld, zijn niet zo zeldzaam als sociale contacten tussen tussen mensen in, zeg, Kazachstan en mensen in het westen. Ook de academische, politieke, economische, culturele etc. uitwisseling tussen Israël en het westen is veel groter dan die tussen het westen en al die andere landen die Derpjan noemde. Om die reden vond ik Zuid-Afrika en de VS ook betere voorbeelden, omdat die banden vergelijkbaar zijn (hoewel ze dus niets met de Holocaust te maken hebben).

    Ik ontken natuurlijk niet dat de Holocaust invloed heeft op de relatie tussen het westen en Israël, maar wat dat betreft ga ik juist mee met Abu Pessoptimist in #0 en denk juist dat het Israël juist een hoop goodwill of krediet in het westen heeft opgeleverd – wederom exact het tegenovergestelde van wat Derpjan zegt.

    Derpjan en ik zijn het dus, kortom, wel degelijk met elkaar oneens. Op een heel klein raakvlakje na zelfs volledig.

    Dat ”andere redenen” in ”dat Israël niet per se erger [dan Turkije, Iran etc.] is maar om andere redenen extra aangepakt moet worden” is trouwens ook helemaal niet zijn standpunt, maar zijn weergave van die van Euro (en, inderdaad, van mij) …

  15. 21

    @17: Aanvulling bij #18 …

    Ik snap nu trouwens ook waarom je die fout maakte: jij vindt dat ik met Zuid-Afrika een oneigenlijke en extreme vergelijking maakte – een soort godwin.

    Maar dan maak jij nu dus ook schuldig aan datgene wat je Israëls critici hier verwijt, namelijk een (in jouw woord) “obsessie”: Zuid-Afrika was namelijk helemaal niet zo extreem – althans niet in vergelijking met Pakistan (Bengaalse genocide) of Indonesië (o.a. Oost-Timorese genocide) e.d. En de argumenten van destijds waren ook: ‘Zwarten in Zuid-Afrika hebben het beter dan in de rest van Afrika’ en: ‘Waarom moeten jullie ons altijd hebben?’

    Dus, Derpjan, waarom moet je altijd de Zuid-Afrikanen hebben, man?
    Laat ze eens met rust.
    _____
    (dat was, à propos, mijn hele punt van #12 trouwens: sommige landen krijgen meer kritiek dan andere juist doordat we er dikkere banden mee hebben … )

  16. 22

    @Michel: Je mag je die vraag stellen, natuurlijk. Maar:

    het maakt niets uit, want Israël komt er mee weg. Hoezo en waarom? Misschien omdat de stereotypen ‘Israël = holocaustslachtoffers’, ‘Palestijnen = terreur’ onuitroeibaar zijn? Zoiets? Wie het weet, mag het zeggen.

    Dat is een compleet overtrokken conclusie. Het antwoord van het waarom ligt in de VS. Dat is het land dat de vorming van Israël mogelijk heeft gemaakt, en in een spagaat zit tussen een machtige Joodse lobby en een realistische kijk op het probleem (zie bijv. wat Obama off the record heeft gezegd over Netanjahu). Het antwoord is politiek, niet die twee dogma’s.

  17. 23

    @krekel

    Ik zou je punt over Israel als “een van ons” snappen als Israel lid was van de Europese Unie. Dan zou het logisch zijn: we hebben dan een echte stok achter de deur (EU-lidmaatschap is kostbaar) en we moeten zorgen dat de regels van de EU nageleefd wordt omdat het anders een zootje wordt, tenslotte moet het imago van de EU beschermd worden. Maar “Westers/ontwikkeld land” zijn (Turkije zit trouwens ook bij de OESO) is iets heel anders, we kunnen hen die status niet afpakken en zowel zij als wij hebben er nooit voor getekend, zij kunnen zich er niet eens vrijwillig uit terugtrekken want het is een status die andere mensen je informeel toekennen.

    Vind ik Zuid-Afrika een godwin? Een beetje, er is natuurlijk altijd een overtreffende trap (Noord-Korea), qua genocide is het niet het ergste land ooit, maar qua etnische relaties was Zuid-Afrika ook in de jaren ’70 en ’80 het extreemste voorbeeld. De reden dat ik liever een vergelijking met de buurlanden van Israel zie is om duidelijk te maken dat die landen echt niet beter zijn en dat Israel helemaal geen anomalie in de wereld is (wat je wel zou denken als de eerste vergelijking die gemaakt wordt een voormalig regime duizenden kilometers verderop is).

    Ik vind ook dat mensen die vinden dat Israel weliswaar aangepakt moet worden maar niet per se erger is dan de buurlanden en dat die buurlanden zeker niet geholpen moeten worden door ons (en al helemaal niet tegen Israel), dat onvoldoende kenbaar maken wanneer ze Israel bekritiseren en er veel te snel vanuit gaan dat andere mensen die Israel aanvallen hetzelfde gematigde standpunt delen.

    Tenslotte over concrete hulp aan Israel: die komt eigenlijk alleen nog maar uit de VS, en Nederland is de VS niet, andere Europese landen zijn dat ook niet. De VS geven trouwens bij elkaar meer millitaire hulp aan vijanden van Israel dan aan Israel. Er wordt overschat hoe nauw de banden zijn tussen Israel en Europa. Israel is een heel neutraal land in haar banden met de grootmachten (ze kiezen eigenlijk geen kant tussen Europa, Rusland, China of zelfs de VS) en onze banden ermee zijn niet beter dan die met Zuid-Korea, Brazilie, Turkije of India.