Minister-president Rob Jetten spreekt vandaag vertegenwoordigers van de Joodse gemeenschap over antisemitisme. Op de lijst met genodigden ontbrak één bekende naam: het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI). Volgens directeur Naomi Mestrum een breuk met eerdere jaren, waarin haar organisatie “vaak” werd uitgenodigd bij dit soort gesprekken.
De verontwaardiging, die door de regels heen sijpelt, roept een simpele vraag op: waarom zou het CIDI daarbij moeten zijn?
Het CIDI presenteert zich graag als vertegenwoordiger van “de Joodse gemeenschap”. In werkelijkheid functioneert het vooral als lobbyorganisatie voor de Israëlische staat. Dat is een politieke positie. Een zeer uitgesproken politieke positie zelfs, waarin de Israëlische oorlog in Gaza en bezetting van de Westoever consequent worden verdedigd of gebagatelliseerd, ook wanneer internationale organisaties spreken over mogelijke oorlogsmisdaden of genocide.
Dat maakt het CIDI hooguit een stem in het debat. Geen vanzelfsprekende spreekbuis van Nederlandse Joden.
De opmerkelijke ontwikkeling is daarom niet dat het CIDI dit keer buiten de deur bleef. De opmerkelijke ontwikkeling is dat Den Haag jarenlang deed alsof een pro-Israëlische lobbyclub automatisch gelijk stond aan “de Joodse gemeenschap”.
Het overslaan van het CIDI is dus geen schoffering, maar simpelweg een kleine correctie op een politieke fictie die veel te lang heeft standgehouden.