Thema Cultuur

Closing Time | Welshly Arms – Legendary

De laatste tijd vraag ik me best vaak af; hoe kan deze artiest nou nog niet tot de vaderlandse hitparades zijn doorgebroken? Dat geldt zeker voor Welshly Arms, die toch een behoorlijke staat van dienst heeft, met name ook doordat hun songs in verschillende films en series hebben gefigureerd. Ik hoorde ze in 2 van mijn favoriete series: Lucifer en Sense8.

Dat hun naam refereert aan Saturday Night Live wist ik niet tot ik voor dit stukje op onderzoek uit ging, maar het geeft er nog een lollig tintje aan ook.

Closing Time | Gillian Welch

Singer-songwriter Gillian Welch brak in 2000 door met haar bijdrage aan de soundtrack van de film O brother where art thou? Over het album waarvan bovenstaand nummer afkomstig is, zei ze:

“The songs are mostly first and second takes, and Dave composed some of the music spontaneously in the studio. It was very freeing. We learned to accept mistakes and rough edges, because those didn’t impede what the heart of the matter was.”

Kunst op Zondag | Verandering

De eerste ‘Kunst op Zondag’  verscheen 2 april 2006 en vandaag publiceren we vrolijk de 575e Kunst op Zondag. Maar we kunnen niet eeuwig met ‘hetzelfde kunstje’ doorgaan en daarom gaat er wat veranderen.

Kunst op Zondag gaat ruimte geven aan andere kunstbloggers, want er zijn meer goede Nederlandse kunstblogs. Een paar daarvan hebben we bereid gevonden op regelmatige basis hun bijdrage aan Kunst op Zondag te leveren.

Volgende week (1 maart) beginnen we met een bijdrage van Els Vegter, beeldend kunstenares, die ook als freelance journalist werkt voor (onder andere) tijdschriften. In februari 2008 begon ze Huidlandschappen, haar blog waarop vooral exposities, maar ook kunstwerken en kunstenaars worden belicht.

Maak nader kennis met Els Vegter zelf (een c.v. hier) en met haar werk. Zij zal op onregelmatige basis en hopelijk 1 x in de 2 maanden met een bijdrage komen.

Closing Time | David Knopfler

Als het op feestjes over muziek gaat, kan ik altijd wat hoon oogsten door te beweren dat de eerste twee albums van Dire Straits tot het beste van de gitaarmuziek behoren. Daarna verliet David Knopfler de band en ging zijn broer Mark vol op het kitschorgel dat inmiddels leidt tot solo-albums die niet om aan te horen zijn. Maar op die eerste twee platen hoor je dus twee broers die tot op de milliseconde op elkaar zijn ingespeeld. Mark zingt en speelt de leadgitaar, terwijl David tegelijkertijd ritme speelt en een tweede lead die af en toe naar de voorgrond wandelt (zoals hier). Af en toe echoot dat oude geluid nog door in het solowerk van David, zoals hierboven.

Closing Time | Sémaphore

Requin Chagrin is een Franse band die vanaf 2014 actief is. Zangeres Sofie liep bij het websurfen toevallig aan tegen de ruwe zwelghaai, die in het Frans dus zoiets heet als ‘sneue haai’, en dat vond de band een coole naam.

Later kwamen ze erachter dat het ook de naam is van een lied van Michel Sardou and Mireille Darc, de titel van een film en tevens van een café in Parijs.

Closing Time | Pestilence

Pestilence was begin jaren negentig de death metal band van Nederland – een land dat sowieso een heel prima scene had in die tijd. Hun hele derde album, Testimony of the Ancients, is van begin tot eind geweldig. Maar dit nummer, Twisted Truth, echt… die solo’s, de melodie, de intensiteit. Woorden schieten tekort. Eén van de beste death metal nummers ooit.