Thema Cultuur

KoZ | Romaanse kunst uit Keulen

Deze week ging ik twee dagen kerken kijken in Keulen, waar behalve een beroemde Dom ook twaalf kerken zijn te zien uit de romaanse tijd, dus zeg maar 1000-1200 plus of min wat decennia. Met een oppervlak van 400 hectare was Keulen destijds een van de belangrijkste steden in Europa. Ter vergelijking: Utrecht was met 100 hectare de grootste stad in Nederland.

De aartsbisschop van Keulen was een van de zeven keurvorsten en kroonde de koning van Duitsland (die zich vervolgens in Rome liet kronen tot keizer). De stad had het muntrecht en was de basis voor de Eerste Kruistocht. Na 1164 werd de stad ook nog een van de belangrijkste pelgrimsoorden, toen aartsbisschop Reinald van Dassel het gebeente van de Drie Koningen – uiteraard net zo echt als andere middeleeuwse relikwieën – vanuit Milaan overbracht naar de Keulse Dom.

Closing Time | The Dead South

Dit is een bijzonder bandje. To say the least. De naam alleen al spreekt boekdelen: The Dead South lijken een parodie op het leven in het zuiden van de VS. Ze zien eruit als een soort Amish, met die hoeden en de baarden, de zwart-witte kleding, compleet met bretels. Ook hun teksten steken ontzettend de draak met het stereotype beeld dat we van die regio hebben; zwaar christelijk, vrouwonvriendelijk en gewelddadig.  

Voor de duidelijkheid; de mannen zijn Canadees. Dat geeft het een venijnig randje. Vooral ook omdat de muziek zonder meer van grote klasse is. Ook als je niet van folk houdt, kun je niet ontkennen dat wat ze hier neerzetten goed is doordacht. En die clip! Ik ben onder de indruk, van zowel de humor als de muzikaliteit.  

In Hell I’ll Be In Good Company. Zeker weten, als we daar The Dead South tegenkomen. Dat wordt line-dancing tot het einde der tijden. Zo lang ik er een biertje bij krijg, heb ik daar geen bezwaar tegen.   

The Dark Crystal: Age of Resistance

RECENSIE - Bijna iedereen die een jaar of 10 of ouder was in 1982, herinnert zich de magische poppenfilm The Dark Crystal, een pareltje uit de stal van Jim Henson. Na zijn overlijden werd zijn bedrijf voortgezet door zijn kinderen, die – ik neem aan noodgedwongen door financiële problemen – in 2004 een aantal rechten, waaronder die van The Muppets, aan Disney verkochten. Ze houden zich allang niet meer bezig met ouderwets poppenspelen, maar het bloed kruipt blijkbaar waar het niet gaan kan; in de nieuwe serie The Dark Crystal: Age of Resistance (Netflix) wordt het opnieuw tot leven gewekte land Thra, bijna geheel bevolkt door creatures, aangestuurd door hele horden poppenspelers.

Closing Time | Ima Robot – Greenback Boogie

Bijna niemand kent Ima Robot, maar bijna iedereen kent dit nummer Greenback Boogie. Nou ja, iedereen die de geweldige serie Suits volgt (inmiddels is het 9e seizoen bezig, dus dan weet je wel hoe succesvol het is), want in een iets andere versie is dit hun titelsong.

Het origineel kende ik eerlijk gezegd ook niet, ik stuitte er toevallig op toen ik het nummer opzocht. Maar wat een ontdekking. De clip is echt waanzinnig! Zowel in de zin van compleet gestoord, als heel erg gaaf gemaakt. Blijf vooral ook helemaal tot het eind kijken, als het nummer zelf is afgelopen. Verrassing!

Kunst op zondag | Gewapend beton

Bij afwezigheid van onze kunstredacteur P.J. Cokema vandaag het verslag van een bezoek aan het huis van een architect.

In Utrecht is vrijdag het voormalige woonhuis van de architect Sybold van Ravesteyn (1889-1983) als museumhuis geopend. Van Ravesteyn was ingenieur en als architect verbonden aan de Nederlandse Spoorwegen. Hij ontwierp onder andere het oude, inmiddels afgebroken, Centraal Station Utrecht, het oude Centraal Station in Rotterdam en verschillende andere stations in Rotterdam, die ook niet meer bestaan met uitzondering van Rotterdam-Noord. Volgens Marinus de Ruiter wordt hij wel ‘de meest gesloopte architect van Nederland’ genoemd (Argus, 3 september 2019). Zijn werk is nog wel te zien in de Dordtse schouwburg Kunstmin en Diergaarde Blijdorp in Rotterdam.

Hiernaast een ander gebouw dat nog niet zo lang geleden van de sloop is gered: het seinhuis Blauwkapel in het Utrechtse Tuindorp dat binnenkort wordt gerenoveerd tot een koffiezaak.

Het voormalige woonhuis van Van Ravesteyn staat in Utrecht aan de Prins Hendriklaan, op steenworp afstand van het Rietveld-Schröderhuis. Van Ravesteyn was in de jaren twintig van de vorige eeuw met Rietveld bevriend en aanvankelijk ook aanhanger van de Nieuwe Zakelijkheid. Hij was een specialist in bouwen met gewapend beton. Licht, lucht en ruimte daar ging het om. Maar van Ravesteyn nam na verloop van tijd wat meer afstand van al die rechte lijnen en het puur functionele. We moeten het ook een beetje leuk maken voor de mensen, was zijn gedachte. Daarom bracht hij meer ornamentiek en gebogen lijnen in de gebouwen die hij ontwierp. Voor een van de aanhangers van de Nieuwe Zakelijkheid een reden om te spreken van de stijl van zijn oude tante. De nieuwe voorkeur van Van Ravesteyn schijnt ook geleid te hebben tot verwijdering van zijn buurman Rietveld.