Vandaag is het Wereldproefdierendag. Een dag om stil te staan bij 600.000 dieren die per jaar worden gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek. Geencommentaar interviewde een universitair medewerker die experimenten doet met proefdieren. Een gesprek over veranderende ethische opvattingen en een tekort aan goede informatie in het publieke debat. Vanwege privacy wenst de geïnterviewde anoniem te blijven. Voor een goed begrip van de situatie: in welke omgeving werk je? Ik werk op een universitair instituut. Ik doe onderzoek naar processen in de hersenen. Waar moet je onderzoek toe leiden en welke dieren gebruik je? Heel algemeen gezegd moet dat leiden tot meer kennis van de processen in de hersenen die eventueel kunnen misgaan en leiden tot stoornissen. In het bijzonder kijk ik naar de invloed die hersenen op gedrag hebben. Daarvoor doe ik onderzoek met ratten. Dat zijn er 500 per jaar, maar ik moet er wel bij zeggen dat ik een grootgebruiker ben. Dat aantal is meer uitzondering dan regel.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Aan het begin van een voor apriliaanse begrippen spectaculair warm weekend is een klimaatpotsje zeer toepasselijk. Want komt die global warming wel écht door de CO2? Het IPCC weet het nu vrijwel zeker, de politiek en de samenleving ook. Op het populair-wetenschappelijke weblog GeenStijl schreven ze bij het horen van het weerbericht deze week al vol enthousiasme: Driewerf hoera voor het broeikaseffect. Jarenlang massaal in de file staan werpt eindelijk zijn vruchten af! Het is een feit: de antropogene CO2 uitstoot heeft gezorgd voor de huidige klimaatverandering, punt uit. Of toch niet?
De duitse wetenschapper Ernst-Georg Beck gooit nu echter roet in het gefundenes fressen. Deze maand publiceert hij in het wetenschappelijk tijdschrift Energy & Environment een historisch onderzoek naar 180 jaar chemische CO2 analyses. Volgens Beck is deze historische data door het IPCC altijd genegeerd. Maar de bibliotheek met historische chemische CO2 analyses is omvangrijker en betrouwbaarder dan het IPCC ons wil doen geloven, aldus Beck. Tegenwoordig meet men CO2 met een infrarood spectrometer, maar vroeger gebeurde dit via een (voldoende) nauwkeurige chemische analyse. Beck verzamelde ongeveer 90 duizend chemische CO2 metingen en kwam tot de conclusie dat het CO2 gehalte in de atmosfeer in de afgelopen 180 jaar sterk heeft gefluctueerd, in 1942 was er zelfs een maximum van 420 ppm (t.o.v. 367 ppm in 1999) en er waren meerdere pieken rondom 1915, 1905 en 1870. Verder trekt Beck de CO2-reconstructies m.b.v. ijskernen waarop het IPCC zich baseert in twijfel.
De Europese ruimtevaartorganisatie ESA is op zoek naar astronauten. Die gaan alleen niet de ruimte in, maar meedoen aan een bijzonder experiment. Zes mensen zullen vijfhonderd dagen in afzondering verblijven, ergens in Rusland, voor een gesimuleerde reis naar Mars. De ESA wil vooral de psychologische effecten van een langdurige afzondering onderzoeken. Dit als voorbereiding op een echte bemande reis naar Mars, nadat we tig apparaatjes hebben gestuurd.
De Mars Society houdt al vanaf 1998 serieuze pleidooien voor het sturen van mensen naar de rode planeet. ?Als de wil er is, kunnen binnen tien jaar de eerste teams op Mars zijn?, schreven zij hoopvol in hun oprichtingsverklaring. Helaas bleek die wil er niet te zijn, ondanks de goede redenen die het genootschap heeft voor bemande vluchten naar de planeet:
– Om kennis op te doen over het heelal en over de aarde.
– Als motor voor technologische vooruitgang.
– Om te onderzoeken of permanente bewoning mogelijk is.
– En natuurlijk om een antwoord te vinden op de mythische vraag of er leven is op Mars.
Misschien dat er met het ESA-project wat schot in de zaak komt. Want duur hoeft het niet eens te zijn om een bemand ruimteschip naar Mars te sturen. Oprichter Robert Zubrin bedacht het relatief goedkope Mars Direct-plan (20 a 30 miljoen euro). ?Met lichte bepakking reizen en leven van het land, daar komt het simpel gezegd op neer?, zo schrijft de Mars Society, want al hun teksten zijn doordrongen van een gezonde pioniersgeest.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Venus en de Pleiaden zijn de laatste dagen erg goed te zien aan de avondhemel, zoals ook hier bij een meertje nabij Bolu (Turkije). (APOD)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.