Publiciteitsgeil

Een dozijn aanplakbiljetten. Dat blijkt er waar te zijn van de 'Shariah-controlled Zone' in Londen waar vorige week enige ophef over ontstond in kranten en op internet. Wat was er aan de hand? Er was een nieuw clubje moslimfundamentalisten in town, 'Muslims against Crusades', en om te laten zien dat ze de zaken groots aanpakten hadden ze meteen maar even de wijk Waltham Forest uitgeroepen tot voorpost van het kalifaat. Sensatie in de media natuurlijk: 'Islamic extremists set up Sharia law controlled zones in British cities', kopte de Daily Mail. 'Islamitische fundamentalisten nemen Londense wijk over', papegaaide de Telegraaf. Amanda Kluveld - er altijd als de kippen bij om moslims als het sluipende gevaar voor te stellen - wijdde er twee weken eerder al een suggestieve column aan, en ook Pritt Stift van GeenStijl stonk er met open ogen in. Maar wat was er nu eigenlijk van waar? Een blogger namens de New English Review - een conservatief blog dat veel bijdragen heeft van Theodore Dalrymple - moest toch in de buurt zijn en maakte een wandelingetje door de wijk.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.