Okee, een dagje te laat, maar dan heb je wel een huisgemaakte analyse met gerijpte feiten. Kortom, wat viel er op in de tekst van het eerste grote tv-debat tussen Grand Ol' McCain en Dem' Obama? Allereerst het verbluffend lage Jip-en-Janneke-cijfer van beide kandidaten, het was simpelheid troef op woordniveau. De verschillen tussen de twee zaten met name in de Egotax en tekstuele empathie. Conclusie: McCain heeft het vaak over zichzelf. De grootste verschillen tussen McCain en Obama waren te zien in de Egotax. McCain heeft het in 1 op de 34 woorden over zichzelf, Obama slechts
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Gerhard Schröder en de duivel zijn erg goede vrienden, en hebben met enige regelmaat lucratieve zaken met elkaar kunnen doen.
Op donderdag 20 maart 2003 begon de Amerikaanse invasie van Irak. Een aantal landen steunde de invasie, maar Duitsland was daar niet één van. Op 21 en 30 januari van dat jaar had bondskanselier Schröder al publiekelijk aangekondigd dat Duitsland iedere betrokkenheid bij dit conflict zou vermijden. Hij nam de moeite om dit nog met grote regelmaat te herhalen. “An dieser Krieg beteiligt Deutschland sich nicht.”
Anders dan de CIA had de Duitse militaire inlichtingendienst nog altijd een netwerk in Irak. Dit was mogelijk een erfenis van de DDR. De Oost-Duitsers hadden indertijd Saddams geheime dienst helpen opzetten en hun agenten bevonden zich nog steeds in Irak, nu betaald door het nieuwe, herenigde Duitsland. Toen de oorlog uitbrak namen de Irakezen geen maatregelen tegen deze agenten. Het waren oude vrienden en bovendien had hun hoogste politieke baas duidelijk gemaakt dat Duitsland op geen enkele manier aan de oorlog deel zou nemen. De Duitse agenten konden in alle rust informatie verzamelen, die vervolgens via een directe video-verbinding vanuit de Duitse ambassade in Bagdad werd doorgegeven aan het Amerikaanse militaire hoofdkwartier in Qatar. De Duitsers gaven aan wat de meest relevante militaire doelwitten waren en rapporteerden na de bombardementen vervolgens hoeveel schade er was aangericht. Op 4 april willen de Amerikanen weten wat ze nu moeten doen – moeten ze behoedzaam en langzaam oprukken of hun troepen direct Bagdad in sturen om een snel einde aan de strijd te maken. De Duitsers praten met hun vrienden binnen de Iraakse inlichtingendienst en komen tot een heldere conclusie. Dit regime staat op instorten. Blaas ertegen aan en het is afgelopen. De Amerikanen konden rustig hun tanks Bagdad in sturen.
Brrrr, sommige technologische ontwikkelingen jagen me behoorlijk de stuipen op het lijf. In de Verenigde Staten hebben ze het eerste geslaagde experiment gedaan met een soort gedachtenscanner, of eigenlijk meer een intentiescanner. Deze scanner kan signalen oppikken van mensen die iets slechts in de zin hebben. Ze zweten dan meer, ze zijn onrustig en nog wat meer van dat soort verschijnselen.
En dan zouden ze toch zomaar hele enge dingen kunnen gaan doen. Die kan je dan maar beter gelijk oppakken en voor de zekerheid levenslang opsluiten.
Belangrijke ontwerp vereiste voor de scanner is dat hij mobiel is. Binnenkort dus ook te vinden in de Kalverstraat. Dat betekent dus dat u maar beter niet kunt gaan winkelen als u toevallig in een scheiding ligt, de boosheid wordt vast gezien als voornemen tot een terroristische aanslag.
Misschien moeten we nu al de discussie starten over dit soort ontwikkelingen en de wenselijkheid daarvan. Anders laten we ons overrompelen en is er straks geen weg meer terug.
Update: Check het filmpje gelinkt in dit artikel (via)
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Strakke site in een strak design met strakke gifts – hoe überstrak kan Amerika soms zijn?
Klik & verlustig uzelve!