Gestolen blackberry

Dat dit land in een vrije val van anti-Marokkanenhysterie is beland, bewijst de PVV deze week wel weer met het zoveelste rondje Kamervragen naar aanleiding van sensationalistische berichtgeving door TMG BV. Dat er een Turk dood en beschadigd in een politiecel werd gevonden, is kennelijk een onbeduidend nieuwtje. Wel vond de partij van de brievenbuspissers, zwangerevrouwenstompers, kopstotenuitdelers en belastingfraudeurs het nodig de ministers van Binnenlandse Zaken en van Veiligheid & Justitie aan hun jasje te trekken omdat vijf Marokkanen in Zandvoort zowaar de blackberry van een meisje hadden gejat. 'Politie rukt uit voor strandtuig in Zandvoort', kopte de Telegraaf. "Marokkaans straatterrorisme", blèrt de PVV. En op GeenStijl herhaalt men nog maar eens dat dit land het zat is (c'est ça!), de rechtsstaat deaud, en doet bij voorbaat huilie-huilie dat ze wel voor racist zullen worden uitgemaakt als men voorzichtig suggereert dat knokploegen om "lichtgetinte jongeren" het ziekenhuis in te tremmen inmiddels best wel een beetje begrijpelijk en gerechtvaardigd zouden zijn.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Wilders is geen politiek leider, maar een sekteleider

SaillantLOGO Wilders is geen politiek leider, maar een sekteleider. En wij, weldenkend links kunnen er niet tegen op.

De Wildersstemmer onderscheidt zich veel meer dan door wat dan ook door volgzaamheid van andere kiezers. Het maakt helemaal niet uit wat Wilders zegt, zijn volgelingen volgen. Of het nu gaat over meer dan 50 miljoen moslims in Europa en het uitzetten van tientallen miljoenen van hen, over het straffen van familieleden van criminelen, het schofferen van een verkrachtingsslachtoffer, of het in de knieën schieten van ongewapende betogers, een kopvoddentaks, het domweg verbieden van hoofddoekjes, afgelopen week nog Jordanië hernoemen naar Palestina en het Midden-Oosten conflict is opgelost, etnische registratie, niets maar dan ook niets is de Wildersstemmer te gek. Dat Wilders ondertussen als een ware hedendaagse Don Quichote ten strijde trekt tegen windmolens, hebben zij niet door.

Mij doet de blinde adoratie van zijn volgelingen denken aan een ouderwetse persoonlijkheidscultus. Ga maar na wat de kenmerken daarvan zijn. Er staat een leider op die wordt verbonden met revolutionaire maatschappelijke verandering, waarbij hij de gids is en zonder wie deze verandering niet mogelijk zal zijn. Sla commentaren van zijn aanhangers er maar op na, Geert en alleen Geert gaat het allemaal oplossen, de linkse elite uit het centrum van de macht (sic!) verwijderen, de Grondwet aanpassen, specifiek de (zich niet gedragende) moslims eruit kieperen, de macht die nu in Europa ligt terughalen en alles gaat weer crescendo in Nederland.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.