KRAS | Salafisten

Goed, er zijn in Nederland dus 30.000 knetterharde salafisten, op wie we niet kunnen rekenen mocht de democratie hier te lande in gevaar komen. Dat is dus nog geen halve kamerzetel, peanuts vergeleken bij wat er in het parlement aan partijen zit op wie ik mijn geld ook niet zet, mocht iemand op het onzalige idee komen een "illiberale democratie" of iets dergelijks in te willen voeren. De salafisten van Nederland zijn met hun shariazucht op een getalsmatige mission impossible. Tenzij ze erin slagen anderen het voorwerk te laten doen. Eerst de bevolking laten wennen aan door één partij met sterke leider gedomineerde verkiezingen, de rechtspraak uitlijnen met de regering, onafhankelijke media de nek omdraaien, ngo's buiten spel zetten. Dan hoef je daarna alleen nog maar het machtige kliekje door jezelf te vervangen. De illiberale democratie is de eerste stap naar invoering van de sharia in Europa.

Door: Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten
Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Nonkel Twan

Binnen de familie van een vriend van mij functioneert een eenmansshariarechtbank die luistert naar de naam Nonkel Twan. Hoewel er mensen zijn die zich aan hem proberen te onttrekken, bijvoorbeeld door naar de Randstad te emigreren, gaat Nonkel Twan in principe over alle zaken binnen de familie die zijn belangstelling of – bewaar je – toorn wekken.

Je zou Nonkel Twan een traditionele katholiek kunnen noemen, maar dat doet hem tekort. Natuurlijk heeft zijn oordeel wel met traditie en katholicisme te maken, maar dat is niet de essentie. Die draait om het bijeen houden van de clan. Het handhaven van onnavolgbare en niet zelden onvoorspelbare regels zijn daartoe een middel, geen doel op zich. Op veilige afstand meent mijn vriend dat Nonkel Twan een klootzak is. Eenmaal ‘thuis’ is hij daar minder zeker van. “Het blijft toch je oom, hè.”

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Sharia rechtbanken

De Leidsche juriste Machteld Zee deed voor haar promotie onderzoek naar Sharia rechtbanken in Engeland. En dat levert de nodige inkijkjes op.

(…)ik vind het niet oké als het gevolg is dat de negatieve kanten van de islam, zoals de ondergeschikte rol van de vrouw, genegeerd en getolereerd worden. Als je dat doet ben je geen voorstander van integratie.

h/t Joop

Foto: Ted (cc)

Ambiguitätstoleranz

ACHTERGROND - Soms verschijnen er blogposts die je zelf had willen schrijven. In dit geval gaat het om een driedelige blogpost van arabist Wim Raven op zijn blog Leeswerk Arabisch en Islam over steniging in de islam. Over de vraag hoe steniging in het islamitisch recht terecht is gekomen kan ik wel wat droge theorie debiteren, maar Raven verwijst naar onderzoek van een collega naar de islamitische praktijk, dat een wel heel bijzondere conclusie oplevert: het vonnis ‘steniging’ als resultaat van een islamitische sharia-rechtsgang komt – voor de twintigste eeuw – niet in de islam voor. Steniging is een modern verschijnsel, er is niks ‘middeleeuws’ aan.

Daar passen twee kanttekeningen bij: er is één uitzondering bekend, die in zekere zin de conclusie bevestigt. De betreffende steniging leidde namelijk tot grote publieke verontwaardiging en de rechter van dienst werd uit zijn functie ontheven. Ten tweede wordt een vonnis als uitkomst van een rechtsgang volgens de islamitische regelen der kunst onderscheiden van een religieus gemotiveerde lynchpartij. Dat laatste komt namelijk wel voor, maar kan niet zomaar gekarakteriseerd worden als sharia-rechtspraak. Het houdt zich immers niet aan de regels van diezelfde sharia.

Die conclusie op zichzelf maakt Ravens blogpost al de moeite waard, maar daarachter zit nog een veel interessantere vraag: waarom wordt er dan sinds de twintigste eeuw wél gestenigd in landen die zich laten voorstaan op het islamitische karakter van hun rechtspraak? Het antwoord op die vraag is zo mogelijk nóg verrassender: de – alles behalve islamitische –  invloed van het westen.

Same shit, different asshole

OPINIE - Saddam Hussein had dus gewoon wél chemische wapens!

Hela, dat zeg ik niet, dat zegt arabist Hans Jansen en die heeft het weer van een reactionaire Amerikaanse website, en die plukken weer een citaatje van de Daily Telegraph, die op hun beurt weer de Wall Street Journal citeerden.

Lees je vervolgens dat oorspronkelijke artikel op de WSJ, dan blijkt het om Saddam’s voornaamste doodsfabriek te gaan… waar al sinds jaar en dag oude rommel staat weg te roesten. Ondertitel: “Officials Don’t Believe the Militants Will Be Able to Create a Functional Weapon From the Material.”

Toch weet de website American Thinker (what’s in a name?) daarvan te maken dat Saddam Hussein blijkbaar een heel arsenaal aan chemische massavernietigingswapens paraat had, klaar om toe te slaan. Bush had dus gewoon gelijk en links bestaat uit een stel zultkoppen. Jansen kakelt het allemaal vrolijk na.

Afgetakelde fabriek

Terwijl iedere krantenlezer je had kunnen vertellen dat dit wel om wensdenken van rabiaat rechts moest gaan: had er ook maar één enigszins functionerende fabriek met een chemisch wapenarsenaal in Irak gestaan dan hadden de Amerikanen ‘m in de tien jaar na de invasie wel gevonden en daar met veel misbaar hun ‘smoking gun’ uit gesleept. Maar we hebben nooit meer iets over die weapons of mass destruction vernomen, dus je mag er gevoeglijk vanuit gaan dat de neoconservatieve gekkies die ons de oorlog in sleepten niks hadden om over naar huis te schrijven.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Affaire Wallström: Zweedse minister spreekt zich uit tegen onderdrukking vrouwen in Saoedi-Arabië, met rel als gevolg

Affaire Wallström: Zweedse minister spreekt zich uit tegen onderdrukking vrouwen in Saoedi-Arabië, met rel als gevolg. But who cares? Als de wapen- en oliehandel met Saoedi-Arabië maar niet in gevaar komt. Terrorisme en IS zijn het kwaad, maar SA mag je niet op de tenen staan… Hoe geloofwaardig ben je dan? Et tu, Les Pays Bas?

Foto: Post-Atheïst

Post-Atheïst | Schipperen naast God

COLUMN - Volgens de klassieke islamitische rechtsleer – de shari’a – gelden kinderen van moslims automatisch ook als moslims. Dat principe is in de loop van de geschiedenis even onhoudbaar gebleken als het eenvoudig was. In landen waar iedereen moslim is, heeft een dergelijke regel nauwelijks consequenties. Maar landen waar vrijwel iedereen moslim is, komen niet zo veel voor en bovendien pas vanaf de Middeleeuwen.

Er leefden in 632 – toen Mohammed overleed – maar zoveel Arabieren in het Arabische deel van de wereld en dat waren al niet allemaal moslims. Niet weinig van die veroveringen werden gedaan met behulp van niet-islamitische bondgenoten. De verovering van de halve wereld tussen 632 en 732 – Poitiers – maakte van de moslims een minderheid in eigen rijk en dat zou nog lang zo blijven. Spanje onder islamitisch bestuur is een aardig voorbeeld van een ‘provincie’ waar nog heel lang een minderheid van moslims moest zien samen te leven met joden en christenen. Ze hadden de macht en spraken dus recht volgens islamitische principes, die echter nog volop in ontwikkeling waren. Dat kon leiden tot buitengewoon gecompliceerde situaties, bijvoorbeeld over de vraag wie nu precies moslim was en wie niet. Het antwoord op die vraag was belangrijk om te kunnen bepalen of iemand die zich van de islam afkeerde, afvallig was.

CDA wil partijen verbieden die streven naar invoering sharia

Alle partijen die streven naar invoering van de sharia? Ja, alle partijen die streven naar invoering van de sharia.

Politieke partijen die de sharia willen invoeren moeten verboden worden. […] CDA-Kamerlid Pieter Heerma zei dat uitspraken van Europese rechters ruimte bieden voor een dergelijk verbod.

Ik ben benieuwd hoeveel van dit soort politieke partijen Heerma überhaupt kan opnoemen…

Parlement Tennessee veegt vloer aan met Sjaria

Wetgevers in Tennessee waren onthutst toen ze iets ontdekten in het recent gerenoveerde parlementsgebouw dat wel verdacht veel leek op een islamitisch voetbad.

Senatoren Bill Ketron en Judd Matheny, de Geert Wilders en Martin Bosma van de Republikeinse partij in Tennessee, trokken verbijsterd aan de bel bij de Griffier. Die hen maar met moeite kon geruststellen dat het hier om een gootsteen ging om moppen te spoelen.

mop sink

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Volgende