Rotterdamse (min)achting voor de wet

Toegegeven, het begon allemaal met een domme vergelijking door de ombudsman zelf, die door Leefbaar Rotterdam werd aangegrepen voor een poging tot karaktermoord, met als doel het vooral niet inhoudelijk over de kritiek van de ombudsman te hebben. Die vindt dat Rotterdam systematisch de privacy van haar burgers schendt. Ook in de leefbaarloze coalitie moest GroenLinks echter alle zeilen bijzetten om te zorgen dat de inhoudelijke kritiek op tafel bleef. Met een teleurstellend resultaat: B&W wijzen de kritiek van de ombudsman categorisch af. Rotterdam meldt regelmatig met trots dat ze 'de grenzen van de wet' gaat verkennen. Dit betekent dat de beleidsvraag niet luidt 'is dit duidelijk binnen de wettelijke marges?', maar 'kunnen we hiermee wegkomen?'. Het Rotterdamse gemeentebestuur straalt nu al zes jaar uit dat ze de wet vooral ziet als een hinderlijke beperking bij het bereiken van haar sociale beleidsdoelstellingen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote – Godwin in Rotterdam

Ik verzet me hevig tegen het beeld dat ik geen helder zicht zou hebben op de grootstedelijke problematiek en dus geen recht zou hebben om de ‘het-doel-heiligt- de-middelen-gedrag’ te kritiseren.
Heerlijke discussie dit. Rotterdam zoekt de grenzen van de wet op in haar strijd voor “veiligheid” en “fatsoen”. De persoon wiens rol het is om kritisch te zijn, de ombudsman, wordt vervolgens de boeman door de nodige kanttekeningen erbij te zetten. Geheel volgens de Amerikaanse methode van “If you’re not with us, you’re against us.” wordt iedere vorm van kritiek terzijde gelegd. En hoe kan je dat beter doen dan door de vergelijking te leggen met de Tweede Wereldoorlog. Het wordt de ombudsman in de mond gelegd, maar het is gewoon Leefbaar Rotterdam die Godwin’s law als standaard wapen in de discussie gebruikt. Hier een stukje uit het bewuste rapport over hoe de discussie vorig jaar al liep:

Zonder de door hem gemaakte beroepsfout te willen miskennen, daar is hij terecht over aangesproken, wil de ombudsman op deze plek raadsleden verzoeken hem zoveel mogelijk tijdens vergaderingen (waarbij de ombudsman formeel geen rol vervult en geen weerwoord kan geven), geen woorden in de mond te leggen en/of zaken toe te dichten die niet juist zijn:
Bijvoorbeeld: De heer Van Heemst (PVDA) zegt, blijkens de notulen van de raadsvergadering van 25 januari 2007 dat de ombudsman zou hebben opgemerkt: ‘Eerst zondigen, dan bezinnen en daarna vergiffenis schenken’. De ombudsman heeft slechts de woorden van een stadsmarinier weergegeven.
De heer Sörensen (Leefbaar Rotterdam): ‘En het huidige college wordt vergeleken met het college, dat tijdens de tweede wereldoorlog onze stad bestuurde.’ Dit heeft de ombudsman nooit gezegd.
De heer Pastors (Leefbaar Rotterdam): ‘De ombudsman, die lid is van Groen Links, heeft…. De ombudsman is nimmer lid van een politieke partij geweest.
De heer Sörensen (Leefbaar Rotterdam):’Blijkbaar vindt u ook, dat ambtenaren SS ‘ers en SD’ers zijn.’ De ombudsman heeft zulks nooit gezegd.
De heer Pastors (Leefbaar Rotterdam): ‘Het gaat erom dat de Ombudsman het doel van de interventieteams….. op één lijn stelt met de jodenvervolging.’ De ombudsman heeft dit niet gedaan.
De heer Pastors (Leefbaar Rotterdam): ‘Hij heeft bedoeld te zeggen dat de nazi’s aan jodenvervolging deden en de gemeente Rotterdam in feite iets dergelijk doet.’ De ombudsman heeft dit niet bedoeld.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige