Het werd weer eens tijd voor een goede bak herrie. En dat viel mooi samen met de eerste albumrelease van Subbacultcha, Taste my snow van het Fries/Groningse Bonne Aparte. De ondergrondse concertorganistor die al jarenlang garant staat voor gevarieerde avonden in de iets kleinere zaaltjes in Amsterdam, Haarlem en Utrecht, heeft namelijk haar vleugels uitgeslagen en in mei haar eigen label opgericht. En dan niet een in de traditionele zin des woords maar puur om het beste uit de alternatieve muziekscene in Nederland naar voren te halen. Want het hart van Subbacultcha ligt bij de muziek en niet bij de commercie. Daarnaast verschijnt er nu een gratis maandelijks mini-magazine met aandacht voor alternatieve muziek, kunst, design, lifestyle en fotografie. En werd er ook nog eens een verzamel-cd uitgebracht met nummers van Health, Pfaff, Intelligence en Scram C Baby. Maar dat deed Subbacultcha al vaker. En dan nu dus de eerste albumrelease van Bonne Aparte dat is uitgebracht door een samenwerking tussen Subbacultcha, Wham!Wham! records, Rocknroll Highschool en Konkurrent. De eerste twee zorgen voor de promotie, de tweede voor de optredens en de laatste voor de distributie. En dat legt Bonne Aparte geen windeieren gezien de uitgebreide tourlijst van de band. In Nederland wordt zo'n beetje op elk podium gespeeld en in september volgt nog een tour door Polen en Rusland.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Neem wat Front 242, Kraftwerk, TC Matic, Modern Talking en een vleugje Air, gooi dat in een blender en dan krijg je de elekroclash van Ringel-S, een drietal uit het Belgische Sint-Niklaas. Afgelopen zaterdag stonden de heren in het Sittardse Fenix waar ze hun show ten beste gaven voor een kleine vijftig man. Hans Liberti (vocals, synths) Ewald Frohlich (vocals, bass) en Bootsmann (simmons drums) kon deze lage opkomst niet zo veel schelen, Ringel-S moet niet al te serieus worden genomen en is vooral opgericht om lol aan te beleven.
In 2005 besloten Liberti (Jan D’Hooghe, Implant, ex-Vive la Fête) en Frohlich (Geert Bogaerts, Missmoses) hun gitaren aan de wilgen te hangen om met de elektro aan de haal te gaan. Beide heren kenden elkaar al uit het Belgische rockcircuit waar ze in de jaren negentig in verschillende bands hadden gespeeld, maar daar waren ze op een gegeven moment wel klaar mee. Het roer ging om, er werd een Moog aangeschaft, Frohlich richtte zich op de basgitaar en in drums werden ze ondersteund door beatbox Saubermensch. En in die hoedanigheid deden ze mee aan de Humo’s Rockrally 2006 (zonder resultaat) en de voorronde voor het Belgische songfestival met het nummer Stephanie (evenmin). En dat terwijl het merendeel van hun nummers Duitstalig is.
Een bevriende lezer wees mij op het nieuwe album van Roommate, We were enchanted dat op 15 april uitkwam. Ik kende Roommate nog niet en was benieuwd naar de muzikant die zich naar eigen zeggen middels zijn muziek als een huisgenoot neervleit in je eigen woonkamer. Roommate is het pseudoniem van Kent Lambert die naast muzikant een verdienstelijk videomaker is en regelmatig zijn werk vertoont op internationale festivals.
De manier van werken van Roommate begon eigenlijk hetzelfde als die van Spinvis. Thuis knutselde hij achter de computer de composities in elkaar om ze vervolgens live ten gehore te brengen. In eerste instantie deed hij dat solo (vanaf 2000), maar vanaf 2004 heeft hij een band van wisselende samenstelling om zich heen geformeerd waarbij hij analoge synthesizer, viool, banjo en wanneer beschikbaar, muzikale zaag, theremin, melodica en fagot gebruikt om zijn nummers live meer kracht bij te zetten. De muzikanten die regelmatig met hem samen spelen, hebben tegenwoordig ook invloed op de composities die hij maakt. En dat resulteerde al in een aantal Ep’s en een eerste full length album Songs the animals thaught us in 2006.
Op het eerste gehoor heeft We were enchanted wel iets weg van Radiohead ten tijde van Kid A of Amnesiac waarbij het lijkt alsof er met minimale middelen wordt gewerkt maar wie beter luistert, ontdekt de diepere gelaagdheid in de muziek. Luchtig is het allemaal niet, Lambert is een sterk sociaal geëngageerd persoon en zijn teksten gaan over gewelddadige visoenen, de wereld die vergaat en de technologische vooruitgang die geen mens meer bij kan benen. Het is dus een album waar je even voor moet gaan zitten voordat je de schoonheid erin kan ontdekken en ook één dat niet voor alle dagen bestemd is. Maar wanneer aan deze randvoorwaarden is voldaan, raak je als luisteraar snel verkocht aan de dromerige muziek van Roommate die stiekem een harde realiteit vertegenwoordigt.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.