Ondersteuningsverklaring in lockdown

Net als bij de Tweede Kamerverkiezingen lijken er ook voor de komende gemeenteraadsverkiezingen wat corona gerelateerde probleempjes te zijn. Onder ander bij het verkrijgen en inleveren van ondersteuningsverklaringen. Dat raakt alleen nieuwe partijen. De Tweede Kamerverkiezingen van maart 2021 vonden plaats toen de ‘derde golf’ het land teisterde. Oplopende besmettingen waren aanleiding de toen geldende maatregelen niet te versoepelen. Maar de verkiezingen moesten wel doorgaan. Van uitstel was geen sprake. De semi-lockdown leidde wel tot problemen voor nieuwe partijen. Voor deelname aan verkiezingen moeten bij de gemeenten ondersteuningsverklaringen ingeleverd worden. Partijen als Volt, Lijst Krol en NLBeter vonden dat lang niet alle gemeenten “hun zaken niet op orde hadden”. Sommige  gemeenten boden niet altijd de mogelijkheid om zonder afspraak langs te komen. En dat niet alleen: het maken van een afspraak ging her en der moeizaam. Een woordvoerder van NLBeter wist van gevallen waar een afspraak niet telefonisch maar online mest worden gemaakt. “En soms ben je dan twee weken verder voordat een ambtenaar tijd heeft”, verzuchtte de woordvoerder. Ook Henk Krol had soortgelijke ervaringen en stelde Kamervragen. De minister antwoordde dat ze er begrip voor had dat gemeenten vooral op afspraak wilden werken, maar gaf ook aan dat kiezers ook zonder afspraak hun verklaring konden af leggen. Zonder afspraak ondersteuningsverklaring afleggen Ook voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen gelden aangepaste maatregelen. Wat betreft de ondersteuningsverklaringen zijn de gemeenten in de ‘Circulaire gemeenteraadsverkiezingen maart 2022’ (hier te downloaden) er op gewezen dat “ook kiezers die zonder afspraak een ondersteuningsverklaring komen afleggen, daartoe de gelegenheid krijgen, uiteraard met inachtneming van de regels rond covid-19. Er moet in de periode waarin de verklaringen kunnen worden afgelegd, altijd deskundig personeel aanwezig zijn. Ook andere (balie)medewerkers moeten op de hoogte zijn, zodat zij kiezers op de juiste manier kunnen informeren en (eventueel) doorverwijzen.” Tevens zijn de gemeenten ingelicht dat er meer tijd moet zijn om ondersteuningsverklaringen af te leggen. De reguliere termijn van twee weken is verlengd tot vier weken. “Kiezers moeten dus van maandag 3 januari tot en met maandag 31 januari 2022 een ondersteuningsverklaring kunnen afleggen.” En hoe zit dat nu inde praktijk? Tien voorbeelden. Zoek de verschillen Gemeente Alphen aan den Rijn: “Wilt u een politieke partij steunen, dan kunt u van 3 januari tot en met 31 januari 2022 een ondersteuningsverklaring in het gemeentehuis inleveren. U maakt hiervoor een afspraak.” Gemeente Amsterdam: “ondersteuningsverklaring inleveren bij een Stadsloket naar keuze. Dat kan van 3 tot en met 31 januari 2022. U hoeft hiervoor geen afspraak te maken.” Gemeente Epe: “Van maandag 17 tot en met maandag 31 januari 2022. Normaal moeten klanten voor de publieksbalie een afspraak maken maar hiervoor kunt u vrij binnen lopen tijdens werkdagen tussen 08:00 en 17:00 uur. “ Gemeente Heerenveen: “De verklaring kan tot en met 31 januari 2022 afgelegd worden. Wilt u een ondersteuningsverklaring afleggen dan moet u langskomen op het gemeentehuis. Wij vragen u hiervoor een afspraak te maken.” Gemeente Meppel: “Ondersteuningsverklaringen kunnen van 17 januari 2022 tot en met 31 januari 2022 worden afgelegd. Wanneer u met een hele groep ondersteuners tegelijkertijd naar het gemeentehuis komt, wilt u dan een afspraak maken?” Gemeente Nijmegen: “U kunt een ondersteuningsverklaring afleggen van 3 januari tot en met 31 januari 2022. Maak een afspraak of loop binnen.” Gemeente Oldenzaal: “Je kunt een ondersteuningsverklaring afleggen van 3 tot en met 31 januari 2022. We verzoeken je hiervoor een afspraak te maken.” Gemeente Ooststellingwerf: “U kunt vanaf 3 januari tot en met 31 januari een ondersteuningsverklaring afleggen. Dit kan bij de balie op het gemeentehuis. Maak voor het afleggen van een ondersteuningsverklaring eerst een afspraak.” Gemeente Utrecht: “Tussen 3 januari en 31 januari bij de snelbalie van Burgerzaken. U hoeft geen afspraak te maken.” Gemeente Venray: “De kiezer kan een afspraak maken voor het afleggen van een ondersteuningsverklaring. Binnenlopen tijdens de openingstijden van het gemeentehuis mag ook. De periode voor het afleggen van ondersteuningsverklaringen is 17 tot en met 31 januari 2022.” Drie van de tien genoemde gemeenten vermelden een kortere periode voor afleggen van de verklaringen. Dat kan dus niet. Vier van tien gemeenten sturen nadrukkelijk aan op het maken van een afspraak en vermelden een vrije inloop niet. Hopelijk is dat niet representatief voor alle gemeenten. Sneuvelt nieuw elan door lockdown? Nieuwe partijen blijken niet altijd voldoende achterban te hebben om de benodigde ondersteuningsverklaringen te krijgen. Bovendien hebben nieuwkomers vaak een pr-achterstand ten opzichte van zittende partijen. Dus moeten ze soms de straat voor op om mensen te werven die bereid zijn een ondersteuningsverklaring af te geven. Dat is om twee redenen soms lastig. Ten eerste: Het aantal benodigde verklaringen hangt af van de grootte van de gemeente. In gemeenten waar het aantal te verdelen raadszetels minder dan 19 is zijn tien ondersteuningsverklaringen nodig. In gemeenten waar het aantal te verdelen raadszetels 19 of meer is, maar minder dan 39 zijn twintig verklaringen vereist. En dertig in gemeenten waar het aantal te verdelen raadszetels 39 of meer is. En dan die lockdown: Teunis Dokter wil in Groningen als onafhankelijk kandidaat meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen. Maar in de lockdown vindt hij het moeilijk om ondersteuningsverklaringen  bij elkaar te bedelen. “Er zijn veel minder mensen in de winkelstraten waardoor het lastiger is om mensen te bereiken en om met hen in gesprek te gaan”. En “Waar het normaal vrij eenvoudig is om een collegezaal in te lopen en 150 mensen toe te spreken met wat ik van plan ben, gaat dat nu niet, omdat het onderwijs digitaal plaatsvindt.” Zou de lokale democratie nu nieuw elan mislopen door de lockdown?

Foto: cc wikimedia.commons.nl Make love not war in time

Met oorlog breng je geen vrede

COLUMN - Los van alle ellende – voor zover dat kan, tenminste, want de beelden van het vliegveld bij Kabul zijn haast niet om aan te zien: mensen met doodsangst in hun ogen, ouders die in paniek hun kindje doorgeven, in de hoop dat een ander het mee zal nemen, weg het land uit – los van al die ellende dringt een vraag zich op. Wat is in ’s hemelsnaam het nut van oorlog?

Kun je, zoals de Verenigde Staten al sinds de Vietnamoorlog in de jaren ’60 volhouden, inderdaad ‘the hearts and minds’ van de bevolking veroveren nadat je een land eerst bent binnengevallen, en het vervolgens aan gort hebt gebombardeerd? Vietnam, Irak, Afghanistan – overal speelt die vraag.

Kun je als buitenlandse macht ooit nog op goede voet met de bevolking komen te staan, wanneer je die eerst als collateral damage hebt behandeld? Wanneer je met drones argeloze bruiloftsgasten hebt opgeblazen, en de kinderen van een land collectief hebt verweesd? Wanneer je, zoals Nederland in Srebrenica overkwam, in de positie raakt dat je onderdeel wordt van een burgeroorlog en je jezelf machteloos laat gebruiken door de overheersende partij?

Maken zulke oorlogen de taak van de internationale blauwhelmen – die hoofdzakelijk afstand tussen de strijdende partijen pogen te scheppen – niet duizendmaal moeilijker dan die al is?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lokale democratie wordt bedreigd door regionale samenwerking

De verschillende decentralisaties in het sociaal domein leiden tot meer regionale samenwerking. Onder andere in de jeugzorg worden nu verschillende ‘proeftuinen’ uitgeprobeerd om te kijken hoe de jeugdzorg vanaf 2015 regionaal aangepakt kan worden. Uit een enquête onder 1700 raadsleden blijkt dat 7 op de 10 raadsleden vinden dat deze vormen van regionale samenwerking de lokale democratie bedreigen.

Foto: Sebastiaan ter Burg (cc)

Democratie vernieuwen: iets minder geloof en wat meer argumenten graag

OPINIE - Als we niet oppassen stijgt het gesprek over lokale democratie op wegens gebrek aan zwaartekracht, stellen Menno Hurenkamp en Evelien Tonkens. Leuke voorbeelden zijn goed, maar vergelijking van wat werkt en wat niet is beter. En dat laatste gebeurt amper, ook niet in het laatste nummer van het Tijdschrift voor Sociale Vraagstukken.

Sommige mensen hebben grote monden, andere grote hersenen en weer andere grote portemonnees. En die kenmerken overlappen ook nog eens vaak. Is het niet fijn voor iedereen die geeft om vrijheid, broederschap én gelijkheid dat deze categorie mensen flink in de wielen gereden wordt door instituties en hun perfide handelingen zoals regels verzinnen en handhaven? Zeker nu we uit zo’n beetje al het vergelijkend economisch, sociologisch en politicologisch onderzoek van de afgelopen jaren leren dat de ongelijkheid in termen van geld, macht en invloed eerder groter dan kleiner wordt?

Het laatste nummer van het Tijdschrift voor Sociale Vraagstukken over ‘De haperende lokale democratie’ denkt echter een andere kant op. Het bevat gevalsbeschrijvingen van lokale experimenten en pleidooien om vooral door te gaan met het vervangen of tenminste aanvullen van de representatieve democratie. Maar geen evaluaties op basis waarvan bestuurders, burgers of politici lokaal hun eigen afwegingen kunnen maken. Dat is een gemiste kans.

Foto: © Ximaar Aanplakbord verkiezingen

Gemeenteraadsverkiezingen 2014 – 2018

OPEN DRAAD - De gemeenteraadsverkiezingen van 2014 zouden misschien de laatste lokale stembusgang worden. En daar zouden we niet om treuren maar mee feesten. En nu? Ondanks negatieve geluiden over het gemeenteraadswerk laten de lokale politici zich vandaag toch dol enthousiast de raad in kiezen.

Een paar citaten uit het artikel van destijds:

De gemeenteraden zijn op sterven na dood. Over de oorzaken wordt getwist. De vergoedingen voor het democratisch vrijwilligerswerk staan niet meer in verhouding tot de tijd die men er aan kwijt is. Dat geldt zeker voor gemeenteraden die na herindelingen zijn gehalveerd. Minder raadsleden doen meer werk, het is niet meer te behappen.

Schaalvergroting zet de gemeenteraad op afstand van de burger. Het gemeentehuis om de hoek moet plaatsmaken voor een megalomaan gebouw in de grootste woonplaats van de nieuwe gemeente. Om raadsleden aan het werk te zien moeten burgers verder reizen. En omgekeerd: raadsleden die bij de burgers langs willen zijn langer aan weer en wind blootgesteld.

Schaf de kleinste gemeenten af, stelde een burgemeester ergens in den lande voor. Daar hebben de raadsleden het meest te lijden. Goed idee, zegt het kabinet, maar beter is het alleen nog gemeenten met meer dan honderdduizend inwoners te hebben.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.