Oranje door andere ogen

Noem het een afwijking, maar ik vind het leuk om na wedstrijden van het Nederlands elftal wedstrijdverslagen te lezen op buitenlandse nieuwssites. Omdat ik de illusie heb dat ze daar objectiever zijn, maar na een wedstrijd als die van gisterenavond natuurlijk stiekem ook om te lezen hoe iedereen veren in onze nationale reet propt. Onze zuiderburen houden het relatief zakelijk met "De tweede wedstrijd van de 'Groep des Doods' overtrof alle verwachtingen." en een feitelijk wedstrijdverslag waarin het woord "vernederen" voorkomt. Kijk, daar houden we van! De volgende zin uit het verslag wil ik jullie niet onthouden: "In de tachtigste minuut zweefde Van der Sar een vrijschop van Pirlo uit zijn doelvlak."

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Krantenoplages ‘stabiliseren’

Krantenrek (Foto: Flickr/Apotheker)

Ik zei het al eerder, kranten proberen met één product twee markten te bedienen. Aan de ene kant de snacknieuws-consument en aan de andere kant de diepgang-consument. Dat gaat prima zolang er geen media waren die alleen snacknieuws boden. Voor de ‘snackers’ was immers geen alternatief.

Maar die tijd is alweer een poosje voorbij. Het internet en de gratis kranten bieden die snacks nu wel, en het gevolg was daar dan ook naar: de oplages van de betaalde kranten kelderden. De reactie? Meer snacknieuws in de krant, wat de diepgang-consument weer afschrok en uiteindelijk was niemand tevreden. Maar het internet in Nederland heeft inmiddels zijn grootste groei wel achter de rug en ik zei in mijn eerdere stuk ook al dat ik verwachtte dat de krantenoplages zich de komende jaren zouden gaan stabiliseren.

Want ondanks dat er onder de oudere generatie nog een inhaalslag in het vooruitzicht ligt voor wat betreft internetgebruik, denk ik niet dat dat een heel grote impact zal hebben op de oplages. Er is namelijk een verschil met de jongere generaties die de krant links lieten liggen: tijd. Tijd die ouderen relatief meer hebben, tijd om die krant die je hebt ook daadwerkelijk te lezen. En zeg nou zelf, het is veel bevredigender om een stuk met wat duiding te lezen in een krant dan hetzelfde stukje zonder duiding op NU.nl.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige