Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
GeenStijl heeft een sekspleister nodig
Ik krijg de indruk dat de heren reaguurders het maar moeilijk vinden om op eigen kracht, zonder medische hulpmiddelen, een vrouw in vervoering te brengen.
Aldus Europarlementariër Kathalijne Buitenweg (GroenLinks) in reactie op de aandacht van GeenStijl/Nieuwnieuws op haar claim dat de vrijpleister voor vrouwen niet zonder doktersvoorschrift mag worden verstrekt, maar toch vrij verkrijgbaar is op het internet. Zij heeft deze zelf gekocht op een Engelse verkoopsite, die volgens haar nauwelijks wijst op:
…mogelijke gezondheidsrisico’s (kanker) en bijwerkingen (baardgroei, lage stem) van deze pleister die met behulp van testosteron de zin in seks zou stimuleren.
Amerikaanse TV-schrijvers staken om nieuwe media
Als je je afvraagt waarom je al een paar dagen meer geen nieuwe Daily Show afleveringen kan bekijken of waarom de Heroes spin-off Origins uitgesteld is: dit is allemaal het gevolg van de grootste staking in (Amerikaans) televisieland sinds 1988.
Meer dan 12000 televisie schrijvers hebben gehoor gegeven aan de oproep van de Writers Guild of America. Effectief is de gehele productie van Amerikaanse TV-producties stilgelegd. Dagelijkse shows (waaronder naast eerdergenoemde Daily Show ook die van o.a. Letterman, Conan O’Brien, en Jay Leno) zijn onmiddelijk begonnen met het uitzenden van herhalingen. Andere populaire shows zoals 24 (die toch al vertraging opliep door de Californische bosbranden) zijn voorlopig uitgesteld.
De kern van de zaak draait om twee punten: Ten eerste willen de schrijvers een groter deel van de DVD opbrengsten van de TV-series. Maar interessanter is de kwestie wat er moet gebeuren als jullie op de eerste link van dit artikel klikken. Veel TV-producties worden naast op televisie en op DVD ook op het Internet vertoond. Op de website van ABC kan je alle afleveringen van LOST nog eens rustig bekijken en Comedy Central biedt de online service van bovengenoemde link aan. Op dit moment wordt in de meeste contracten de IP-TV, streaming video, smart phone content en i-tunes video gezien als ‘promotiemateriaal’ en krijgen de schrijvers hier geen financiele compensatie voor, terwijl de studio’s er wel degelijk grof geld mee verdienen (meestal in de vorm van advertenties). De schrijvers vinden dit niet eerlijk dat de verspreiding van hun pennevruchten in de nieuwe media onbetaald blijft. Kijk bevoorbeeld naar de acteur-schrijvers van de Amerikaanse versie van The Office die gekleed in rode shirts met protestbordjes vrolijk in de rondte picketen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Iedereen potentieel verdacht
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, deze maal voor Jelle van Buuren. Jelle is freelance journalist en werkzaam voor onder meer De Staatscourant, Forum, Prezz en Telepolis.
Het aantal digitale sporen dat een willekeurige burger elke dag achterlaat mag onderhand indrukwekkend genoemd worden. Betalen met je pinpas, een ritje met het openbaar vervoer, het lenen van een boek bij de bibliotheek, de boodschappen bij de Appie Happie, een surftocht over het internet ? computers leggen het persoonlijke gedrag onverbiddelijk vast. Het bedrijfsleven gebruikt de gegevens om producten beter te kunnen slijten. Daarvoor worden databestanden aan elkaar doorverkocht en digitale profielen aangelegd.
De droom van elke marketeer is natuurlijk om te ?weten? dat een dertigjarige, mannelijke bestuurder van een witte Volvo geïnteresseerd is in het blad Autoweek, van Spaanse wijnen houdt, nog geen doorlopende reisverzekering heeft en meer vlees dan vis koopt. Juist die kruisbestuiving van databestanden kan veel opleveren. Zo weet een telefoonbedrijf via de automatische plaatsbepaling van de mobiele telefoon van elke abonnee precies waar hij of zij zich bevindt. Handig voor bedrijven die menen een aantrekkelijk product in de aanbieding te hebben. En voor je het weet rijd je nietsvermoedend met de tram in de buurt van de Bijenkorf en wordt je automatisch door een persoonlijk sms-je erop geattendeerd dat de boxershorts deze week wel héél voordelig zijn. De mogelijkheden zijn in principe onbegrensd.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.