Terwijl men in Den Haag druk bezig is met de lokatie van het nieuwe Nationaal Historisch Museum en perse de Canon van Nederland centraal wil hebben, werkt de projectgroep rustig door aan haar multimediale aanpak. Rondom een van de pijlers van hun visie, de Nationale Portrettengallerij, is nu een een strakke website gebouwd waar Nederlanders kunnen vertellen welke beroemde historische figuren hen inspireren. Er is nog geen steen gelegd, maar de dialoog met de bezoekers van morgen is al begonnen. Tiesto kiest voor Maurits van Oranje, ik heb zelf geen idee wie ik zou moeten kiezen, maar ben heel benieuwd wanneer Johan Cruyff ten tonele zal verschijnen. Hebt u zelf een historische favoriet? Op marketingfacts: Hoe ontwikkel je het museum van de toekomst?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Zo vlak voor het zomerreces van de politiek is het wel aardig om de huidige Nederlandse politieke blogosfeer eens in kaart te brengen. Er is veel veranderd dit seizoen. Er zijn met name een paar grote, semi-professionele, spelers bijgekomen.
We hebben dit als volgt aangepakt. Een korte enquête onder de redactie van wat men zag als een “politieke weblog”. Daar hebben we vervolgens de weblogs van partijgebonden individuen uit weggelaten.
Daarna hebben we ze gescoord op vier aspecten:
– Links / Rechts (-5 tot 5)
– Conservatief / Progressief (-5 tot 5)
– Schreeuwen / Argumenten (-5 tot 5)
– Relevantie in blogosfeer (0 tot 5)
Daarop hebben zes redactieleden gescoord.
Dat leverde de volgende uitslag op (zoals hierboven gevisualiseerd door Ad van der Stok analoog aan de Krouwelspace):
Uiteraard is dit extreem subjectief (zie maar de relatie tussen rechts en schreeuwerigheid). Daarom vragen we bij deze de reaguurders om hun eigen scores aan te geven. Er kunnen uiteraard ook nieuwe blogs aangedragen worden die wij gemist hebben.
Leuker nog is het natuurlijk als de genoemde blogs zelf ook deze indeling onder de loep gaan nemen en hun visie geven. Misschien dat er na de zomer dan een plaat ligt waar iedereen zich in kan vinden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
“Stasi’s work force comprised 100,000 officers, and estimates put its network of citizen informants at over half a million. In the digital age, Iran can monitor its citizens with a far smaller security apparatus. They can listen in on everything anyone says ? and shut down anything inconvenient ? with the flip of a switch.”
Fahrad Manjoo betoogt in Slate dat internet het regime in Iran meer helpt dan de betogers. Afluisteren en het verspreiden van misinformatie waren nog nooit zo simpel.
“The lawful intercept capability is purely for local voice calls. We don’t know who may have provided other Internet technologies to Iran.”
Nokia Siemens ontkent dat het de technologie geleverd heeft waarmee Iraanse autoriteiten internet-dissidenten opsporen. Telefoontaps heeft het wel geleverd. Vanwege dreigend terrorisme hebben westerse landen het namelijk wettelijk verplicht gesteld die in telefooncentrales te integreren.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
