Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Jami, the movie
In onze inbox gleed plots een mailtje met een preview van een artikeltje dat in de komende HP/De Tijd komt te staan. Dat wilden we u toch niet onthouden.
Het lijkt al maandenlang stil rond Ehsan Jami. Maar dat is slechts schijn, want de 23-jarige oprichter van het inmiddels ter ziele gegane Comité voor Ex-moslims werkt aan, jawel, een film. “Iets wat heel gevoelig en confronterend is,” schrijft Jami in een mail aan HP/De Tijd. “De film is in de afrondende fase. Ik verwacht dat hij deze maand klaar is.” Maar over het moment van vertoning wil hij niets zeggen. “Anders krijg je een soort hype of angst.”
Een eerder filmproject van Jami ging uiteindelijk niet door. De ex-moslim werkte toen aan een tekenfilm over de profeet Mohammed en had naar eigen zeggen al ‘vierenhalve minuut’ af. Jami staakte de productie echter na een oproep van minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin, kort na uitkomst van die andere film, Fitna van Geert Wilders. De minister was verontrust na de vertoning van een still van Jami’s film in het tv-programma Netwerk. Op dat plaatje was de profeet Mohammed afgebeeld, op weg naar de moskee met zijn jonge bruid Aïsja aan de hand. Enkele details: Mohammed had een erectie en op de moskee prijkte een hakenkruis. “Doe alsjeblieft niet mee aan die valse beeldvorming, die een wig drijft in onze samenleving,” zei Hirsch Ballin na de Netwerk-uitzending.
Jami’s beschermheer van het eerste uur, de rechtsgeleerde Afshin Ellian, bevestigt dat de ex-moslim aan een nieuwe film werkt. “Twee weken geleden belde hij mij en zei dat hij er erg druk mee was.” Ellian weet niet hoe de film eruit gaat zien. “Maar het wordt in ieder geval geen tekenfilm.”
Jami wil zelf weinig details prijsgeven. “Vooral nu binnen de politiek enige tegenwerking bestaat“, mailt hij. Wel is duidelijk wie de hoofdpersoon wordt. Weinig verrassend: “Er is een prominente rol weggelegd voor Mohammed.”
Update (13:30 uur): Inmiddels op de site van HP/De Tijd te vinden.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.
De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.