WoensDagsluiting – sneau

  zouden er mensen zijn die zweven boven de zwaartekracht van het gezeur, geschmier en gepiepel? Wiens bewustzijn zich steeds als op een uitstap in de sneeuw bevindt?  Met nederigheid tegenover de elementen, met verwondering voor wonderen als sneeuw?  We zijn Rusland aan het verlaten, blijkt,

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Lenindope

, door

Dagsluiting

SJohnny Deppskaia, teruggevonden honderd kilometer naar Lenins boshut
omringd met een cameraman, De Roode Fee, een baboesjka from David Lynch’ hell
tot rotte JohnLennontandjes je terug met de voeten op de aarde zetten.

Dàt is wat er gebeurt, kinderen, wanneerje niet van die paddestoelen kan blijven

dàt is wat plaatsgrijpt op weg naar India via de drugroute B

dàt is wat er dit weekend plaatsvond.
Morgen gezond weer op. 

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Bedelweiss

, door

Dagsluiting

Svetlana Babuskina, met jukbeenderen als zonale steppes en een soete stemme
zweeft ons recht naar de hemel die bestaat uit een kerk, 50 coocoo’s en Vaina De Verlosser met de Zaag. Schuif uw stoel dichter, en neem een autumnwalk in deze lente. Vaina, een peuter, ziet oldskool testamentlike bijeenkomsten rond De Paal, knorrende junkiemetaalbewerkers en ingepakte blozende wijvenwangen. Ook ziet hij een klasje met een verveelde juf tussen bollebozende kinderen, opgesloten tussen bank en muur.

Het zijn getuigenissen van een wereld die men nooit zal kunnen vatten – want zonder nacht geen dag, en de nachten beloven hier veel wilds. Men hope dat de locale loco’s geen venerik disaster over zich heen krijgen, maar er is altijd het gebed in de ochtend, so why worry.

Te verwachten: dit had de catharsis moeten zijn, maar zoals dat gaat: geen sprake van.

Geforceerde smeerlappen, op 25 kilometer van de bewoonde beschaving, hoe Siberisch koud het hen ook laat, hebben niets te vinden, maar alles te verbergen. Bij het doorrijden, kijken wij nog een keer om, knijpen Svetlana in haar rechtergatkaak en denken badinerend: wordt dit het eerste Jonestown op ons Oerallige continent? Nog steeds horen we achter de bevallige stemmen m/v het tandengeknars van de 20th nervous breakdown.
45 minuten rasechte documentaire, van uit de Lollywoodstudio’s, ergens in de Krasnayakregio. We’ve come a long long way baby.

 

 

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Don Keychotte

, door

Dagsluiting

I mean: really! Groucho Marx, in Karls’ Country? A man in a tree, giving everything he gots on his organ? Donkeyridin’ an’ moonlightin’?
En wie ontdekt een blowende Stalin (zonder orgel) plus Raspoutin in zijn Wild Bill Hicock outfit?

Tijden waar mannen moeten wenen, en vrouwen paardansen, waar Borat nog geboren zal worden, en de wegen van stof zijn gemaakt, speciaal voor ezelhoefjes… Is het een film die we onder lampionnen zagen gisteren, of was het echt, op weg naar het ballingsoord van Lenin? Geniet 8 minuten, en niet met mate: ontroert dit ontvlambaar pellicule u niet, u heeft uw hart verbannen naar Shushenskoye.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – En route and Abakan

, door

Dagsluiting

sommigen, thuis, durven deken in hokjes. Hier in Siberië is het leven een hok. En of het een weids veld, en of het prairies of perestroyka, steppe of static is – in dit spiegelloze land zie je niets dan jezelf. Een solipsistische droomstaat. Heilstaat van zijn. En route naar Abakan denken we een beer te zien: het is de rus hemzelf, tevreden met werk aan de band.

Alleen de rivier blijft hetzelfde.

Welkom in Abakan. Where you can rest in peace.

 

 

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Krasnoyarsk

, door

Dagsluiting

Krasnoyarsk – de stad, de leugen. Bekijk het plaatje boven, en troost u loos.

Zo is het en niet anders. Maar waar anders dan op het mestvaalt (niet in de uitgepuurde dunne lucht van de alpentoppen) ontstaan de mooiste bloemen? Afgesloten voor het westen vanege military en 007ish stirred and shaken, puist de zweer weer open en ontstaan de mooiste fenomenen. En op het moment waarop een luitenant tot papieren keizer (polpa gebruiken ze allemaal) gekroond wordt, staat een Nederlander ineens voor ons geposteerd. Of we

z’n tentoonstellinkie willen zien. De laatste klank die je verwacht op dit stort met mooie paddestoelen is Nuchtere Artiest in Vlekkeloos Nengels (=soort Nederlands met enkel Engelse woorden) of dus net eigenlijk wel?
Het dient gezegd: zijn installaties zijn geslaagd en gelaagd, zijn humor grappig en sappig – maar er komt een oerschreeuw uit elke vezel in ons lichaam naar boven, daar aan de oevers van de M53: W E G V A N H I E R R R R!!!!!!

Dat doen we dus dinsdag.

De catharsis komt dichterbij. En het zal naar het zuiden zijn. We houden u op de hoogte.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Motherland

, door

Dagsluiting

 

geen 80 kilometer ver geraakt in de groene toendra van het moederland. Geen Italiaan kan ertegenop, en daar zaten we: een inweemoedige vent van 26, zijn binnerlijk openbarend, en dat tikje verlegen arrogant wat de mens hier zo lief maakt. Het moederland noemt elke Rus Rusland, en zelfs de moeders doen mee.

Nee, geen gedoe, we moesten ons zetten met een fles bizongraswodka, gekocht achter het loket van de transsiberische express, en we

moesten en zouden luisteren en kijken hoe het was om een moeder als de zijne te hebben.
Cynisme heeft sinds het begin van de kaukasus plaats gemaakt voor de edelere kunst van de vreugde en verdriet, en wie zijn wij om terug te willen naar de kilte aan de grijze zandkusten daar aan de Noordzee?

Nasdrovije, en zelfs alle harde eeltzielen laven zich aan alhierse mooiheid.

De catharsis komt dichterbij.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Klein Nieuw SIBERIË

, door

Wiegend en eniszins besmet door de afstand afgelegd
Ploeteren we onszelf verder, niet zozeer door weg getemperd of practische ongemakken
Maar door onze eigen verwachtingspatronen. Teveel dagen van arbeid, te weinig ledigheid.
De bus stopt, twee dollars, blablabla, en in de taxi. Waarom? Dat weten we niet meer. We weten niet eens meer waar we naartoe gingen.

Oost, dat wel. Verder Oost. Naar een beloofde land.

Little Novosibirsk. De hoofdstad van Siberië.
Dagsluiting

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Achinsk en de Zin.

, door

Dagsluiting

 

onze 320 kilometers zitten er weer op voor vandaag, en de kluif wordt klein, de honger des te groter. Ontsteld, nog steeds, na gisteren, dwaalden onze gedachten op de steeds mooier wordende M53 af naar de zin van zinloosheid. De Barracuda van gisteren. En de zin van professionele zinloosheid. Is het de Keuzevrijheid? De richting die je inslaat? Wis en zeker. Maar doe het luciede, zegde Kübin.

De beslissing is gevallen, een act gratuite zal zich opdringen, na Achinsk, en onverhoeds.

Achinsk, de redding! Het klinkt als een niesbui, en de opluchting alhier is niet veel minder. Achter een ogenschijnlijke schematisering van een hoogst bedenkelijke KGB-groep die in Ierland het mooie weer uitmaakt op uw en mijn kosten, schuilt de essentie van ons geïnformatiseerd systeem. PostIts! Hier, en nergens anders, worden uit berkesap getrokken chemicaliën op de kleurrijke papiertjes gesmeerd, hier en nergens anders bedenkt met staafdiagrammen die voor niets dienen, hier gaat men weer terug middels laptops naar het papier.

Wij zijn meer dan gerustgesteld, de papieren revolutie 2.0 is een feit, Achinsk Stat Parat!. De katharsis moet nog komen uiteraard, vele dwalingen zullen ons pad nog dwarsen, maar de klok tikt, de klepsydra is over de helft gestroomd. Dat pad van papier – morgen meer, meer, meer!!!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Bolotnoye

, door

Wakker geworden langs de weg, daarstraks, net na de middag. Zinderend van de vliegen -geen vlieg steekt zo laf als een Russische- en met wat lijkt miljoenen mijlen uitgeholde aardeweg achter en voor ons. Het volk sterft hier zowat. Van heimwee. Naar helden uit de toekomst, naar een ander verleden, een beloofd land – enkel, niemand belooft zelfs dat nog, hier.
Is de Rus religieus? Waarom zou hij, waarom zou hij niet? De enige reden die men ons ooit vertelde kwam vrij vertaald neer op: enkel een religieus kan verkeerd zijn, dus zullen we religieus worden.

Men neemt rituele dopingen aan, kriskras uitgevoerd, lukraak in het landschap, elke gelegenheid te baat nemend. Meestal mannen, jonge pezige mannen met vrees noch uitzicht op beters. Soms loopt het verkeerd af, en veranderen ze in een buitenaards boswezen, met twee slagtanden en een onzichtbaarheidsschild. Heel af en toe kan men ze nog terughalen, maar een transitie hebben ze zonder twijfel doorgemaakt.

De transitie zet zich door.

Dagsluiting

 

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige