Tijdens een EU-top in Lissabon in 2000 werd besloten om binnen tien jaar tijd (2010) van Europa de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld te maken. Het is nog maar de vraag wat daar, ruim zeven jaar later, al van terecht is gekomen? Toch is er vandaag een succesje te melden. De Europese Unie streeft tegenwoordig de Verenigde Staten voorbij in het faciliteren van studieplaatsen voor Chinese studenten. Last year 120,000 Chinese students studied in EU countries, a record number; and more Chinese students study in Europe than any other destination in the world, said Jan Figel, the European Commissioner for Education, Training and Youth. (ChinaDaily). Iedereen die op de hoogte is van de inzet en capaciteiten van de gemiddelde Chinese student weet dat dit een enorme productiviteitsimpuls is voor de Europese kenniseconomie. Terwijl Westerse studenten de universiteit vooral zien als paringsgronden en een vluchtheuvel voor het uitstellen van volwassenheid studeren Chinese studenten in het buitenland zich het leplazarus. Niet gehinderd door enig sociaal leven en berustend in het feit dat leren soms "auw doet" werken ze zich door kilometers studiemateriaal heen. De algemene klacht dat Chinese studenten niet creatief zouden kunnen denken en slechts alles naäpen is van tijdelijke aard. Dit werd 25 jaar geleden de Japanners immers ook al verweten en wat blijkt: ook creatief denken kun je leren. De Europese Unie werkt inmiddels aan een zogenaamde blue card, een variant op de Amerikaanse green card om nog meer kennistalent binnen haar grenzen te krijgen. Gaat het dan toch nog lukken voor 2010?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Omdat er altijd wel ergens een betere baan is… GO GO GO !!!
Van Pandapassport met de originele bron
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.