Gastlog: De heilige graal

Bloot verkoopt, weet regelmatig GC-gastlogger Olivier van Beemen, die in het dagelijks leven correspondent is in Parijs voor onder meer Elsevier en het FD. Om zijn pas geleden verschenen eerste boek te vieren, In Parijs, verklapt hij hier het bestbewaarde geheim van Parijs. Ik ben het afgelopen jaar niet alleen veranderd in een fanatiek hardloper, maar ben ook steeds vaker gaan zwemmen. Het levert ook een leuke nieuwe hobby op: zwembadtoerist. Parijs kent veel mooie zwembaden in verschillende buurten (38 in totaal). Ik schreef al over Edouard Pailleron in het negentiende arrondissement, ik zwem wel eens in Joséphine Baker in de Seine (25 meter, eigenlijk te klein) en ontdekte vorige maand het vijftig-meterbad Georges Vallerey in het twintigste arrondissement. Een openluchtzwembad voorzien van een schuifdak: ik was onder de indruk. Een van mijn favoriete baden is Piscine Pontoise, uit de jaren dertig, met twee etages individuele badhokjes. De film Bleu met Juliette Binoche (van de trilogie Trois Couleurs) is er opgenomen. Dit 33-meterbad is één van de twee waarvoor ik een tienrittenkaart heb. Het andere waar ik regelmatig kom is Piscine Suzanne Berlioux, op niveau -3 van winkelcentrum de Hallen. Normaal gesproken ben ik niet zo?n fan van les Halles, maar een 50-meterbad midden in de stad wilde ik een dikke maand geleden wel eens uitproberen. Ook zijn de ruime openingstijden (op maandag en woensdag tot elf uur 's avonds) zeer aantrekkelijk.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Helpen

“Uiteindelijk zijn we hier om de bevolking te helpen. Het is diep triest dat er mede door het optreden van de Taliban slachtoffers zijn. Dat geeft nog maar eens aan dat de tegenstander zich van god noch verbod iets aantrekt.”

Generaal Peter van Uhm biedt – op zijn eigen bijzondere manier – zijn excuses aan voor de burgerslachtoffers die het Nederlandse leger deze week maakte bij het bombarderen van een buitenwijk in Afghanistan.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De blokkade van Gaza is de kwestie, niet de oorlog

Opening in de muur om Gaza (Foto: Flickr/samdaq (AT) hotmail)

Onlangs verscheen het langverwachte rapport van de commissie Goldstone, die in opdracht van de Verenigde Naties onderzoek deed naar de oorlog in Gaza. Het rapport werd in Israël van tevoren al gevreesd, want het zou waarschijnlijk zeer kritisch zijn over het buitenpropor-tionele Israëlische optreden en de vele doden die daardoor in de Gazastrook vielen. Ondanks deze verwachtingen, is men in Israël toch zeer geschrokken van de conclusies van het rapport, want deze zijn nog veel steviger dan aanvankelijk gedacht werd. Goldstone beschuldigt Israël er van bewust burgers te hebben aangevallen. Een daad die grenst aan misdaden tegen de menselijkheid. Het advies luidt dan ook om de zaak voor te leggen aan het Internationaal Strafhof in Den Haag, mocht Israël zich niet geroepen voelen om zelf een onderzoek in te stellen.

Naar aanleiding van het verschijnen van het rapport, staat in de Volkskrant een kritisch artikel van David Landau, de voormalige hoofdredacteur van de Israëlische krant Ha’aretz. Landau betreurt het zeer dat Goldstone met zijn ongefundeerde beschuldigingen de maatschappelijke discussie over de kwestie hoe een oorlog in dichtbevolkt gebied gevoerd kan worden, tegen strijders die gemakkelijk kunnen schuilen onder de burgerbevolking, in de kiem gesmoord wordt. Een vraagstuk dat volgens Landau ook van wezenlijk belang voor de strijd in Afghanistan is.

Ik ben zeer kritisch over het Israëlische optreden in Gaza, en ik geloof niet in Landaus redenering dat een dergelijk rapport een maatschappelijke discussie om zeep kan helpen. Echter, ik moet Landau tot op zekere hoogte ook gelijk geven. Ik ben er niet van overtuigd dat Israël willens en wetens burgerdoelen heeft beschoten met als enige intentie zoveel mogelijk Palestijnen om te brengen. Bovendien ben ik het met Landau eens dat de discussie over asymmetrische oorlogvoering een zeer belangrijke is.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hoofddoek of segregatie voor moslims?

Hoofddoek (Foto: Flickr/CharlesFred)

Wat moeten we daar nu weer van denken? In Vlaanderen is onlangs een verbod op hoofddoeken afgekondigd voor alle openbare scholen, als onderdeel van een verbod op religieuze uitingen. Een knap staaltje cultuurabsolutisme waar de vele rechtse krachten binnen de Nederlandse samenleving ook zo naar snakken. In Vlaanderen is het werkelijkheid.

Een flink aantal moslima’s zijn er vanzelfsprekend niet blij mee, zij willen de vrijheid hebben om hun godsdienst uit te oefenen. Desnoods openen ze zelf wel een islamitische school. Op die manier hebben de islamitische scholieren toch een mogelijkheid om hun geloof te belijden én onderwijs te volgen. Daar is bijzonder onderwijs immers voor.

Zoals altijd in dit soort conflicten kunnen de moslims het niet goed doen. Een bijzondere school oprichten, dat is niet de bedoeling, aldus de grootste Vlaamse politieke partijen. “Het werkt de segregatie tussen gemeenschappen in de hand en schaadt de inburgering.” No shit, sherlock!

Natuurlijk schaadt een verbod op hoofddoeken de integratie. Je slaat mensen terug hun schulp in, omdat je probeert een ideologie of cultuur op te leggen aan mensen die dat niet willen. Ze willen hun identiteit behouden of daar in ieder geval de regie over voeren.

Dat mensen in hun eigen persoonlijke religie – een hoofddoek schaadt immers niemand anders dan de draagster zelf – niet dezelfde vrijheid mogen genieten als de schreeuwende rechts-conservatieven met hun ‘meningen’, geeft mooi aan waar de Vlaamse prioriteiten liggen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Clarke: stel de doelen in Afghanistan bij

Afghanistan (Foto: Flickr/Army.mil | Staff Sgt. Isaac A. Graham)

Sinds we door hebben gekregen dat Afghanistan niet in vier jaar kan worden omgetoverd tot een democratie naar westers model, is er een debat gaande over ‘hoe’ en ‘hoeveel’. Hoe luidt onze militaire en civiele strategie in Afghanistan? En hoeveel troepen en doden zijn daarvoor nodig en/of acceptabel?

Tevens is er in veel landen de discussie; moeten we wel militairen sturen naar Afghanistan? Dit is echter vooral een politieke discussie, geen strategische.

Waarom zitten we er ook alweer? Eind jaren negentig was de regering Clinton ervan overtuigd dat Afghanistan een gevaar vormde voor de VS. Hoge functionarissen als Richard Clarke wezen de belangrijkste personen binnen de regering, de FBI en de inlichtingendiensten erop dat er gevaar schuilde in Osama bin Laden en zijn handlangers. Het terroristische netwerk rond Bin Laden en zijn ideologische kompanen trainde in de onherbergzame gebieden van het land.

Destijds kregen Clarke en zijn discipelen te weinig voet aan de grond binnen het leger en de inlichtingendiensten om de gevaren aan te kaarten. Afgezien van enkele precisiebombardementen (die faalden) had Al-Qaeda weinig te vrezen van de Amerikanen. De regering Bush had al helemaal lak aan de waarschuwing voor de terroristen.

Omslag
Na 11 september veranderde dit vanzelfsprekend. Opeens zag iedereen het licht en werd Afghanistan het land waar we de daders van de aanslagen moesten zoeken. De regering Bush stelde de Taliban een ultimatum: lever Osama Bin Laden en zijn handlangers uit, dan vallen we jullie niet aan. Het ultimatum verliep en de rest is geschiedenis.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Nederland in G20?

“De president heeft aangegeven zeer veel waarde te hechten aan onze inbreng. Het is niet voor niets dat Obama ons land persoonlijk heeft uitgenodigd volgende week aan te zitten bij de G20 in Pittsburgh. Bij het afscheid zei hij dat hij een absoluut voorstander is dat Nederland bij de G20 betrokken blijft en dat hij zich daar ook voor zal inzetten.”

Prins Willem Alexander en Prinses Máxima hebben ‘het idee’ dat Obama Nederland graag permanent in de G20 van grootste wereldeconomiën zou willen zien. Eigenlijk is het al vreemd dat de [url=http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_%28nominal%29]16e economie van de wereld niet in de G20 zit[/url].

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Duitse verkiezingen

“Angela Merkel hat nun die Koalition, die sich ihre Partei gewünscht hat. Der Kanzlerin schmeckt die kleine Koalition nicht, aber sie muss so tun, als ob es so wäre.”

De Süddeutsche Zeitung analyseert de verkiezingsuitslag in Duitsland (hier in het engels). De lokale Jan-Peter Balkenende haalt omgerekend 51 zetels in de Tweede Kamer, en gaat regeren met D66. Alleen dreigen de liberalen veel meer zeggenschap over het stuur te krijgen dan de christendemocraten wensen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gerommel aan de Birmees-Chinese grens

Straatbeeld in Laukkai, de hoofdstad van Kokang (Foto: Flickr/TZA)

De junta van Myanmar heeft het eindelijk voor elkaar: een publieke veroordeling door China. Het gebeurde eind augustus, toen het Birmese leger volkomen onverwacht de militie onder de voet liep van de Kokang, een volk dat aan de grens met China leeft. Tienduizenden mensen, merendeels etnische Chinezen, vluchtten de grens met China over. Het had er de schijn van dat de actie van het Birmese leger mede door racistische motieven was ingegeven.

De Birmezen beweerden deze week dat de actie ingegeven was door Chinese waarschuwingen over een illegale wapenfabriek, dus dat de relatie tussen beide landen allerhartelijkst is. Sommige analisten wagen dit te betwijfelen. Birma gaat meer en meer de kant van Noord-Korea op, het soort vriend dat China liever kwijt dan rijk is.

De rust in het gebied zou inmiddels weergekeerd zijn, maar waarnemers spreken dat tegen. Andere milities, die een jarenlange wapenstilstand genoten, vragen zich namelijk af wie de volgende op het lijstje van de junta is. De grootste militie, die van de Wa bevolking, heeft zijn kantoren in de grensstad Tachilek grotendeels ontruimd en is de jungle ingetrokken. Hun leger is 30.000 man sterk. Ook de Kachin maken zich op voor oorlog, terwijl de Karen nieuwe kansen zien na zware verliezen afgelopen zomer.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Opleidingsniveau kindsoldaten beneden peil

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Kindsoldaat (Foto: Flickr/hdptcar)

De jongste generatie kindsoldaten faalt in de meest elementaire handelingen. Tot deze conclusie is een onderzoekscommissie in Burundi gekomen na een kleinschalig onderzoek. Volgens hoofdonderzoeker Kwame Mpufu is het gebrekkige opleidingsniveau te wijten aan een vervlakking van het onderwijs. “Veel van deze kinderen hebben zelfs geen basisvorming, die schieten maar wat in de rondte,” aldus Mpufu.

Burundese kindsoldaten hebben de laatste tijd meer tijd gekregen voor zelfstudie. Volgens het rapport gaat het hier om ‘verkapte bezuinigingen’. Zo zouden de schiettrainingen ernstig te lijden hebben onder gebrek aan goed materieel. Het komt zelfs voor dat strijders van negen of tien jaar nog steeds niet overweg kunnen met de veiligheidspal. Mpufu: “Het voortdurende ‘opleuken’ van de opleidingen gaat ten koste van basale vaardigheden. Ook jonge kinderen behoeven enige feitenkennis.”

Met name bij de oudere kinderen (10-14 jaar) is discipline een groot probleem. Vrijheid leidt daar geregeld tot laksheid. De kinderen gaan vaak laat naar bed, er wordt slecht gegeten en sommigen beginnen al vroeg met blowen. De resultaten in de beroepspraktijk laten dan ook te wensen over. “Vroeger kon je er op rekenen dat een kindsoldaat van 14 goed met een granaat kon omgaan. Nu is dat allerminst vanzelfsprekend meer,” zegt Mpufu hierover.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Enric Borràs (cc)

Quotes van de Dag: Dries van Agt

“Nederland, en Den Haag in het bijzonder, tooit zich met de titel ‘hoeder van de internationale rechtsorde’. Nou, houdt daar maar mee op. De regering doet er vrijwel niets aan. Ik schaam mij daarvoor.”

Oud-premier Dries van Agt, die een boek over de Palestijnse kwestie heeft geschreven, hekelt de houding die Nederland inneemt tegenover Israel. Vooral minister Verhagen, toch een partijgenoot, krijgt de wind van voren:

“Maxime, mijn cher ami, gaat nogal selectief te werk. Hij gaat naar zorgvuldig uitgekozen plaatsen en conferenties die niet veel meer zijn dan elkaar in het vooroordeel verstevigende clubjes van: samsam tegen het Arabische tuig. Maxime is nooit in Gaza geweest. Hij had er de hel kunnen zien, want Gaza, dat is de hel.”

Van Agt ontpopt zich nu, na tijdens zijn politieke loopbaan uitgesproken pro- Israel geweest te zijn, als Palestina-activist. CDA-kamerlid Ger Koopmans verbaast zich dan ook over Van Agts bekering:

“[Het is]verrassend dat bepaalde katholieke politici naarmate ze dichterbij de hemelpoort komen steeds linksere taal gaan uitslaan.”

Vorige Volgende