De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
De Amerikaanse Madeleine Peyroux zingt vooral covers, en dan liefst nog melancholischer dan het origineel – daar heeft ze de stem voor. Summer Wind is een oudje van Frank Sinatra.
&
Wat Pogo maakt zijn eerder geluidsexperimenten dan muziek: hij knipt en plakt net zo lang met filmfragmenten tot het iets ritmisch oplevert. Hij werd vooral bekend met Disneyverhaspelingen, maar heeft ook minder zoet werk op zijn naam staan.
Chinese Man is een Frans gezelschap dat triphop beats combineert met een veelheid aan muziekstijlen. Bijna al hun clipjes zijn wonderlijke animaties met een donkere ondertoon. Afspeellijst.
Rory Block speelt de Crossroad Blues. Het origineel van Robert Johnson klonk zo.
The Great Gig in the Sky in de versie met woordloze vocalen van Ola Bieńkowska.
Vampire Weekend is een van die vele inwisselbare indie gitaarbandjes, maar ze hebben met Holiday wel een vrolijk deuntje met dito clip gemaakt.
Het was 1981, house bestond nog niet, maar Orchestral Manoeuvres in the Dark vloog er alvast lekker in met New Stone Age
Princess Chelsea staat garant voor minimale muziek, een kinderstemmetje en drie lagen ironie in een clipje vol pasteltinten. Het sigarettenduet is haar bekendste nummer.
Behalve Closing Time ook open draad: talk about whatever.
Wagon Wheel werd door de mannen van Old Crow Medicine Show van een Bob Dylan bootleg geplukt en omgebouwd tot een volwaardig nummer. De hele debuutplaat van de band is overigens meer dan de moeite waard.
Het Biel Ballester Trio speelt zigeneurjazz in de stijl van de grote meneer.
Kontrust klinkt in de verte een beetje als Garbage. Maar dan uit Oostenrijk. Meer lederhosen-ongein in deze clip.
Door The Talking Heads: