Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Amanda Palmer

, door

Het complete oeuvre van Amanda Fucking Palmer, die al vaker op Sargasso voorbij kwam, valt in de categorie sexy lächeln. Palmer scoorde internationale media-aandacht toen de Daily Mail vorig jaar groots een ‘ontsnappende borst’ rapporteerde tijdens een optreden. Kenners van haar oeuvre wisten toen al dat dit niet nieuw was. Dat haar antwoord (soort van nsfw) nu al anderhalf jaar ongecensureerd op youtube staat is wel weer opmerkelijk.

Closing Time | Theremin

, door

In de serie Bijzondere Instrumenten dan nu de theremin.

Dit instrument werd in twintiger jaren van de twintigste eeuw uitgevonden door de Rus Lev Termen, of, op z’n westers, Leon Theremin. Het bestaat uit twee antennes waartussen je je handen beweegt – het is dus het enige instrument wat bespeeld wordt zonder het aan te raken. De afstand van de ene hand tot de ene antenne bepaald de toonhoogte, de afstand van de andere hand tot de andere antenne bepaald het volume. De signalen van de antennes worden omgezet door oscillators.

Closing Time | Deck the house

, door

Pointilisme in de muziek, zo zou je de microhouse van Marc Leclair alias Akufen kunnen omschrijven.

Elke ochtend luisterde hij uren naar de radio en knipte de opnames daarvan in extreem kleine fragmentjes, om daarmee vervolgens een collage op te bouwen. Het resultaat werd uiteindelijk samen gebracht op z’n debuutalbum My Way. Het sloeg dermate aan, dat vele anderen hem na zouden volgen, en aldus werd het nieuwe (sub)genre microhouse geboren.

https://www.youtube.com/watch?v=vy3UiXb2uDQ

Closing Time | Larks’ tongues in aspic

, door

Goed, een klassieker deze keer. Eenmalig; ik beloof dat ik dat niet weer zal doen. Ter verdediging kan ik aanvoeren dat het er eentje is die het uiteraard nooit zal halen tot die walgelijke top 2000.

King Crimson is de ultieme progrock band. Sinds het debuut in 1969 ettelijke keren ontbonden en weer opnieuw opgericht, met zeker in het begin bij elk nieuw album weer een nieuwe bezetting, met bandleider Robert Fripp als enige constante factor. In 1973 werd de band weer eens drastisch hernieuwd, en kwam het album Larks’ tongues in aspic uit. Het afsluitende nummer was Larks’ tongues in aspic part 2, en hierin culmineerde alles waar King Crimson voor stond en nog staat.

Closing Time | Marsheaux

, door

Het is tegenwoordig mode om jaren-tachtigklassiekers in een electroswing- of bossanova-jasje te steken. Maar je kunt ze ook eigentijds uitvoeren op een manier die nauw aansluit bij hoe ze oorspronkelijk bedoeld zijn. Dat doet het Griekse duo Marsheaux. Bovenstaand nummer is overigens een eigen compositie, al zou het zo een remake van een Depeche Mode nummer kunnen zijn.

Vorige Volgende