De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Russische neo-folk van Инна Желанная, ofte wel Inna Zhelannaya. Aktief in de muziek vanaf de jaren 90, in haar eigen band Farlanders, solo, en in vele samenwerkingsverbanden, onder andere met Sami-zangeres Mari Boni.
Hier horen we haar samen met ex-King Crimson Trey Gunn.
Instituto Mexicano del Sonido is een project van de Mexicaanse DJ en producers Camilo Lara. De band combineert traditionele muziek uit Latijns America met moderne genres zoals hiphop en electronica. Met name de Cumbia speelt een grote rol. Een en ander wordt meestal gebracht met een flinke dosis humor.
John Zorn brengt platen uit sinds 1980, en heeft inmiddels meer dan honderd albums op z’n naam staan. Hij is vooral bekend in de wereld van de avant-garde jazz, maar maakt ook muziek in genres als klezmer, metal of ambient, en alles wat er maar tussenin zit.
Ooit gaf hij aan dat hij zich bij veel standaard muziek binnen een tiental seconden al dood verveelt omdat er te weinig gebeurt en men te lang blijft hangen in hetzelfde thema. Dat is ondermeer goed te horen bij Naked City, een van zijn vele muzikale entiteiten, opgericht als “composition workshop to test the limits of composition and improvisation in a traditional rock band”.
Muzikale ouders en hun kinderen, daar kunnen we wel een jaargang Closing Times mee vullen. Vandaag Bobby McFerrin (de zoon van bariton Robert McFerrin en zijn zoon Taylor.
Hier een prachtig protest vanaf 1.40. Klassiek protest. Van het Württembergische Philharmonie Reutlingen uitgevoerd in Wenen. Tegen de arrogantie van de macht.
Aan het eind van de eindeloze lokale Kalverstraat ligt het Taksimplein. En op dat plein is een klein park met hoge bomen, het Gezi park. Al vaker had ik er met vrienden vertoefd. Het wonderlijke bonte leven van Istanbul aan ons voorbij zien trekken. Gefilosofeerd over de twee gezichten van Turkije, energiek, open minded, modern versus het behoudende en conservatieve gezicht.
Criolo is een Braziliaanse dj/rapper/producer, die ook op alternatieve festivals in Europa en de VS optrad. Bovenstaand nummer stuitert lekker, maar valt vooral op door de clip, die met nota bene Powerpoint gemaakt werd door Ayrllys Allan.
Mocht u nou denken: het is toch vrijdag en dan verwacht ik met deze temperaturen uit Brazilië iets anders: hiero (let vooral op hoe potsierlijk de toch al niet erg serieus te nemen Gabriel Valim zo rond 0:52 tegen dat meisje staat aan te brullen).
Hey komt uit Szczecin en is in de 25 jaar van zijn bestaan uitgegroeid tot een van de populairste acts van Polen. Gewoon rock zoals het bedoeld is: tweeënhalve minuut losgaan en dan is het klaar.
Ooit begonnen met hiphop, tegenwoordig maakt C-mon & Kypski uit Utrecht vooral muziek die niet meer duidelijk in een hokje te stoppen is. En zo hoort het ook. Kern van de band blijft altijd samples en draaitafels – Kypski zelf is zesvoudig Nederlands scratch-kampioen – , maar daaromheen wordt er ook veel gemusciceerd op “echte” instrumenten.
Op Cravings of a Solemn Soul zijn ze wat meer ingetogen dan gewoonlijk.
Saint Joan is een Indy-folkband uit Nottingham, Groot Brittannie, maar er zit ook een Hongaars violist in de gelederen, en af en toe worden er ook wat Fransen ingehuurd. In 2007 verscheen het album The Wrecker’s Lantern, vol met ingetogen, sferische pop. Niet wereldschokkend of revolutionair, wel mooi gedaan.
Dikanda is een Pools wereldmuziekgezelschap dat sinds 1997 muziek maakt, en dat zich mag verheugen op grote populariteit ten Oosten van ons. Hier in Nederland zijn ze echter behoorlijk onbekend.
Dead Elvis is een vrij minimalistisch stuk voor fagot van Michael Daugherty, een uiterst productieve Amerikaanse componist, die niet alleen voor de muziek maar ook voor de kleding van de solist aanwijzingen heeft gegeven. Dat levert voor een klassiek ensemble een enigszins surreëel beeld op.