serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | O.V. Wright

Eerder dit jaar programmeerde ik Poldoore, die een nummer van O.V. Wright onder handen had genomen. Gewoon een vergeten soulzanger dacht ik toen. Linkje naar het origineel erbij en klaar.

Een vriend corrigeerde me. Niet zomaar een zanger. Volgens sommige kenners was hij beter dan Otis. Dat vergeten klopte wel. Mijn vriend had nog meebetaald aan O.V.’s grafsteen in Memphis, omdat de man berooid (want verslaafd) gestorven was. Vanavond alsnog een waardiger eerbetoon, in de vorm van ‘Motherless Child’, een lied voor wie door God en mens verlaten is.

Closing Time | Orange Blossom

Orange Blossom is een Franse band die een mix maakt tussen traditionele en electronische muziek met veel klassieke elementen. De inspiratie world vooral gehaald uit het Midden Oosten, maar ook veel andere gebieden op aarde passeren de revue.

Dat laatste is goed te horen op het nummer Mexico, met de opvallende blazers.

Closing Time | Fire! Orchestra

Fire! Orchestra is een Noorse experimentele supergroep rond saxofonist Mats Gustafsson, een man die z’n sporen al ruim verdiend heeft in de experimentele en geimproviseerde jazz.

Het begin dit jaar verschenen album Ritual is een behoorlijk hectische kruising tussen Big Band, rock en geimproviseerde jazz. Het is een album dat barst van de energie, en zich kenmerkt door een groots geluid dat heen en weer meandert tussen chaos en georganiseerde repetitiviteit, met onder andere twee drummers, krijsende saxofoons, manische klarinetten, en uithalende hoorns.

Closing Time | Deaf Center

Deaf Center is het muzikale project van de Noren Otto Totland en Erik Skodvin. De laatste geeft ook platen uit onder de naam Svarte Greiner. Het zit allemaal een beetje in de richting van Dark Ambient en “Acoustic Doom”: duistere, rustige muziek die meestal een niet al te optimistische kijk op het leven etaleert. Als Deaf Center zijn ze dan weer vrij toegankelijk.

Closing Time | Paul Kalkbrenner

Gisteren werd ik door reageerder Spam gewezen op een remix van Leonard Cohen door Paul Kalkbrenner. Iets wat me direct weer deed denken aan het optreden van hem op Lowlands dit jaar. Het was typerend dat hij overdag in de grootste tent (de Alpha) stond, en niet in het hoofdkwartier van de electronica, de Bravo (en ’s nachts). Een groter bewijs dat dit soort muziek nu helemaal mainstream is geworden is er denk ik niet.

Closing Time | You want it darker

In de jaren negentig was Leonard Cohen helemaal zen, maar in de wintertijd van zijn leven is ‘ie teruggekeerd tot zijn joods-christelijke roots. Hij heeft een nieuw album met duister klinkende gospel uit.

Voor wie zich afvraagt wat dat steeds terugkerende הִנֵּֽנִי toch betekent: het wil zeggen “Zie, hier ben ik!” Abraham zegt het bijvoorbeeld als God hem opdraagt zijn zoon te offeren, in Genesis 22.

Ja, het is een en al gezelligheid op de zondag.

Closing Time | Lubomir Melnyk

Hij geldt als de snelste pianist ter wereld, de Canadese Oekrainer Lubomir Melnyk. Hijzelf noemt zijn techniek continuous music: een speeltechniek gebaseerd op elkaar extreem snel opvolgende notenseries waardoor er veel overtonen en resonanties ontstaan, en de muziek in een soort golvende roes terecht komt.

Erg veel erkenning kreeg hij daarmee nooit: klassiekers vonden zijn speelstijl te apart, en liefhebbers van experimentele muziek vonden het vaak juist te traditioneel klassiek.

Closing Time | Jabberwocky – Fog

Er valt eigenlijk weinig te zeggen over dit Franse Electropop-groepje, behalve dat ze begonnen in 2013, toen alle drie de leden nog geneeskunde studeerden. En dat ze onderstaand nummer maakten.

Closing Time | Forguette mi Note

Je kunt natuurlijk ook ruige punk maken met een viool. Dat bewijst de Franse band Forguette Mi Note, welke actief was in het begin van de jaren 90. Er verschenen 3 albums, ze gaven honderden concerten, maar na 1994 is er niets meer van ze gehoord…

Vorige Volgende