De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Joan Baez, vorige week 77 jaar geworden, zingt ‘Nasty Man’. Ze vindt het zelf niet een van haar best liedjes, maar hoopte dat mensen er wel mee konden lachen.
Voor de liefhebbers van death metal met orkestrale en klassieke elementen, en voor de nieuwsgierigen van geest: het Griekse Septic Flesh. A Great Mass of Death is een nummer van het machtige The Great Mass.
Het goede nieuws? Ze zijn volgende week te bewonderen in Nederland. Gaat dat zien!
“Wat is dit?!”, vraagt u* zich wellicht af. Nou, dit is een deel van de soundtrack van de game Novastorm. Een matig ontvangen en bij mijn weten nauwelijks gespeeld computerspel van halverwege de jaren negentig. Wat u er mee moet, vraagt u? Nou, gewoon, naar luisteren. Het zou nostalgische waarde kunnen hebben, als u één van die handvol mensen bent die Novastorm gespeeld heeft. Zo niet, is het best een aardig melodietje, voor eentje in de categorie ‘game music’. Zeker in zijn tijd.
Arjen Anthony Lucassen maakt al sinds halverwege de jaren negentig onder de naam Ayreon rock opera’s. Op extreem hoog niveau. Deze Closing Time is een integrale versie van zijn laatste album The Source, dat in menig jaarlijstje over 2017 prijkt.
Lucassen is een geweldig componist, die voor zijn projecten altijd fantastische zangers en muzikanten weet te regelen. De stijl is een soort van progressieve hardrock / metal, met invloeden uit tal van subgenres.
Het lijkt de top 2000 wel… gister Europe, vandaag Deep Purple: oude rockers alom! Maar we zitten nog steeds in de serie CT’s naar aanleiding van het laatste Graspop-festival. Ook Deep Purple is een band die haar hoogtepunten al vele decennia achter zich heeft liggen, maar die ook nog steeds leuk nieuw werk uitbrengt. Zoals het nummer uit bovenstaand clipje, van hun laatste CD Infinte, uit april 2017. De gemiddelde leeftijd van de heren ligt rond de 70, dus het is mooi dat ze nog steeds op het podium te bewonderen zijn. En laten we wel wezen: daar moeten we van genieten zo lang het nog kan. Het afgelopen jaar zijn ons genoeg rockhelden ontvallen. En vele tijdgenoten, zoals Black Sabbath, zijn niet meer op het podium te bewonderen.* Maar goed, Deep Purple dus. Nog steeds erg fijne rock, met lekker gitaarwerk. Al bijna 50 jaar.
“Tatata-ta! Tata-ta-ta-ta! It’s the Final…” Et cetera. U kent hem wel. Als het niet is van Europe, dan wel van Sabaton, die het sinds jaar en dag gebruikt als intro-tune bij concerten. Ik vind het nog steeds een erg mooi nummer, al is hij natuurlijk helemaal grijsgedraaid. Europe maakt echter nog steeds relevante muziek. GTO is afkomstig van hun laatste album, dat slechts een paar maanden oud is. Lekker nummer.
Voordat Michael C. Hall bekend werd van tv-series speelde hij theater zoals in de musical Cabaret. In 2016 speelde hij de hoofdrol in Bowie’s musical Lazarus.
Terzijde: deze musical zal vanaf najaar 2018 in het DeLaMar Theater te Amsterdam op de planken gebracht worden. Met Nederlandse acteurs, dat dan weer wel.
Altijd al geweten dat Glen Hansard een goede smaak had.
De zanger kan weliswaar voor geen meter zingen, maar dat mag de pret niet drukken, want deze cover van de Compact Disk Dummies swingt de pan uit.
In een compilatie van David Bowie-covers mag deze gouwe ouwe van Nina Hagen uiteraard niet ontbreken.
Aurora is een Noorse singer-songwriter, die hier een ingetogen versie van Bowie’s Life on Mars weggeeft.
Beter goed gecovered dan slecht bedacht, moeten ze van Eva y Los Covernicolas gedacht hebben. Daar zijn wij van Sargasso het helemaal mee eens.