Closing Time | Maid of Ace
Maid of Ace. Ofwel vier zussen uit Hastings (Sussex) die goed naar Joan Jett geluisterd hebben. En fietsen kunnen ze ook.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Maid of Ace. Ofwel vier zussen uit Hastings (Sussex) die goed naar Joan Jett geluisterd hebben. En fietsen kunnen ze ook.
Omdat ik niet genoeg kan krijgen van Jay Munly, is hier nog een keer in de formatie Slim Cessna’s Auto Club.
De band weet de religieuze extase van een pinksterkerk in het Midwesten van de Verenigde Staten aardig te benaderen.
Anna von Hausswolff is een Zweedse zangeres, pianiste en organiste die nogal van klagelijk uithalen houdt.
’t Is even wennen, maar als je er eenmaal inzit wel meeslepend.
Jay Munly & the Lupercalians live in het Mercury Cafe in Denver in 2013 in het kader van Audiovore’s ‘Fortunate Listener’.
Middle America
A tomboy for a friend
(that’s what we called them then)
showed us something I can’t forgetI learned it all alone
Same as everyone
I learned it all aloneThat there was a war on women
but I was too young to know I was in it
Luxury was ook zo’n fringebandje uit de jaren negentig dat het verdiende groots door te breken, maar dat nooit gelukt is. Doodzonde, want ze wisten het gevoel van ennui te vertolken als geen ander.
Fantastic Negrito is de artiestennaam van Xavier Amin Dphrepaulezz, een Amerikaan met Somalische roots, die zijn professionele carrière begon als drugsdealer maar later switchte naar de muziek. Bovenstaand nummer komt van zijn binnenkort te verschijnen album ‘Please Don’t Be Dead’.
Nou ja zeg! Beste lezer, wat me nu gebeurde… ik was bezig om voor u een nummertje te zoeken van Trio Bier. Dat is een Nederlandstalige band uit Amsterdam, die al sinds halverwege de jaren negentig erg mooie muziek maakt. En die ik stomtoevallig ken, ondanks dat het helemaal mijn stijl niet is, omdat ze regelmatig optraden in café TomTom in Heythuysen, de stamkroeg waar ik talloze uren als tiener en twintiger zéér nuttig besteed heb.
Het lijkt alsof Raphael Vanoli zijn gitaar kussend bespeelt, maar nee, hij gebruikt naast zijn vingers ook zijn adem en gezichtshaar om de snaren te beroeren. Dat klinkt misschien als een slecht idee, maar het klinkt heel goed.
“50 jaar Paradiso. Ik vermoed dat we de Butthole Surfers of Atari Teenage Riot niet zullen horen op de Nederlandse media.”, las ik op Twitter. Nu weet ik niet zeker of Sargasso valt onder “Nederlandse media”, maar een excuus om Atari Teenage Riot te pluggen laat ik niet aan me voorbij gaan. Het is namelijk een briljante mix van elektronische herrie en punk. Op het eerste gehoor klinkt het wellicht als herrie met geschreeuw er door heen, maar laat u daar niet door bedriegen! Na een luisterbeurt of wat, ga je er steeds meer dingen in horen en zal de waardering groeien. Nou ja, geen garanties, maar dat was bij mij het geval.
U ziet: Vinila Von Bismark (niet haar echte naam), ‘neoburlesque’ zangeres uit Granada, Spanje. U hoort: latin op een reggaeritme en flarden flamencozang.
Nog eentje in de categorie “vette Nederlandse metal”. Uit het einde van de jaren tachtig.
Soms heb je dat. Dan ken je zo’n nummer, vind je het vet, maar heb je geen idéé wie het heeft gemaakt, of uit welke tijd het is, of zelfs maar wat voor genre het om gaat. Bij deze. Ik kan er verder dan ook niets zinnigs over zeggen. Wellicht kan ik wat voor u Googelen, maar dat kunt u net zo goed zelf, natuurlijk (zo niet beter).