Closing Time | Bomen zijn relaxed
Vet relaxed… door Luuk en Gijs(?). Wat het met drugs te maken heeft? Weet ik veel man…
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Vet relaxed… door Luuk en Gijs(?). Wat het met drugs te maken heeft? Weet ik veel man…
Juij! Ik dacht dat hij zijn microfoon al aan de wilgen* had gehangen, maar Martin Walkyier zingt hier toch weer eens een deuntje mee. En doet zoals altijd zeer verdienstelijk. We hebben het op deze site eerder al gehad over zijn tijd bij Skyclad, maar daar is hij alweer ruime tijd weg. Nu dus een gastoptreden bij Tuatha de Danann, een Braziliaanse band die celtic folk speelt. Zaten die Kelten toch een stuk naar het zuiden en westen dan ik vroeger heb geleerd bij geschiedenis, maar a la. Prima aanleiding om ook deze band eens uit te checken.
COLUMN - Een van de mooiste plekken van Amsterdam is de passage tussen de Stadhouderskade en het Museumplein. Als u de stad niet mocht kennen, zult u toch weleens zijn geweest in het museum dat er overheen is gebouwd. Een vrij recente verbouwing van die culturele instelling liep helaas zó lang uit dat de directie was vergeten dat in het bestek stond dat de passage open moest blijven voor fietsers en meende dat ze daar wel een nieuwe ingang kon plannen.
Sommige liedjesschrijvers zijn tegelijkertijd overtuigende verhalenvertellers. Neil Hannon is er zo één.
MGMT deed vorig jaar het hart van menig muziekcriticus overslaan met het album ‘Little Dark Age’. Een hommage aan New Wave/Gothic uit de jaren ’80. Nou ja, de clip bij de titeltrack zegt al genoeg denk ik.
Zelf geef ik de voorkeur aan bands van wie de leadzanger ook daadwerkelijk kan zingen, maar het is een pakkend nummer met een poëtische, meerduidige tekst over depressie.
Een Depeche Mode-cover van Shannon Stephens. Check dat basloopje. Get into the groove.
Toen ik deze voor het eerst op de radio hoorde ben ik aandachtig blijven luisteren om te horen te krijgen wie deze gast is. Zul je net zien; krijg je daarna meteen reclame. Gelukkig was het de tweede keer wel raak. Dermot Kennedy. Bijzondere naam, bijzondere stem en een bijzonder vet nummer. Dat sexy Ierse accent helpt ook wel. En aan de clip is ook duidelijk veel aandacht besteed. Ik heb nog wat ander werk van hem beluisterd, en dit is zeker iemand die ik blijf volgen.
Laat die hartverscheurende ballade nog maar eens op je ziel inwerken. Ditmaal op Montreux.
Goede ouderwetse bluesrock met PJ Harvey en Josh Homme. Dat Jools Holland smaak heeft, staat buiten kijf. Alweer vijftien jaar geleden, maar toch.
Zet Dave Grohl, Trent Reznor (Nine Inch Nails) en Josh Homme (Queens of the Stone Age) bij elkaar in de studio, en je wéét dat er wat lekkers uit kruipt.
Dat swingt even lekker weg op de zondagmiddag. En dit is nog maar een opwarmertje van het Delvon Lamarr Organ Trio.
Gregory Alan Isakov beschikt over een zeldzame kunst: het overbrengen van emoties door verstilling. Hier in een cover van Iron & Wine.