serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Mortification

Verandering van spijs doet eten, toch? Dus gaan we vanavond helemaal naar de andere kant van de wereld, en luisteren we naar het prijzen van de Heer. Mortification is een Australische white metal band, met andere woorden: christelijke metallers. Maar binnen dit subgenre (wat eigenlijk alleen een genre is op geloofsovertuiging, niet op stijl muziek) maakten ze wel zo’n beetje de lompste metal die er te vinden is. Scrolls in the Megilloth!

Closing Time | Pungent Stench

Naar aanleiding van gisteren. Pungent Stench maakt lompe death metal, het nummer ‘Daddy Cruel’ leerde ik kennen op de (waarlijk geweldige) verzamelaar Death is Just the Beginning II, van de platenmaatschappij Nuclear Blast.

Volgens Wikipedia zijn ze weer bij elkaar en treden ze weer op, daar zijn echter niet alle (voormalig) bandleden het mee eens. Zucht. Waar kennen we dit soort gedoe ook al weer van? Nou ja, het gaat (nog steeds) om de muziek.

Closing Time | Hollenthon

Oostenrijk staat niet echt bekend om zijn bruisende metalscene. Niettemin zijn er toch pareltjes uit het land gekomen. Zoals Hollenthon. De band maakt een indrukwekkende mix van symphonische metal met death metal, en nog wat andere invloeden. Het laatste materiaal wat de band heeft uitgebracht stamt alweer uit 2009, en hun website is een deadlink, dus nieuw materiaal en optredens zijn niet te verwachten. Wat jammer is, want die ene keer dat ik ze live mocht zien was het indrukwekkend. Gelukkig hebben we Fire Upon the Blade nog.

Closing Time | Song around the World – Dock of the Bay

Hier wordt ik echt emotioneel van. Sowieso een prachtig nummer natuurlijk. Toen mijn laatste katje (kindje) dood ging had ik enige steun aan de originele versie van Otis Redding. Deze uitvoering van Song Around the World, harkt ook weer bijzondere mensen bij elkaar, met een aantal grote namen. Jack Johnson draagt bij, evenals Aloe Blacc (bekend van o.a. zijn samenwerking met Avicci).

Maar de nazaten van Otis Redding zelf stelen toch wel de show. Never even knew they were there! Of misschien toch de “Otis Redding Foundation students”. Didn’t know about that either. Het doet me ontzettend deugd dat deze geweldige artiest zo’n nalatenschap heeft.

Closing Time | Gary Clark Jr. – Nextdoor Neighbor Blues

Dit is weer een pareltje van de Mahogany Sessions, deze keer met Gary Clark Jr. in de hoofdrol. Deze jongeman timmert al 15 jaar aan de weg, met maar liefst 7 albums en met groot succes. Zijn gitaarspel wordt vergeleken met Jimmi Hendrix. Daar zou ik zelf aan toevoegen dat hij een betere stem heeft. Al zal hij daarmee waarschijnlijk nooit de statuur bereiken die Jimmi heeft, maar dat zal niemand meer lukken. Nextdoor Neighbor Blues is een lekker authentiek blues-nummer, met een wat vage tekst (is het nou z’n wijfie of z’n koter die mist, en waarom krijgt ie een pistool tegen zijn kop, en wat heeft die buurman er eigenlijk mee te maken?). Maar ach, als het lekker genoeg klinkt doet de tekst er minder toe. Ik hou ervan.

Closing Time | Violons Barbares

Waarom de ene cultuur een ‘beschaving’ wordt genoemd en een ander ‘barbaars’ is bij het horen van zoveel schoonheid een raadsel. Het trio ‘Violons Barbares’ speelt ‘Krushoritza’.

U dankt deze Closing Time aan reageerder beugwant, die tot 3x toe dit gezelschap promootte (hier en daar en op herhaling).

Het trio bestaat uit Enkhjargal Dandarvaanchig die de morin khoor bespeelt (een Mongoolse viool met 2 snaren) en keelzang ten beste geeft, Dimitar Gougov strijkt de gadulka, een Bulgaarse viool met veertien snaren en Fabien Guyot op percussie. Ook Gougov en Guyot nemen zangpartijen voor hun rekening.

https://www.youtube.com/watch?v=Pz2XcDyubfU

Closing Time | Kortrijk Drumt

In België hebben ze ook een soort Koningsdag op 21 juli. Of ze dan echt zo los gaan als die gekke Nederlanders weet ik niet, maar een leuk feesie vieren doen ze in elk geval wel. In Brussel vond dit jaar een veel geprezen optreden plaats van Kortrijk Drumt; 150 drummers op een groot plein die synchroon op hun drumstel tekeer gaan. Nu had ik gezien de lovende kritieken wel iets spectaculairders verwacht, ze spelen eigenlijk gewoon mee met bestaande muziek. Niettemin is het best een indrukwekkend gezicht en het klinkt prima. Grappig detail: de burgemeester van Kortrijk drumde zelf ook mee.

Closing Time | Bina Mistry

Er zal wel ergens een lijstje zijn van de vrolijkste films van 2002 en dan zal Bend it like Beckham daarin wel zijn opgenomen.  Deels romantische komedie (al krijgen de mannelijke en vrouwelijk hoofdrolspelers elkaar niet), deels coming-of-age-film, deels sportfilm, deels goedmoedige satire op de Sikh-gemeenschap, was het vooral een fijne, onderhoudende film over mensen die het allemaal goed bedoelen, eigenlijk niets wereldschokkends meemaken en aan het einde allemaal wat wijzer zijn geworden.

Closing Time | Lou Reed

Wat, staat er geen Closing Time klaar? En belt een goede vriend me net om te zeggen dat zijn echtgenote in verwachting is? Dan is dit een ongezochte gelegenheid voor het bovenstaande liedje van ome Lou.

Closing Time | Dark Side of the Moon – jubileum maanlanding

50 jaar geleden, op 21 juli 1969, vond de eerste maanlanding plaats. Het spreekt nog altijd enorm tot de verbeelding.

Het is ook onderwerp van complottheorieën, evenals de maan zelf trouwens. In een ver verleden hield ik me nog wel eens bezig met dat soort dingen. Niet heel erg lang, want hoewel het interessante materie is, krijg je op den duur te maken met hele uh, vreemde mensen, zullen we maar zeggen. De aluhoedjes werden steeds groter en woester.

Closing Time | Amalgamation Choir

Nah dit is apart! Dit dameskoor zingt volledig á capella en maakt gebruik van allerhande geluiden, zeg maar. Klappen, stampen, ritselen, blazen, roezemoezen, noem maar op…nee niet allemaal tegelijk natuurlijk, ze hebben nog een paar andere nummers opgenomen, waardoor het principe me duidelijk is geworden. Grappig idee. Hoewel ze hier wel erg hun best doen een rommelig zootje van die geluiden te maken. Op YouTube staat ook een versie zonder dit vreemde intro, maar ik vond toch dat dat erbij moest. Na dat rare gedoe volgt een prachtig meerstemmig lied. Ik vermoed in het Grieks, gezien de tekst onder de clip, maar mijn talenkennis reikt niet zo ver en ik kon het na onderzoek ook niet helemaal duidelijk krijgen. Het vindt in elk geval plaats op Cyprus in de nationale bibliotheek en wordt gedirigeerd door Vasiliki Anastasiou.

Vorige Volgende