Closing Time | Cantaloupe Island
, door
U kent Jeff Goldblum ongetwijfeld van films als The Fly en Jurassic Park, maar hij blijkt ook een niet onverdienstelijk jazzpianist.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Closing Time | Obsession
, door
Joywave is een Amerikaanse elektronische Indie band, met inmiddels diverse televisieoptredens op haar conto. Ik was vooral onder de indruk van deze collage van volmaakt geënsceneerde verwijzingen naar allerhande soorten B-films.
Closing Time | 3 Mustaphas 3
, door
3 Mustaphas 3 was een band die wereldmuziek speelde toen de term nog nauwelijks uitgevonden was. Ze begonnen in 1982, toen de bandleden de Balkan wisten te ontvluchten getransporteerd in koelkasten. Aangekomen in Engeland richtten ze de band op. Ze heten allemaal Mustapha, en het zijn allemaal neven van Oom Patrel Mustapha.
In werkelijkheid ging het om een stel Britse muzikanten gecentreerd rond musicoloog Ben Mandelson, die volgens de hoes Hijaz Mustapha heet. Vier studio-LP’s zagen het licht, vol met muziek van over de hele wereld, altijd gebracht met een flinke dosis humor. De band was in de jaren 80 en 90 vrij populair. Officieel zijn ze nooit opgeheven, maar sindsdien zijn ze niet meer actief.
Closing Time | Ararat
, door
Masha i Medvedi (Masha en de Beren) is een Russische formatie die zich heeft toegelegd op folk-rock. Het luistert in ieder geval lekker weg.
Closing Time | Hobart Smith
, door
Zeven generaties terug ging de muzikale traditie van de familie, zei Hobart Smith tijdens zijn hoogtijdagen in de jaren veertig en vijftig. Allemaal mondelinge traditie, want de literaire traditie was niet heel groot op het platteland van Virginia. Hobart en zijn neef slopen ’s avonds naar het zwarte deel van hun stadje om naar de muziek te luisteren – en dat klinkt door in zijn eigen spel.
Closing Time | Sons of the Pioneers
, door
Sons of the Pioneers werd opgericht in 1933. Alle oorspronkelijke leden zijn inmiddels overleden, maar de band bestaat nog steeds. Bovenstaande opname komt uit hun begintijd, toen ze een van de eerste countrygroepen waren.
De beginregels komen u allicht bekend voor, omdat ze voorkwamen in de megahit One of us van Joan Osborne. Het lied dateert uit 1920, van de hand van John Saunders McConnell, die rondreisde in het westen van de Verenigde Staten om het evangelie te verkondigen. Het gebruik van technologische metaforen voor de christelijke boodschap sloeg daar kennelijk goed aan.
Closing Time | Shiritsu Ebisu Chuugaku
, door
Zowel de componist als de video-artiest van bovenstaande clip heeft ter dege kennis genomen van Bohemian Rhapsody, maar toch is er genoeg om met open mond naar te kijken in deze performance van de Japanse meidengroep Shiritsu Ebisu Chuugaku.
Closing Time | Nortec Collective
, door
Grensplaats Tijuana is de geboortegrond van het Nortec Collective, dat in wisselende samenstellingen muziek maakt die een combinatie is van norteño en elektronica. Deze keer met een lekkere scheut ska.
Closing Time | Muziek van de Altai
, door
De muziek van de Altai, waar de Turkse en Chinese tradities elkaar ontmoeten, kwam al eerder voorbij in Closing Time. Bovenstaand een verzameling door onbekende artiesten uit een aantal verschillende deeltradities. Luister in elk geval tot rond 2,5 minuten de mondharp binnen komt vallen.
Closing Time | Lukas Nelson and the Promise of Real
, door
Lukas Nelson is de zoon van Willie, en de appel valt niet ver van de boom. Dat ruige uiterlijk, die stem en natuurlijk het muziekgenre liggen verdomd dicht bij dat van paps. Ze doen ook wel eens wat samen. Met zijn band Promise of the Real gooit hij hoge ogen in de States. Als begeleidingsband van Neil Young, maar ook zonder deze held boeren ze behoorlijk goed. Dat kan ook niet anders, als Neil je vraagt hem te begeleiden dan zit je gebakken.
Closing Time | Señorita – Shawn Mendez, Camila Cabello
, door
Bij een eerdere Closing Time kreeg ik in de reacties een aantal verwijten, die erop neerkomen dat ik niet origineel genoeg ben. Allemaal mainstream, dertien in een dozijn, en ik moest er maar eens dieper induiken, of zoiets.
De grap (voor mij) is dat ik bij het andere blog waar ik voor schrijf, waar ik ook een muziekrubriek heb geïntroduceerd, gezien wordt als degene die nieuwigheidjes inbreng. Kwestie van perceptie dus. Blijkbaar zijn de lezers van Sargasso allemaal heel erg into muzikale niches. Dat had ik trouwens al eerder opgemerkt, toen ik een serie deed over mijn muzikale ontwikkeling. Het verhaal over mijn keuze deed er niet toe, nee, die keuze was “een afgelikte boterham”.
Closing Time | Tom Misch (ft. De La Soul)
, door
Ik ben geen hiphop-fan, al heb ik geen bezwaar tegen een goed getimede rap op zijn tijd. Maar De La Soul zou ik vast niet snel vinden in de suggesties op YouTube. Dus ik nam aan dat Tom Misch meer in mijn straatje ligt, al kende ik die ook helemaal niet. Een snelle scan van een paar van zijn nummers, leert me dat ik hem toch wat eentonig vind.