Overzicht

serie

Closing Time

Foto: Ted (cc)

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Dance it Down

, door

Sommige films zijn zo slecht dat ze juist daarom onderhoudend worden, en wellicht geldt dat ook voor dit nummer van muziekproducent Patrick Keel, alias The Pool.

Dit was een van verscheidene muziekvideo’s die in 1986 werd vertoond op het New Music Seminar (NY) om muziek uit Austin Texas onder de aandacht te brengen. 

Het nummer werd geen succes, maar de Pet Shop Boys lijken er met West End Girls dankbaar gebruik van te hebben gemaakt.

Closing Time | Just Breathe

, door

Willie Nelson is inmiddels 93 en toert nog steeds rond om concerten te geven. Onlangs kondigde hij zijn toernee van 2026 aan, getiteld “One Last Ride”.

Gewoon blijven ademen, lijkt zijn motto.

Closing Time | Minuit Dangereux

, door

Wat zegt het over de staat van de muziekindustrie, dat een door kunstmatige intelligentie in elkaar geknutseld retroliedje aangenamer klinkt dan 95% van de meuk die vandaag wordt geproduceerd?

Closing Time | Naar Sargasso en terug

, door

Een zeemensliedje gemaakt voor de EuroFISHion Song Contest, bij de viering van de Wereld Vismigratiedag 2020.

Dit liedje beschrijft de levenscyclus van de paling, een trekvis die naar de Sargassozee zwemt om aldaar nakomelingen te verwekken, die terugzwemmen naar het ouderlijk leefgebied.

Evenals andere trekvissen (denk aan de zalm, houting, fint, spiering, zeeprik, zeeforel, steur) wordt de migratie van de paling gehinderd door dammen, stuwen en sluizen. En mede door vervuiling door stedelijk en industrieel afvalwater is het aantal trekkende zoetwatervissen is tussen 1970 en 2020 wereldwijd met meer dan 80% afgenomen.

Closing Time | State of Independence

, door

In 1981 bracht Vangelis een eerdere versie van dit nummer uit, gezongen door Jon Anderson. Pas deze versie met Donna Summer zou een hit worden. In Europa wel te verstaan, want in de V.S. miste ze net de top-40.

Bovenstaande cover werd geproduceerd door de legendarische Quincy Jones. Die regelde een koor met muzieksterren als Michael Jackson, Lionel Richie, Dionne Warwick en Stevie Wonder.

Closing Time | Hot Sh*t

, door

Claire Hinkle is een singer-songwriter die al optreedt sinds haar 15e. Enkele jaren terug studeerde ze af aan The New School in Greenwich Village, New York met diploma’s in muziek en filosofie.

Na haar terugkeer naar haar geboortestad in Texas vormde ze een rockband die volgens eigen zeggen vooral Country Americana speelt.

Closing Time | Rebels Without Applause

, door

Rip-Hop Soulcore Crush, dat klikt toch megavet? Naar ik begreep zijn dit de bandleden van de ter ziele gegane metalbands Znowhite en Cyclone Temple, en damn dit klinkt echt heel anders… meer funky, wat meer groove. Ik heb eigenlijk geen flauw idee hoe ik dit zou moeten noemen, qua stijl. Boeit ook niet, want het is leuk. Gaat dat luisteren!

Closing Time | Annisokay

, door

Hadden we hier al eens Duitse post-hardcore gehad? Nee he? Nou voorruit, dan wordt het hoog tijd denk ik. Ik kreeg deze als tip in de digitale brievenbus, en wie ben ik om dan te weigeren? Annisokay, met het album Aurora uit 2021.

Closing Time | Song 3

, door

Babymetal kwam hier al eerder langs, maar Slaughter to Prevail nog nooit. Bij deze dus! De mensen die opletten zien overigens dat dit al de derde keer is dat een samenwerkingsprojectje van Babymetal langs komt – het blijkt dat hun nieuwe album Metal Forth bestaat uit vrijwel alleen maar samenwerkingen. Leuk!

Closing Time | Skyfall

, door

Driemaal is scheepsrecht! In een (ver) verleden hadden we twee prachtige, epische, de tien-minuten-overstijgende liederen van Helloween hier. Maar daar kan er best nog eentje bij, want het is erg mooi. Op het album Helloween (ze zijn erg creatief met namen, onze Duitse vrienden) keerden de verloren zonen Kai Hansen en Michael Kiske terug. Daarmee keerde de band ook terug naar de sound uit de gloriedagen van de late jaren tachtig, zoals onder andere te horen op hun albums Keeper of the Seven Keys (deel 1 en 2). Hebben ze goed aan gedaan! Volgend jaar mogen ze Dynamo Metalfest headlinen, ter ere van hun 40 jarig bestaan.

Closing Time | Love Games

, door

Van de week kwam ik een filmpje tegen waarin twee bassisten de slap-techniek van Mark King bewonderden. Daar denk ik als niet-muzikant dus nooit over na.

Voor mij was Level 42 gewoon pop, dertien in een dozijn. Niet bijzonder. Zo blijkt maar weer: je bent nooit te oud om te leren.

Vorige Volgende