Palestijnse kinderen onder de 5 hebben 6x meer kans op overlijden dan Israelische kinderen

VERSLAG - De Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) heeft op 9 oktober 2019 haar rapport over de situatie in 2018 in de Palestijnse gebieden gepubliceerd. Zoals te verwachten was is dat rapport erg treurigmakend. Hierbij enkele highlights.

Daarvan is de meest in het oog lopende de constatering dat kinderen beneden 1 jaar ruim zes keer zoveel kans hebben om te sterven in het eerste levensjaar als dezelfde leeftijdsgroep in Israel. Onder de vijf jaar is het verschil overigens hetzelfde, ook die kinderen sterven zes keer vaker. In het algemeen is de levensverwachting in de bezette gebieden (Gaza, de Westoever en Oost-Jeruzalem) meer dan 8,5 jaar korter dan voor Israelische staatsburgers.

De rest van het rapport beschrijft de omstandigheden die tot deze cijfers leiden.

Daarbij gaat het halverwege het jaar 2019 om ongeveer 5 miljoen Palestijnen in de bezette gebieden, van wie 3 miljoen op de Westoever en ongeveer 2 miljoen in Gaza, plus nog eens ongeveer 300.000 Palestijnen in Oost-Jeruzalem. (Israel heeft overigens sinds 1967 ruim 14.000 van de Oost-Jeruzalemmers hun recht op inwonerschap ontnomen. Met kinderen erbij is dat aantal nu ongeveer 86.000).

Meer dan 2,2 miljoen mensen in het bezette gebied (1,4 miljoen in Gaza en 800.000 op de Westoever) zijn geregistreerd als vluchteling. (Buiten Palestina zijn er nog 3,2 miljoen vluchtelingen). De Palestijnse bevolking is grotendeel heel jong: 40% is jonger dan 14 jaar.

De gezondheidstoestand is uiteraard sterk gerelateerd aan de omstandigheden, waarbij de WHO met name de 12 jaar oude afsluiting van Gaza, en de belemmeringen van de bewegingsvrijheid op de Westoever (vaste en bewegende checkpoints. wegen voor alleen joden) en dergelijke noemt. Mede daarom was in het tweede kwartaal van 2018 de werkloosheid in Gaza 54% (voor jongeren 70% en voor vrouwen 78%). In armoede leefde 53% en gematigde tot ernstige voedseltekorten golden voor 68% van de bevolking van Gaza.

Op de Westoever is de situatie minder ongunstig. De werkloosheid was daar 16%, maar vooral de bevolking in ”Area C” (onder de Oslo-akkoorden is dat ruim 60% van het totaal die voor de volle 100% onder Israelisch bestuur staat) heeft een kwetsbare positie, evenals de Palestijnen in het gedeelte (H2) in Hebron dat door Israel wordt bestuurd en in Oost-Jeruzalem.

Geen preventie

De voornaamste doodsoorzaak voor de Palestijnen in bezet gebied zijn de zogenoemde niet-overdraagbare ziektes als hartfalen, beroertes, longziekten, diabetes en kanker. Tezamen zorgen die voor meer dan 2/3 van de sterfgevallen. De meeste ervan zouden vermeden kunnen worden door een goede aanpak om roken terug te dringen, door betere diëten en door het tegengaan van lichamelijk inactiviteit. Bij een gebrek aan goede preventie houdt dit soort ziekten vooruitgang tegen, kosten zij een ongewenste hoeveelheid geld aan zorg en bevorderen zij ook nog eens verder de verspreiding van armoede.

Los daarvan heeft de  Palestijnse gemeenschap een tekort aan verpleeg- en verloskundigen en een gebrek aan artsen voor een aantal specialismen. In 2019 waren er berichten van specialisten die de Gazastrook verlieten, wat tot een toename van de tekorten leidde. Daarnaast zijn er problemen als belemmeringen bij het vertrekken van de juiste medicijnen, hogere prijzen dan internationaal gebruikelijk is, en langdurige afwezigheid van essentiële geneesmiddelen of eenmalig te gebruiken medische hulpmiddelen als verband, naalden, etc).

Sterftekans 1,5 x vergroot

Voor Gaza geldt dat in 2018 ongeveer 2/5 (39%) van de aanvragen voor een uitreisvergunning niet succesvol was, ofwel doordat ze werden geweigerd, ofwel omdat er op de aanvraag een ziekenhuis in Israel te mogen bezoeken domweg geen antwoord kwam. Daarvan was ongeveer een kwart (28%) voor behandelingen van kanker. Bijna een derde 32% betrof kinderen onder de 18. Research van de WHO toonde aan dat patiënten die chemo- of radiotherapie ontvingen tussen 2015 en 2017 ongeveer anderhalf keer zoveel kans hadden om te overleven als degenen die die kans niet kregen. (Ook begeleiders van kleine kinderen worden frequent geweigerd, met name mannen beneden de 40 jaar).

Aanvragen voor uitreispasjes voor werkers in de gezondheidszorg die voor verdere professionalisering van hun kwaliteiten wilden reizen of wilden deelnemen aan congressen werden slechts in 15% van de gevallen ingewilligd. Afgezien daarvan staat een belangrijk deel van de medische noodzakelijkheden op Israels lijst van verboden dingen (de lijst van de zogenoemde zaken die geschikt zijn voor ”tweeërlei gebruik”). Daaronder vallen nucleaire scanning technologie, en materiaal dat dient voor de aanmaak van protheses van diverse aard. In het algemeen is de leverantie van materiaal en voorraden een voortdurend aanwezig probleem, dat wordt veroorzaakt door controles aan de grens, maar ook door incomplete lebveranties, gebreken aan de systemen van distributie en de in het algemeen lage standaard van materieel.

Checkpoints

Op de Westoever is de situatie wat beter, maar daar creëren de nederzettingen en hun infrastructuur – met hun honderden checkpoints en 40 km voor Palestijnen onbegaanbare wegen –  vaak onvoorspelbare vertragingen, waaronder ook voor ambulances.

De hoeveelheid goedkeuringen voor pasjes ligt hier hoger, alhoewel in 2018 1/5 (18%) niet werd ingewilligd. Voor gezondheidswerkers die in Oost-Jeruzalem willen werken werd 1,5% van de aanvragen afgewezen en 1,6% kreeg een pasje voor slechts drie maanden. Ambulances die vanuit de Westoever naar Oost-Jeruzalem moesten reizen, moesten in 4/5 van de gevallen (84% van de 1.462 keer) hun patiënten overladen in een andere ambulance. En in ”Area C” moeten 114.000 Palestijnen (van een bevolking van 300.000) vertrouwen op mobiele klinieken. Zes van deze klinieken werd voor een periode van twee weken de toegang tot gemeenschappen ontzegd, en één rijdende kliniek werd door de Israeli’s in beslag genomen.

Aanvallen

Tenslotte was er in 2018 een niet eerder vertoond aantal aanvallen op de gezondheidszorg in Gaza in het kader van de Grote Mars van de Terugkeer. In totaal waren er in 2018 432 aanvallen, waarvan 369 in Gaza en 63 op de Westoever. In Gaza werden daarbij drie gezondheidswerkers gedood en 570 gewond, waarvan 41 met scherpe munitie.

Op de Westoever bestonden de aanvallen vooral uit het verhinderen van dienstverlening, met name het ophouden van ambulances bij checkpoints. Van de 63 gevallen bestonden er 37 uit het vertragen of verhinderen van de toegang van ambulances. Daaronder waren drie gevallen waardoor ernstig gewonde Palestijnen overleden.  Ook waren er 18 gevallen van beschadigingen van ambulances en 18 gevallen van fysieke aanvallen op hulpverleners.

Voor het volledige rapport klik hier)

Reacties zijn uitgeschakeld