Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Douglas Rushkoff: coole Social Media Professor
Op Sargasso bieden we regelmatig plaats aan gastbijdragen. Onderstaande bijdrage is op verzoek geschreven na uitwisselen van informatie over een college van Douglas Rushkoff (zie ook na de meer, vooraf kijken wordt aanbevolen). Steven Kruyswijk geeft op eigentijdse wijze zijn inzichten hierbij.
Ik (@kruithoph) ben als ‘social engineering philosopher’ al een paar jaar geïnteresseerd in het werk van Douglas Rushkoff, een ‘media theorist’ uit New York. Hij wordt vergeleken met mensen als Marshall McLuhan, Robert Anton Wilson en Timothy Leary. Howard Rheingold schiet me ook te binnen; als ik het goed begrijp waren beiden prominent lid van de WELL, een legende in internet collaboratie-land… En last but not least, Rushkoff is een grote fan van onze eigen Johan Huizinga; net als Johan houdt Douglas ervan om cultuur te zien als een groot spel.
Het begon voor mij met zijn essay “Open Source Democracy” dat hij in 2003 schreef voor de Engelse Demos denktank, waarin voor mij duidelijk werd: de overeenkomsten en afspraken waarlangs onze samenlevingen vormgegeven zijn, zijn niet per sé set in stone; ze zijn contrived. De status quo is niet ‘nou eenmaal zo’, het is een samenloop van omstandigheden, waaronder bewust ontwerp op basis van een bepaald mensmodel. Politiek en wetgeving is een soort game software, en daarom herprogrammeerbaar; tegenwoordig ook middels moderne methodes op het web.
Er gloort een mooie nieuwe vorm van business, van politiek, van samenleven, en we lijken het nog nauwelijks door te hebben…
Daarvoor sneuvelden onze helden
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, zoals het stuk hieronder van Rutger Schimmel. Het verscheen eerder op zijn eigen weblog.

Voor een historicus is het verleden een verloren liefde bij wie hij zo dicht mogelijk probeert te komen zonder het besef te verliezen dat hij haar nooit volledig in de armen zal sluiten. Progressieven zijn daarom nooit goede historici.
Een treffende illustratie daarvan is Thomas von der Dunk. Von der Dunk noemt zich cultuurhistoricus, maar kan bitter weinig waardering opbrengen voor wat aan ons is overgeleverd. Zo spuugt hij op de normen en waarden waar verzetslieden in de Tweede Wereldoorlog tot in de dood voor hebben gevochten. Het verzet streed voor een verzuild, ‘muffig’ Nederland, een land dat duidelijk in de negentiende eeuw was blijven hangen. Zo mocht je er niet gemengd zwemmen ? een gruwel vergeleken bij wat er diezelfde tijd in Duitsland gebeurde.
Ik kan wel vele pagina’s volschrijven over Von der Dunk’s wansmakelijk verraad aan de Westerse beschaving, maar beter is om tot de kern te gaan. Die luidt als volgt: de vrijheid waar de verzetsstrijders voor vochten ? soevereiniteit in eigen zuil, vrijheid van godsdienst ? is niet dezelfde vrijheid die wij in het moderne, geïndividualiseerde Nederland ‘genieten’. Ware woorden. Maar dan de conclusie:
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De Toppers en hun fraaie wanhoopsoffensief
Is dit item Sargasso-waardig? Ja/nee/geen mening. Maar we gaan het toch lekker even over het Eurovisie Songfestival hebben. En wel hierom: onze drie Toppers leken en lijken kansloos, om vanavond door de voorronde te glippen.
Mannen op leeftijd met rare glimmende pakken en met een liedje, dat wat mij betreft wettelijk verboden mag worden. Maar waarom ik hier aandacht aan besteed? Dat is het feit dat Gordon aan het Toppers-optreden ineens een homo-emancipatorische draai heeft gegeven.
Als de homo-demonstratie in Moskou zaterdag met geweld wordt neergeslagen, dan weigert Gordon in de finale van de songfestival op te treden. Klinkt nobel en misschien is het dat ook wel. Maar ik voel toch enige lichte nattigheid en ik zal uitleggen waarom. We weten allemaal dat het songfestival ongekend populair is onder homo’s, vandaar ook die demonstratie in Moskou. En die populariteit geldt voor heel Europa, zeker ook in die landen (en dat zijn er vele), waar homofobie nog een algemeen verschijnsel is. Doe maar heel Oost-Europa en de balkan en je weet grofweg waar je als man of vrouw maar beter niet uit de kast kunt komen.
(Update: homo-demonstratie in Riga, Letland verboden. Geldt ook voor de Oekraïnse stad Mykolaiv. Breaking: de Toppers liggen eruit! Dat wordt weer een dag van nationale rouw)…….
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
