SLAPP-zaak van “gendercriticus” Caroline Franssen tegen activist Tijn De Jong

Het conflict tussen de non-binaire  Tijn de Jong en zelfverklaard “gendercriticus” Caroline Franssen begint bij een LinkedIn bericht van Tijn De Jong. Daarin deelt De Jong screenshots van openbare X-uitingen van Caroline Franssen waarin zij trans vrouwen neerzet als  “gevaarlijke, perverse mannen”, en ouders van transkinderen hebben volgens haar “een vorm van Munchhausen by proxy”. De aanleiding De Jong vraagt in deze LinkedIn-post aan diens contacten of zij zich bewust zijn van Caroline Franssens uitspraken. Franssen is namelijk coach geweest van onder anderen psychologen, begeleidde ook relaties en individuen. Nu leidt zij coaches op, is therapeut én een lunatic die iedere wetenschap negeert. Zij is ook onwetend over de positie van mensen van kleur. Franssen negeert daarin dat haar eigen strijd, gelijke rechten voor vrouwen ook nog niet gestreden is, en de toenmalige rechteloosheid nog steeds consequenties heeft in het hier en nu. Voor trans en cisvrouwen. En deze X symboliseert, met moeite welliswaar, 1 cellige hersen activiteit. Ze had ook Ingrid kunnen heten, van Henk. Franssen is af en toe te gast bij ON. Normale mensen... daar heeft ze uiteraard ook een vastomlijnd beeld van. De reactie van Franssen Franssen ziet het fotograferen en delen van haar X berichten als een aanval op haar persoon en werk als zelfstandig coach. Zij stelt dat het publiceren van haar X berichten op LinkedIn kan leiden naar reputatieschade en mogelijk verlies van cliënten. Maar zij deelt diezelfde berichten wel met duizenden mensen op X. Franssen eist dat De Jong haar berichten van diens LinkedIn-account verwijdert. De Jong weigert. Franssen spant dan een kort geding aan, die zij verliest. De rechter oordeelt dat De Jong kritiek mag hebben op haar publieke uitingen als onderdeel van vrijheid van meningsuiting. Aangezien deze X posts van haar publiek staan, hoeft Tijn deze ook niet te verwijderen van diens LinkedIn-account.  Franssen gaat dan in hoger beroep en verliest wederom (rechtelijke uitspraak was december 2025), ook omdat zij niet aantoonbaar kan maken dat zij professionele schade heeft gehad. Maar dit is niet het volledig juridische verhaal. De strategische rechtzaak Mensenrechtenorganisaties en juridische experts wijzen erop dat bepaalde rechtszaken niet primair worden aangespannen om te winnen, maar om te intimideren. Zulke procedures staan bekend als Strategic Lawsuits Against Public Participation, oftewel SLAPP-zaken. Het doel is niet noodzakelijk een gunstige uitspraak, maar het opleggen van kosten, stress en onzekerheid aan activisten, critici, en het afschrikken van anderen die zich uit willen spreken. “Dit is een bekende en veelgebruikte tactiek om minderheidsgroepen of individuen daarin monddood te maken”, aldus een woordvoerster van Transgender Netwerk. “Internationale anti-rechtenbewegingen hebben een hele infrastructuur opgezet om dit soort zaken aan te moedigen en in veel gevallen ook te bekostigen. Eisers hopen dat de mentale en financiële tol die dit eist van verweerders werkt als afschrikmiddel". Juridisch misbruik Op deze manier wordt volgens de woordvoerster van Transgender Netwerk opzettelijk misbruik gemaakt van het rechtssysteem om gemarginaliseerde groepen te beperken in hun vrijheid van meningsuiting.  Buitenlandse anti-rechtenbewegingen richten zich al langere tijd op Nederland en kunnen via deze weg veel invloed uitoefenen op onze maatschappij, aldus de woordvoerster. “Daarom is het van groot belang dat de overheid kijkt naar mogelijkheden om dit soort juridisch misbruik te voorkomen.” Europees maatregelen  Het voorkomen van SLAPP-rechtszaken staat inmiddels op de politieke agenda. De Europese Unie heeft een Anti-SLAPP-richtlijn aangenomen die lidstaten verplicht om extra procedurele waarborgen in te voeren tegen misbruik van het rechtssysteem. De Raad van Europa waarschuwt eveneens dat SLAPP-zaken een structurele bedreiging vormen voor democratische participatie en vrije meningsuiting. Nederland werkt momenteel aan de implementatie van deze richtlijn, met een deadline in 2026.   Karma  

Door: Foto: ©️ TransDistribution_free use_free share

Closing Time 🪶 Indigenous Revolution

Subtitles ▶️ CC
Amerika kende een enorme diversiteit aan inheemse volkeren, verspreid over het hele continent. In de Verenigde Staten alleen al zijn er momenteel 574 federaal erkende stammen.
Hier zijn enkele van de bekendste groepen per regio:
Noord-Amerika
  • Cherokee: Historisch gezien een van de grootste groepen in het zuidoosten.
  • Navajo (Diné): De grootste federaal erkende stam, voornamelijk in het zuidwesten (Arizona/New Mexico).
  • Sioux (Lakota/Dakota): Bekende stammen van de Great Plains.
  • Inuit: Inheemse volkeren in de arctische gebieden van Alaska en Canada.
  • Andere bekende groepen: Apache, Cheyenne, Iroquois, Blackfoot en Nez Perce.
Foto: Jurist in de rechtbank - Artur Puls, 1890. Collectie Rijksmuseum-Amsterdam Public domain

Begrijpelijkheid is een vorm van retoriek

COLUMN - Lang hebben we gedacht dat ingewikkelde taal een manier was om macht te laten gelden, of in ieder geval gold als een vanzelfsprekend teken van expertise. Wie gezag had, sprak niet eenvoudig, en omgekeerd. Moeilijke woorden, lange zinnen en impliciete voorkennis waren signalen dat hier iemand sprak die het overzicht had, die zoveel geleerdheid had verworven dat zijn waarheid alleen nog met moeite ontsloten kon worden. In wetenschap, recht en bestuur was helderheid geen kernwaarde. Te veel eenvoud wekte argwaan: was wat je begrijpen kon wel de moeite waard?.

Als het ooit waar geweest is, is die tijd nu wel voorbij. Dat blijkt bijvoorbeeld uit een artikel over klare taal in rechterlijke uitspraken in het Tijdschrift voor Taalbeheersing. De auteurs, Geerke van der Bruggen en Henk Pander Maat, onderzochten vaak genoemde tekstingrepen, zoals het vereenvoudigen van het taalgebruik, of uitleg verschaffen over juridische regels. Juridische leken lazen verschillende versies van echte rechterlijke uitspraken, zowel in civiele als in strafrechtzaken; daarna maten de onderzoekers niet alleen wat lezers begrepen, maar ook hoe zij de tekst ervaren hadden en of zij de beslissing accepteerden. Daarbij maakten de onderzoekers expliciet onderscheid tussen daadwerkelijk begrip (kun je antwoorden geven op vragen over de tekst) en ervaren begrijpelijkheid (heb je het gevoel dat je begrijpt – wat natuurlijk niet per se hetzelfde is).

Foto: © Las Palmas House of Banksy fair use

Kunst op Zondag Rotterdam🎈House of Banksy

23 januari tot 10 mei 2026 Rotterdam Las Palmas                                                                                                House of Banksy

There’s nothing more dangerous than someone who wants to make the world a better place.

Banksy

©Banksy_Las Palmas_House of Banksy_fair use

Wie is Banksy ?

Goede vraag, waarop geen eenduidig antwoord is. Is Banksy een man, vrouw of een collectief ? Niemand weet het en hoewel de namen Robin Gunningham, Robbie Banks én Robert del Naja (Massive Attack) herhaaldelijk vallen, valt ook met regelmaat de naam Lucy McKenzie uit Schotland. En dan is er ook het gerucht dat Banksy een collectief zou zijn aangevoerd door een blonde vrouw…

Conclusie, niemand weet het en uit respect voor Banksy’s anonimiteit zal Banksy verder genderneutraal benoemd worden in dit artikel.

Werk en werkmethode van Banksy.

Dé vraag is dan ook, hoe krijgt Banksy dit ongezien voor elkaar ? Na vele theorieën gelezen te hebben lijkt deze de meest waarschijnlijke. Banksy werkt met stencils, dat deel is zeker. Banksy maakt een ontwerp op de computer, verdeelt het dan in wit, grijs, zwart en kleur tonen en voor iedere toon is een stencil. Een ontwerp heeft dus meerdere stencils nodig. Stencils werken snel en met een eenvoudig ontwerp is men in 1 minuut alweer klaar. Ontwerpen die meerdere stencils bevatten kan men in 10 á 20 minuten zetten.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Ahmed Zayan on Unsplash

Het coalitieakkoord: vooral VVD

Dit akkoord is in veel opzichten precies wat je van D66 mag verwachten wanneer het vooral door rechtse partijen wordt omringd: progressieve taal, institutionele zorgvuldigheid en morele accenten, maar verpakt in een beleidsstructuur die fundamenteel liberaal blijft. D66 mag het verhaal menselijker maken, maar niet richtinggevend, en de partij laveert handig mee met rechts beleid. Als je had gehoopt op iets meer tegenwicht tegen marktdenken, dan kom je bedrogen uit.

Wie het coalitieakkoord van D66, VVD en CDA leest, kan zich laten meeslepen door woorden als ‘samen’, ‘vertrouwen’, ‘gemeenschapszin’ en ‘kansen voor iedereen’. Het klinkt als een kabinet dat de scherpe randjes van de afgelopen jaren wil bijvijlen. Alsof drie partijen elkaar in het centrum van de macht hebben gevonden en daar gezamenlijk een nieuw sociaal contract hebben gesmeed. Wie iets langer leest, ziet iets anders.

Dit akkoord is in de kern geen compromis tussen drie gelijkwaardige visies. Het is een liberaal programma met wat progressieve correcties en een christendemocratische strik erop. De motor draait op VVD-brandstof. D66 mag af en toe bijsturen. Het CDA mag zorgen dat niemand zich helemaal verlaten voelt.

De economie als moreel kompas
Vrijwel elk sociaal probleem in dit akkoord wordt vertaald naar een economisch vraagstuk. Armoede wordt een participatieprobleem. Wonen wordt een aanbodprobleem. Integratie wordt een arbeidsmarktprobleem. Onderwijs wordt een productiviteitsprobleem. Zelfs bestaanszekerheid wordt uiteindelijk gekoppeld aan inzetbaarheid.

Foto: gokhan polat on Unsplash

Yay! Het nieuwe kabinet gaat ‘aan de slag’!

Je hebt kabinetsmotto’s en kabinetsmotto’s. Van de weidse ambitie van “Samen werken, samen leven” tot de technocratische mildheid van “Bruggen slaan”, de taal van kabinetten probeerde altijd iets groots te suggereren. Besturen als morele missie. Politiek als verheven project.

En toen kwam: “Aan de slag”. Yay.

Geen belofte. Geen toekomstvisie. Geen samen. Geen vertrouwen. Geen verantwoordelijkheid. Alleen dit. Een zin die ook op een bouwbord langs de A7 had kunnen staan. Of op een vergeeld A4’tje in een buurtcentrum. Of op een koffiemok van een middelmatig consultancybureau.

“Aan de slag”. Alsof Nederland een half afgemonteerde Billy-kast is en iemand eindelijk heeft besloten de inbussleutel te pakken. Met frisse tegenzin uiteraard.

Managementtaal op zijn kaalst
Eerdere kabinetten probeerden het nog. “Samen werken, samen leven” wilde harmonie uitstralen. “Vrijheid en verantwoordelijkheid” probeerde ideologie te verkopen als morele noodzaak. “Vertrouwen in de toekomst” was waarschijnlijk een collectief verzoek om vooral niet te kritisch te kijken naar wat er in het nu misging. “Omzien naar elkaar, vooruitkijken naar de toekomst” was bestuurlijke multitasking in één zin.

Allemaal vaag. Allemaal leeg. Allemaal marketing. Natuurlijk. Maar ze deden tenminste nog alsof er een idee achter zat.

“Aan de slag” doet dat niet eens meer. Dit is managementtaal in zijn meest uitgeklede vorm. Geen verhaal, geen kader, geen richting. Alleen activiteit. Beweging. Drukte. Iets doen. Maakt niet uit wat.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Dark is the Season

Benediction is een traditionele, Britse death metal band. Niet overdreven snel, maar lomp, dreigend, en alles platwalsend. Het nummer Dark is the Season, van hun gelijknamige E.P. uit 1992, is een subliem voorbeeld van hoe mooi deze muziek kan zijn wanneer goed uitgevoerd.

Closing Time 🇩🇪 Project Mooncircle Silent Opera

Er lijkt tegenwoordig zoveel te zijn om tegen te protesteren, van onderdrukking tot amorele regeringen en passiviteit ten aanzien van klimaatverandering. Long Arm verwerkt deze gezangen in een dansvorm, maar dat tempert de woede niet; het integreert de emotie simpelweg in dit verhaal over de ziel.

©️ Gajes_ CC_Bookphoto

Volgende