Justitie moet jongeren softer aanpakken

Kids behind bars (Foto: Flickr/ace_kupal)

De jeugd van tegenwoordig: harder aanpakken zijn de toverwoorden. Cultuurpessimisme over de teloorgang van jonge mensen is echter van alle tijden: het beeld van de jongere die voor galg en rad opgroeit is veel ouder dan Ciske de Rat. De urban myth van de jongere die maar niet deugt is hardnekkig. Nederland surft ook nu weer bovenop de golf van ontevredenheid.

Op donderdag gaat het parlement daarom de minister van Justitie op het matje roepen, naar aanleiding van negatieve geluiden over de aanpak van jeugdcriminaliteit in de gemeente Amsterdam.

Job Cohen sprak er zelf al schande van: de resultaten die de gemeente boekt om jonge delinquenten weer succesvol in de maatschappij te brengen lijken tamelijk bedroevend. Binnen twee jaar gaan velen van hen opnieuw in de fout. Vele miljoenen euro?s lijken weggegooid te worden op deze manier. Waarom zou je immers geld besteden aan iets dat niet werkt?

Het is niet altijd duidelijk waarom jongeren weer de fout ingaan. Het kan zijn omdat ze weer in hun oude omgeving terecht komen, waar maar weinig stimulans is om ?goede? dingen te doen. Gebrek aan werk kan een oorzaak zijn, of te weinig opleiding om überhaupt een kans te maken op de arbeidsmarkt. Of zijn deze jongeren gewoon in en in slecht?

Je zou het bijna gaan denken: als meer dan 1 op de 2 jongeren weer achter de tralies belandt, dan moet het wel aan de jongere liggen. Ik denk dat het een te simpele gedachte is. De omgeving waarin we jongeren neerzetten is gewoonweg niet de juiste: Glenns Mills faalt, omdat jongeren in een groepsaanpak vooral leren hoe ze buiten de draaideur nog succesvoller kunnen samenwerken in criminele circuits, justitiële jeugdinrichtingen brengen de jongeren ook niets bij.

Mijn pleidooi is daarom om de jongeren juist softer aan te pakken. Wat bedoel ik met softer? Voorkomen van verkeerd gedrag is natuurlijk het beste, door jongeren kansen op werk en opleiding te geven. Maar als ze de fout ingaan is het domste dat je kan doen, ze helemaal afschrijven.

Geef jongeren een uitweg om iets goeds te doen: pak ze stevig aan, maar biedt ze na afloop ook een baan. Niet alle jongeren zijn mongool, dus geef ze een school. Uiteindelijk wil elke jongere ook een huisje, een boompje en een beestje. Maar als hij nooit ziet hoe hij dat kan bereiken, zal een brave jeugd van tegenwoordig wel altijd een mythe blijven.

  1. 1

    Fout -> straffen -> kansen. Overheid moet een soort van opvoedende taak op zich nemen als de opvoeders dat zelf blijkbaar niet kunnen. Waar een moeder een kind ook wel ’s een pets geeft ( even ruzie ) zal het daarna weer de verzorgende taak op zich nemen, leren en eigenwaarde aanleren etc. Niet per definitie softe dingen dus, maar hard / streng moet niet worden verward moet gevoelloos.

    Kortom ik ben het geheel met je laatste alinea eensch :P

  2. 2

    Het ligt niet aan de jongeren, ze moeten de ouderen aanpakken. Wel moet alleen nog even uitgelegd worden waarom de ene jongere wel het in onze ogen criminele pad op gaat en de andere jongere in een zelfde situatie niet. Afgeschreven worden ze niet als ze een keertje in de fout gaan, dat worden ze alleen als ze dat doorlopend blijven doen. Hopeloze gevallen zijn nu eenmaal niet te corrigeren. Het principe moet toch blijven dat iedereen verantwoordelijk blijft voor zijn eigen handelen.

    Ik ben ook niet echt tegen definitief afstraffen, verbannen zou veel beter zijn. Verbannen naar een streek in Nederland waar ze hun eigen wetten mogen invoeren en handhaven, waar ze hun samenleving mogen opzetten zoals ze die willen, waar we ons niet mee bemoeien en waar ze zichzelf moeten zien te redden. Waar ze hun eigen ordedienst kunnen opzetten, waar ze zelf moegen bepalen of ze elkaar mogen beroven, vermoorden, whatever. Want onze samenleving, in duizenden jaren gevormd en opgebouwd, is duidelijk de hunne niet. En wie zijn wij ze ertoe te dwingen onze samenleving te accepteren? Ze moeten een kans krijgen dat helemaal zelf op te zetten in een eigen streek in plaats van in onze gevangenis. Ons rest dan nog slechts een effectieve grensbewaking. De nog in te polderen Markerwaard wellicht?

  3. 3

    Keihard aanpakken, zoals in de USA helpt niemand, zelfs het gevangenispersoneel niet.
    Daar zit inmiddels één op de tien adolescente zwarte mannen een deel van hun leven in de gevangenis.
    Maar het staat leuk om gezellig een beetje mee blaten met Wilders, Haersema Buma, Verdonk en consorten.

  4. 4

    Straffen helpen alleen als ze op zeer korte termijn worden uitgevoerd. Winkeldiefstal gepleegd ? Meteen volgende dag tien zweepslagen en een paar uur in de schandpaal. Alleen dan krijgt de relatie misdaad-straf een duidelijke associatie/inprenting en heeft het zin.
    Alle andere vormen van straf werken slechts als afschrikking. De straf zelf heeft geen functie. Een beginnend crimineeltje heeft geen betere leerschool of netwerkclub dan een gevangenis.

  5. 5

    Gaan we weer. Geef ze een baan?! Laat ze zien waar een baan is maar laat ze ervoor werken. En maak het alternatief steeds minder aantrekkelijk.

  6. 6

    @geza: “Straffen helpen alleen als ze op zeer korte termijn worden uitgevoerd”. Dat ben ik niet met je eens, tenzij de tijdspanne tussen misdaad en straf zo groot wordt, dat de dader vergeten is, wat hij heeft gedaan. Straffen werkt imho alleen wanneer de straf rechtvaardig is t.o.v. de misdaad. Zwaar straffen of niet straffen heeft juist geen effect: niet straffen omdat de overtreders ´er mee weg kunnen komen´ (daarom rijden zo veel mensen te hard en hebben we zo veel files), zwaar straffen helpt niet, omdat de dader dan het idee heeft al gestraft te worden voor nog niet begane misdaden en die misdaden dus ook ´rechtmatig´ uit zal voeren, wanneer de straf voorbij is.