Gijzeling

Het is feest op het Binnenhof. Jan-Kees de Jager huppelt door de wandelgangen met een rieten mandje vol met regenboogtulpjes die hij gratis uitdeelt. Bij Marja van Bijsterveldt kun je voor tien cent kusjes kopen. En Ben Knapen, zo gaat het gerucht, heeft een kraag van viooltjes rond z’n lul geknoopt.

Het CDA, zo begreep ik van Ab Klink die vorige week donderdag bij Nieuwsuur tekst en uitleg gaf, voelt zich bevrijd. Bevrijd uit de gijzeling van de PVV. Dat het CDA zich vrijwillig had laten gijzelen, deed er niet toe. De vreugde is er niet bepaald minder om.

Ik maakte me hierover op Twitter enigszins vrolijk, toen ik er fijntjes op werd gewezen dat Ab Klink dit van meet af aan had voorspeld. Ik kreeg de beruchte brief van Klink nog maar eens onder ogen die ik vervolgens, ik had toch niet heel veel meer te doen, ook nog maar eens las.

Ab Klink had inderdaad in heel veel gelijk gekregen. Zo voorspelde hij dat de PVV pijnlijke besluiten op zo’n manier naar zich toe zou trekken dat het CDA in verlegenheid zou worden gebracht. Het CDA zou haar motieven, die in een normaal klimaat evident mochten worden geacht, keer op keer moeten toelichten. “Neem het inburgeringsbeleid”, schreef Klink, “de VVD en het CDA stellen dat de eisen omhoog moeten om mensen hier meer houvast en perspectief op een goed leven te geven. De PVV daarentegen benadrukt dat hierdoor juist minder immigranten naar Nederland zullen komen en de islamisering van de samenleving wordt verhinderd.”

Klink voorspelde dat ‘de eenheid van beleid’ permanent in het geding zal zijn, omdat iedereen weet dat de motieven van die ene partij haast per definitie anders zullen zijn dan die van de andere twee. Hij vreesde voor de geloofwaardigheid van de politiek. En vooral voor de geloofwaardigheid van het CDA. Want het CDA zou zich keer op keer gedwongen zien de eigen motieven te verdedigen en afstand te nemen van de uitlatingen van de PVV.

Het schokkende nu is dat het CDA en de VVD, en dan vooral de top van het CDA en de VVD, in de anderhalf jaar dat ze met goedkeuring van de PVV hebben mogen regeren, dit niet of nauwelijks hebben gedaan. In al die tijd hebben ze geen enkele poging gedaan om de xenofobische en anti-islamitische uitlatingen van Wilders van een weerwoord te voorzien. Elke keer dat Wilders besloot om vol op het orgel te gaan zitten rammen, bleven Rutte en Verhagen vriendelijk glimlachen in de hoop dat de rust dan vanzelf wel zou wederkeren. Die paar keren dat iemand uit de eigen gelederen waagde er ook maar iets van te zeggen, werd deze publiekelijk op het matje geroepen.

Van Max van Weezel begreep ik dat ze bij de top van het CDA (lees: Hillen, Donner en Verhagen) dachten dat je het radicalisme van de PVV het best kon bestrijden door de partij in te kapselen in de macht. Ze hadden verwacht dat Wilders zich zou matigen. Maar zoals al vrij snel duidelijk was, laat Wilders zich niet zo makkelijk beteugelen. Hij bleef vol op dat vermaledijde orgel spelen. Maar in plaats van dat diezelfde CDA-top haar conclusies trok en er iets tegenover zette (of er afstand van nam door de samenwerking op te zeggen), bleven ze hopen dat Wilders zich zou matigen als hij maar genoeg invloed zou krijgen.  Hetzelfde geld voor de VVD. Ze bleven hopen dat Wilders in zou zien dat ze het beste met hem voor hadden. Ze begrepen niet dat Wilders helemaal niet gebaat is bij matiging.

Daarom waren Verhagen en Rutte zo kwaad en teleurgesteld toen Wilders de Catshuis-onderhandelingen opblies. Ze hadden hem alle ruimte gegeven, hij had al die tijd ongestoord vol op dat orgel van ‘m kunnen timmeren, ze hadden hem ik weet niet in hoeveel punten zijn zin gegeven, zijn meest extreme uitlatingen hadden ze met de mantel der liefde bedekt, partijgenoten die het hadden gewaagd kwaad over Wilders te spreken waren de mond gesnoerd, dissidenten waren vakkundig kaltgestellt, ze hadden alles gedaan om hem tevreden te stellen… en toch had hij ‘t gewaagd om op het allerlaatste moment de handdoek in de ring te gooien. O, wat waren ze kwaad. Wat waren Maxime Verhagen en Mark Rutte kwaad. En wat zag het er somber uit voor Nederland nu die kakkerlak uit Venlo dat mooie akkoord door de plee had gespoeld.

En wat scheen de zon ineens weer schitterend toen er een halve week later ineens een akkoord was. En wat was iedereen blij dat die inktzwarte achttien maanden achter de rug waren. En wat had iedereen die hele periode als een gijzeling ervaren. En wat hadden al die bewindslieden eigenlijk diep van binnen het beleid dat ze moesten voeren verafschuwd. En wat hadden ze Wilders al die tijd een onbehouwen lul gevonden. En wat hadden ze al die tijd een hekel gehad aan die ongewassen proletenpartij van ‘m. En wat hebben ze zichzelf in hun hemd gezet.

Want wat is het eigenlijk een grof schandaal dat nota bene Geert Wilders zelf het Casthuis-akkoord heeft opgeblazen. Niet eens omdat hij op immateriële gronden te weinig voor elkaar had gekregen (want als het ging om asielbeleid, of inburgering, of islamisering kreeg Geert, ook tijdens de Catshuis-onderhandelingen, in alles gelijk), maar juist omdat hij zich op financiële redenen niet kon verantwoorden. Wilders kon de economische bezuinigingen niet aan zijn kiezers verkopen. Rutte en Verhagen dachten op hun beurt geen enkele moeite te hebben om de morele bezuinigingen aan die van hun te verkopen. Het interesseerde hen niet. Zo lang het financiële plaatje maar klopte.

En dat had Ab Klink niet voorspeld. Hij dacht dat het morele aspect het grote struikelblok zou zijn en dat het CDA zich daarom voortdurend zou moeten verantwoorden. Maar uiteindelijk deed het morele aspect er niet toe. Dat viel altijd wel recht te lullen. Of dat werd gewoon genegeerd. Uiteindelijk bleek het financiële aspect het grote struikelblok. Niet voor het CDA of voor de VVD, maar voor de PVV.

Hoe meer je erover nadenkt, hoe erger het is.

Foto Flick: Minister-president

  1. 8

    …zijn meest extreme uitlatingen hadden ze met de mantel der liefde bedekt….Welke waren dat? Als gedoger leek Wilders mij juist minder extreem dan een paar jaar geleden. Hij heeft ook punten ingeleverd en aan het “spel” meegedaan, ook al hing hij er -zoals je bij kamerdebatten ook altijd ziet- met een been buiten. Dus ik vraag me af of die inschatting van VVD en CDA nou helemaal onjuist was.

  2. 9

    Man, wat een empatische bezorgdheid omtrent het CDA klinkt in dit artikel door; het lijkt wel ‘eerste hulp bij déPVVvicatie’ van het CDA.

    Ik citeer:

    “Neem het inburgeringsbeleid”, schreef Klink, “de VVD en het CDA stellen dat de eisen omhoog moeten om mensen hier meer houvast en perspectief op een goed leven te geven. De PVV daarentegen benadrukt dat hierdoor juist minder immigranten naar Nederland zullen komen en de islamisering van de samenleving wordt verhinderd.”

    • Ja, en? Want het een sluit het ander niet uit; wel, integendeel zelfs. Het is maar net hoe je het spindoctort, is hetgeen Klink wil zeggen. Want het gaat hem dus louter om de mediale enscènering.

    “Klink voorspelde dat ‘de eenheid van beleid’ permanent in het geding zal zijn, omdat iedereen weet dat de motieven van die ene partij haast per definitie anders zullen zijn dan die van de andere twee.”

    • Voila: het gaat dus niet om de inhoud of om de maatregelen an sich, maar om de ‘beweegredenen’; oftwel: het welbekende, typisch Hollands getheologizeur.

    “Hij (Klink) vreesde voor de geloofwaardigheid van de politiek.”

    • De politiek heeft niet meer geloofwaardigheid nodig, dan we empirisch middels waarneming van de concrete daden kunnen beoordelen. Het is niks dan ideologisch spinnen, dat het erg zou zijn dat de poltiek, bovenal, ideële geloofwaardigheid zou ontberen. Het is het beleid, stupid.

    “En vooral voor de geloofwaardigheid van het CDA.”

    • Who Cares?!

    “Want het CDA zou zich keer op keer gedwongen zien de eigen motieven te verdedigen en afstand te nemen van de uitlatingen van de PVV.”

    • Juist: ‘motieven’. Het CDA doet beleidsmatig gewoon wat het wil. Maar het is natuurlijk het spindoctoren van de PVV op haar beurt, wat duidelijk maakt wat de inhoud van het CDA-beleid is, wat hem dus dwars zit. Aan de inhoud van dat door PVV gedoogde verandert dat echter helemaal niks. Het is verder nogal onsmakelijk om te zien hoe het CDA wenst het slachtoffer uit te hangen: ‘Het is de schuld van anderen, van hunnie’, terwijl het niks anders is dat wat het CDA zelf uitvreet.

    “In al die tijd hebben ze geen enkele poging gedaan om de xenofobische en anti-islamitische uitlatingen van Wilders van een weerwoord te voorzien.”

    • Tja, je moet het ook bezitten, dat weerwoord, om dat te kunnen leveren; maar dat hebben ze niet, behalve dus wat zijïg gezwatel over ‘samen’, ‘verbinding’ en ‘bouwen’.

    “Van Max van Weezel begreep ik dat ze bij de top van het CDA (lees: Hillen, Donner en Verhagen) dachten dat je het radicalisme van de PVV het best kon bestrijden door de partij in te kapselen in de macht.”

    • In te kapselen? Ze wensen uit te voeren wat ze zelf voorstonden, en de PVV mocht als zondebok de mediale klappen te laten incasseren. ‘Hunnie!’ Alsof de Duitse elite het niet eens was met wie ze probeerden ‘in te kapselen’ (waarmee ik echter geenszins een godwin wil plegen, maar louter de mentaliteit wil weergeven van degenen, zoals CDA-Kamerlid Van Iersel in 1986 zei, die van hunzelf beweren: ‘We run this country’ ).

    “Hij (Wilders) bleef vol op dat vermaledijde orgel spelen.”

    • Ja, enerzijds irrelevante ketelmuziek; maar eveneens nothing but de original soundtrack van de gedraaide film.

    “Maar in plaats van dat diezelfde CDA-top haar conclusies trok en er iets tegenover zette (of er afstand van nam door de samenwerking op te zeggen), bleven ze hopen dat Wilders zich zou matigen als hij maar genoeg invloed zou krijgen.”

    • Het is allemaal de schuld van de gedoger. En het was allemaal tegen hun zin. Ja, ze wilden echt anders, maar het is de schuld van Hem, De Gans Andere.

    “Ze (VVD) begrepen niet dat Wilders helemaal niet gebaat is bij matiging.

    • In de kern ging men volledig akkoord met de insteek van Wilders. Want wil je Wilders, dan krijg je Wilders, en dan ook precies zo Wild als Wilders Wild is. Kortom, mediaal had het beter verpakt moeten worden. En voor de rest behielden VVD en CDA alle politieke macht en regeringszetels, vanzelfsprekend, helemaal in eigen handen. Want je misgunt jezelf tenslotte niks.

    “En wat had iedereen die hele periode als een gijzeling ervaren.”

    * Poeh, dat gaat binnen een seconde, die nieuwe mediaspin. Want politiek is dan ook veelal acteren, veinzen. Een Stockholm-Syndroom veinzen, dat lukt dus ook al.

    “En wat hadden al die bewindslieden eigenlijk diep van binnen het beleid dat ze moesten voeren verafschuwd.”

    • Ach, gossie. Maar ze hadden natuurlijk bloedje van kinderen te eten te geven, dat ze het bewindleiden niet konden ontberen.

    “Wilders kon de economische bezuinigingen niet aan zijn kiezers verkopen.”

    – Wat zijn in godsnaam ‘economische bezuinigingen’?

    Waar het natuurlijk op neerkomt, is dat om de Europese Unie de boel hier verder te laten plunderen, daarvoor mag de Nederlander verder afgeknepen worden; niet met ‘economische bezuinigingen’, maar met draconische lastenverzwarringen. Maar door de boel dus kapot te belasten, gaat de hand van de burger automatisch op de knip. Daarom wordt de PVV nu door de neoliberale globalistische elite-coalitie—door de helden van Kunduz—dus geparkeerd tussen SP en PvdA.

    En haalt de ontstane coalitie bij de verkiezingen meer dan 75 zetels, dan blijft dat zo.

  3. 11

    het gaat hem dus louter om de mediale enscènering

    Ik denk dat het hem eerder over de motivering gaat. Het motief voor de betreffende maatregel is bij de PVV duidelijk anders dan bij het CDA. En Klink wil zich zeer duidelijk distantiëren van het motief dat de PVV heeft. Iets waarvan jij eigenlijk al bewijst dat dat haast ondoenlijk is.

  4. 12

    Dat hangt er maar van af wie je bedoelt. De mensen die vallen onder wat jij noemt als “niet altijd deugde”, kun je eerder verraders dan “verzetsstrijders” noemen.

  5. 13

    idem

    En…
    “Het is feest op het Binnenhof. Jan-Kees de Jager huppelt door de wandelgangen…”
    Prachtig. Samen met Opstelten verschijnt bij hen het beeld van huppelende kalveren, voor het eerst in de wei komend, pas na vele malen met de ogen te hebben geknipperd ergens heel vaag.

  6. 14

    Motivering houdt verband met hoe je in de openbaarheid wenst waargenomen te worden.

    De PvdA, die in de jaren vijftig dus nog wel uitermate nationalistisch was, kan derhalve inperking van immigratie ook prima motiveren om druk op de lonen van de arbeidsintensieve service- en produktiesektoren—waar ze hun kiezers destijds nog vonden, maar die nu dus bij de PVV en SP zitten—te voorkomen. Ik stel niet dat ze dat moeten doen, maar het was toch ooit hun bread & butter(-issue); eerlijke werk en eerlijk loon, enzo.

  7. 15

    Motivering houdt verband met hoe je in de openbaarheid wenst waargenomen te worden.

    Nee, motivering houdt direct verband met je innerlijke drijfveren. Die zijn voor Klink totaal anders dan voor Wilders. Waarschijnlijk heeft dat heel veel te maken met zijn politieke zelfmoord twee jaar geleden. Niet elke CDA-er is een Maxime.

  8. 16

    Bismarck: “Nee, motivering houdt direct verband met je innerlijke drijfveren. Die zijn voor Klink totaal anders dan voor Wilders. Waarschijnlijk heeft dat heel veel te maken met zijn politieke zelfmoord twee jaar geleden. Niet elke CDA-er is een Maxime.”

    – En weer ben ik het er niet mee eens. Want innerlijke drijfveren worden duidelijk door wat men doet; beweringen er over (onder mom van het overbekende begrip ‘eigenlijk’) zou iedereen eigenlijk worst moeten wezen, als je praktisch kan zien waarin de innerlijke drijfveren bewerkstelligen. Sterker nog, je kan zelfs stellen dat de uiterlijke drijfveren echt veel vaker serieuzer als de doorslaggevende op de keper beschouwd moeten worden.

    Ten tijde van dat muppetcongres destijds had Klink prima door dat hij een minderheid was, maar nam hij de gelegenheid te baat om zich nog eens, door persoonlijk te worden, te profileren.

    De teerling was allang geworpen, daar de CDA—als het even kan—niet onder een grotere PvdA zich in een regering laat uitwonen; hun meerderheidsinstinct, en dat van hun achterban, ligt toch goeddeels bij de VVD-doeleinden. De verhoudingen lagen anders toen de KVP een groter deel van de arbeiders dan de PvdA achter zich had, en zo de PvdA in coalities kon overvleugelen.

    De politieke zelfmoord, zo daar al sprake van zou moeten zijn, had Klink voordien allang aan zichzelf voltrokken, door zich als socioloog annex jurist als Minister van Volksgezondheid een mexicaans griepvirus ter waarde van miljoenen in de mik te laten splitsen. Goed, hij is als hoogleraar aan de Vrije Universiteit daarna aan lager wal geraakt, daar niet van.

    Maar dat je dan met knallende deuren wil vertrekken, zal vooral het motief zijn: “Hallo, hier ben ik. Phone me. Ik ben beschikbaar.” Om dat politieke zelfmoord te noemen—dat je begrijpt dat je niet meer aan de bak komt, hoogstens er bij in een Tweede Kamerbankje kan gaan zitten mokken, maar niet op ministerspluche terecht te zullen komen—lijkt me echt overdreven. Dat begrip zou ik toch meer willen blijven reserveren voor zaken als Operatie Barbarossa, en zaken van die orde. Maar misschien dat ik, eventueel, toch nog een uitzondering zou moeten maken, en bereid zijn het hoogleraarschap aan een universiteit daaronder te schikken.

    De realiteit is, daarnaast, ook nog eens:

    ‘In een enquête van Synovate kreeg Klink het rapportcijfer 5,2 voor zijn functioneren in 2008, het laagste van alle ministers. Hij was ook de op twee na onbekendste: 50% van de ondervraagden kende hem.’

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Ab_Klink

  9. 19

    Wat drijft de mens?
    Afhankelijk van welke theoretische school men voor zich heeft, kan het antwoord op die vraag sterk verschillen, en dat heeft te maken met de aannamen omtrent de aard van de werkelijkheid die de theorie hanteert.
    Eenden hebben mooie drijfveren.

  10. 20

    Karl formuleert het een beetje slordig. Het moet zijn:

    innerlijke drijfveren worden zichtbaar door wat men doet.

    Of ze daarmee ook duidelijk zijn, hangt grotendeels van de opmerkingsgave van de waarnemer af.

  11. 21

    Kijk, aan dergelijke opmerkingsgave en opmerkingsbegaafdheid héb ik wat; de waarnemer en de voor waar aannemer. Want bij lange afstandsfromuleren kan wel eens wat op de Strecke blijven.

  12. 23

    Een dure les voor de VVD en het CDA denk ik: de moraal van dit verhaal van het laatste 1 1/2 jaar, met schurken bij een bepaalde discriminerende en ondemocratesche ultrarechtse politieke beweging moeten de VVD/het CDA voortaan nooit meer samen zaken doen!