Overzicht

dossier

Israël/Palestina conflict

Foto: Enric Borràs (cc)

Alle artikelen die de afgelopen jaren op Sargasso verschenen zijn en betrekking hebben op het Israël-Palestina conflict.


Foto: The Israel Project (cc)

Ruzie Den Haag en Jeruzalem bij bezoek Rutte en Timmermans

, door

NIEUWS - Het bezoek van premier Mark Rutte en minister Frans Timmermans aan Israël dreigde een operette-achtige wending te nemen nog voor het gisteren officieel begonnen was. De krant Haaretz meldt dat Rutte een ceremoniële inwijding van een speciale dure scanner die Nederland cadeau heeft gedaan aan Israël, die vandaag zou plaatsvinden, heeft afgezegd, omdat er een verschil van mening is ontstaan over het gebruik van het ding.

De schenking van de scanner werd nog beklonken door de vorige minister van Buitenlandse Zaken, Uri Rosenthal. Het apparaat  zou goederen die vanuit Gaza geëxporteerd worden kunnen scannen. De export van Gaza naar de Westoever en naar Europa, die ‘om veiligheidsredenen’ al sinds 2007 nagenoeg stilligt,  zou dan kunnen worden hervat.

Dat was althans het verhaal, toentertijd, toen Rosenthal de schenking bekend maakte. Maar Haaretz meldt nu dat het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken aan het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken heeft gevraagd of, nu de scanner er staat, de export ook daadwerkelijk zal worden hervat. En – surprise, surprise – het antwoord was: nee.

Haaretz meldt dat de vraag was voorgelegd aan het ministerie van Defensie van Moshe Ya’alon en dat daar negatief was beslist. Ambtenaren van dat departement hadden Haaretz uitgelegd dat de scanner weliswaar goederen voor de export zou kunnen scannen, maar dat niet zal gaan doen, omdat Israël de Gaza-strook geïsoleerd wil houden van de Westoever, en omdat hervatting van de export hiermee in tegenspraak zou zijn. Dit alles, uiteraard, ‘om veiligheidsredenen.’

Foto: zeeuwsebibliotheek (cc)

Tweede Kamer maakt zichzelf belachelijk

, door

OPINIE - Twee christelijke Kamerleden hebben dinsdag een gelukkig moment beleefd. Een motie van Joël Voordewind (CU) en Kees van der Staaij (SGP) tegen het betalen van vergoedingen van de Palestijnse Autoriteit aan gevangenen in Israëlische gevangenissen, is aangenomen. In de motie wordt de Nederlandse regering, in casu minister Timmermans, gevraagd er bij de Palestijnse Autoriteit op aan te dringen niet meer van dit soort salarissen aan gevangenen te betalen. Het geld komt immers onder meer terecht bij mensen die terroristische aanslagen hebben gepleegd waar ‘onschuldige kinderen, vrouwen en mannen het slachtoffer van zijn geworden.’ En dat zou opgevat kunnen worden als het ‘aanmoedigen van misdrijven.’

Zo staat het tenminste in de motie. En dat is wel wat neutraler geformuleerd dan de gebruikelijk termen die Voordewind en Van der Staaij hanteren als ze het over de salarissen voor Palestijnse gevangenen hebben. Want dan heet het – in navolging van het CIDI dat deze motie aanstuurde – ‘het verheerlijken van geweld.’

Ik vermoed dat de formulering nodig was om een wat bredere steun in de Kamer te krijgen. Met hulp van de PVV en de VVD komt je een heel eind, maar haal er een paar CDA-ers erbij en je haalt de eindstreep.

Waan van de dag

Israëlische leger beschuldigd van geweld tegen journalisten

, door

Misschien hebben ze liever geen pottenkijkers bij het pacificeren van de inboorlingen. Of misschien is dit gewoon een gevolg van ‘ermee weg kunnen komen’. Wie zal het zeggen?

The Foreign Press Association on Sunday accused the Israeli army of “deliberately targeting” journalists after soldiers fired rubber bullets and threw stun grenades at photojournalists clearly identified as press. […]

The FPA said it had complained about some 10 such incidents over the past two years, none of which had been properly investigated, adding that the army and the military police had a “dismal track record” for looking into such incidents.

Foto: umar nasir (cc)

Resultaat onderzoek lichaam van Arafat: sterke aanwijzingen van moord door vergiftiging

, door

ACHTERGROND - De forensische tests die zijn uitgevoerd op delen van het opgegraven lichaam (eerder werd zijn kleding al onderzocht) van de Palestijnse leider Yasser Arafat wijzen uit dat er sterke aanwijzingen zijn dat hij is vermoord. In monsters van zijn ribben, bekken, en in aarde die zijn lichaamsvocht had geabsorbeerd werden concentraties van het zeldzame, hoogradioactieve polonium 210 aangetroffen die 18 keer hoger waren dan normaal.

Dat wijst het rapport uit van Zwitserse forensische experts dat dinsdag is overhandigd aan de Palestijnse Autoriteit en aan Arafats weduwe, Suha Arafat. Arafats lichaam werd een jaar geleden opgegraven, nadat de zender Al-Jazeera kleding die aan Arafat had toebehoord aan een Zwitsers instituut in Lausanne in onderzoek had gegeven, dat daar vervolgens hoge concentraties polonium 210 in had aangetroffen.

Suha Arafat, Arafats weduwe, reageerde door te zeggen dat haar 75-jarige echtgenoot, die in 2004 overleed, vier weken nadat hij ziek was geworden na het eten van een maaltijd, vrijwel zeker was vergiftigd. ‘Dit was de misdaad van de eeuw,´ zei ze tegen het tv-station al-Jazeera. ‘Het is schokkend… Ik denk eraan terug hoe Yasser Arafat wegteerde in het ziekenhuis, hoe in zijn ogen allemaal vragen waren. De dood is iets dat bij het leven hoort, het is ieders lot, maar als het vergif is, is dat vreselijk. We rouwen nu opnieuw om hem.’ Refererend aan Zahwa, de achttienjarige dochter van haar en van Arafat, zei ze: ‘Mijn dochter en ik moeten weten die het gedaan heeft. We zullen onze zoektocht niet stoppen voor we dat weten. Ik hoop dat de Palestijnse Autoriteit hiermee doorgaat, elk aspect uitzoekt. Natuurlijk was het een politieke misdaad.’

De Britse forensische expert David Barclay die het rapport van de Zwitsers had bestudeerd, zei tegen Al-Jazeera: ‘Het rapport bevat sterke bewijzen, wat mij betreft, overtuigende bewijzen dat er tenminste achttien keer de waarde aan polonium in Arafat lichaam is aangetroffen dan erin had moeten zitten.’ Barclay noemde dat een een ‘smoking gun’ en zei: ‘Het is wat hem doodde. Nu moeten we uitvinden wie destijds “the gun” vasthield.’ Barclay voegde eraan toe dat wat hem betreft sprake was geweest van een fatale dosis. ´Ik denk niet dat er enige ruimte is voor twijfel.´

Foto: Post-Atheïst

Post-atheïst | Zionistische archeologie

, door

COLUMN - Het berichtje was even onopvallend als curieus: de grafkamer van de Joodse koning Herodes, waarvan Israëlische archeologen vijf jaar geleden met veel bombarie de ontdekking aankondigden, bleek bij nader inzien geen graf te zijn. Het gebeurt niet vaak dat men in Israël een archeologische vergissing erkent.

Er is daar namelijk iets vreemds aan de hand met de archeologie. Neem de huidige opgraving in Khirbet Qeiyafa, een heuvelfort uit de Vroege IJzertijd dat uitziet over de Vallei van Elah: de plaats waar David zou hebben gestreden met Goliath. Ik schrijf ‘zou hebben gestreden’, want de heldendaad wordt in de Bijbel ook toegeschreven aan een zekere Elhanan (2 Samuël 21.19). Aangezien men in de Oudheid de neiging had bijzondere daden toe te schrijven aan beroemde mensen, is het aannemelijker dat Elhanan dan David de eigenlijke held geweest. Dat weet elke oudheidkundige, dus ook de opgravers van Khirbet Qeiyafa.

Het onderzoek bracht een monumentalere nederzetting aan het licht dan was verwacht. Je kunt hier de mensen prachtig uitleggen hoe de archeologische puzzel werkt, maar dat is niet hoe de opgravers het presenteren: ze brengen het als een fort dat door koning David is gebouwd – hoewel dus onbewezen is dat hij hier ooit is geweest.

Foto: Post-Atheïst

Post-atheïst | De ongrijpbare Hezbollah

, door

COLUMN - Althans één aanhanger van de Hezbollah heeft gevoel voor humor. De man die bij de ingang van de Romeinse tempel te Baalbek T-shirts met het logo van de beweging verkoopt, begroet elke toerist met een hartelijk ‘sjaloom’ en bulderlacht om de verbijsterde reacties. De Hebreeuwse begroeting is ook verbijsterend, want de Hezbollah is compromisloos anti-Israël.

De organisatie heeft haar wortels in de jaren ’70. Libanon werd toen geregeerd door christenen en soennieten, die de overheidsuitgaven systematisch naar eigen projecten doorsluisden. De achterstelling van de sjiieten werd nog gênanter toen de PLO zich in 1970 vestigde in Beiroet. De PLO schoot raketten af op Israël, dat terugschoot en dan vooral het sjiitische zuiden van Libanon trof.

Een van de plaatselijke leiders was Musa al-Sadr, die de sjiieten ervan overtuigde dat ze niet moesten zwelgen in zelfmedelijden. De door hem gestichte Beweging der Ontrechten bouwde scholen en ziekenhuizen en won zelfs aan kracht toen de stichter in 1978 tijdens een bezoek aan Libië verdween. De directe erfgenaam is de Amal-beweging.

Een deel van de sjiieten radicaliseerde echter. Dit had geen betekenis hoeven hebben als Israël niet in 1982 zou hebben besloten de PLO uit Libanon te verdrijven. Arafat vertrok inderdaad naar Tunis, maar de PLO-posities werden overgenomen door de radicale sjiieten, die zich inmiddels Hezbollah waren gaan noemen, ‘partij van God’, en werden getraind door de Iraanse Revolutionaire Garde. De Hezbollah werd berucht door de ontvoeringen, waarvoor de verantwoordelijkheid werd opgeëist door mantelorganisaties als de Islamitische Jihad.

Foto: Aslan Media (cc)

Onderzoek wijst uit: Arafat werd vergiftigd

, door

NIEUWS - Yasser Arafat, die in 2004 in Parijs overleed aan wat officieel een hersenbloeding heette, is nagenoeg zeker vergiftigd met het zeer radioactieve Polonium 210. Dat blijkt uit een een peer-review dat het Britse medische tijdschrift The Lancet zaterdag publiceerde van een onderzoek dat werd verricht door een team van experts van de universiteit van Lausanne.

In hun onderzoek vonden zij hoge concentraties Polonium 210 in vlekken en residuen van bloed, urine en speeksel op Arafat’s kleren en tandenborstel.Het onderzoek naar de doodsoorzaak van de Palestijnse president kwam in 2012 op gang na onophoudelijke berichten dat hij niet aan een natuurlijke oorzaak overleed. In november 2012 werd ook zijn lichaam opgegraven voor verder onderzoek. De resultaten hiervan zijn nog niet vrijgegeven, maar worden binnenkort verwacht. Bij de publicatie in The Lancet gaat het alleen om residuen gevonden op zijn kleding.

Arafat werd ziek in oktober 2004. De symptomen waren aanvankelijk buikpijn en misselijkheid. In enkele weken verslechterde zijn toestand zich en werd hij overgebracht naar een ziekenhuis in Frankrijk. Daar verslechterde zijn toestand zich geleidelijk verder en op 4 november 2004 overleed hij, 75 jaar oud, aan een hersenbloeding. Over de aard van zijn ziekte waren de Franse medici het niet eens. Er waren slechts vage mededelingen sprake was geweest van een aandoening die zijn bloed betrof.

Foto: Israel Defense Forces (cc)

Egypte wil bufferzone creëren aan grens met Gaza

, door

NIEUWS - Egypte is van plan in de strijd tegen de smokkel naar Gaza een 500 meter brede bufferzone te creëren aan de zuidgrens met Gaza, zo heeft een hoge Egyptische militair zondag gezegd. Inwoners van de wijken Saladin, al-Barahmeh, Canada, Brazil en al-Sarsouriya en andere wijken van Rafah dichtbij de grens hebben te horen gekregen dat ze hun huizen moeten verlaten. De inwoners hielden een protestdemonstratie tegen de orders, waarbij ze onder meer autobanden verbrandden.
Het Egyptische leger heeft dertien huizen vernield waarin tunnel-ingangen werden aangetroffen. Een Egyptische legerwoordvoerder zei dat er nu 343 tunnels zijn vernield. Een militaire bron verduidelijkte tegenover Ma’an News dat de meeste tunnels in open veld nu zijn opgeruimd, maar dat het moeilijk is ingangen van tunnels te vinden die in huizen verstopt zitten.

De Egyptische legerwoordvoerder zei dat Egypte intussen ook het vissen in de buurt van de Egyptische wateren heeft verboden om eventuele smokkel onmogelijk te maken. Vrijdag werden vijf vissers uit Rafah met hun boot opgebracht, terwijl twee andere vissers gewond raakten nadat de Egyptische marine het vuur op een aantal boten had geopend.

Foto: marsmett tallahassee (cc)

Kritiek op Israël

, door

OPINIE - Stukken die een kritisch standpunt innemen ten opzichte van Israël of de Israëlische politiek kunnen altijd op felle en (steeds vaker) instemmende reacties rekenen. Maar waarom precies?

Het is de hypocrisie zegt de een: ‘Israël beweert een democratische, op het westen georiënteerde staat te zijn die de mensenrechten respecteert, maar de Palestijnen in de bezette gebieden hebben (in tegenstelling tot de kolonisten) geen politieke rechten en met de mensenrechten van Palestijnen neemt Israël het ook niet zo nauw.’

‘Het is omdat Israël in de praktijk altijd op westerse, ook Nederlandse steun kan rekenen,’ zegt de ander. ‘Uit mijn naam geen gewelddadige onderdrukking, mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdaden.’

Maar goed, onze allergrootste bondgenoot, de Verenigde Staten, heeft een track record dat nog stukken erger is. Denk aan hun gewapend optreden in Vietnam en Irak, systematische steun aan iedere gewelddadige rechtse dictatuur in Latijns-Amerika die ze maar konden vinden, Abu Ghraib, renditions, drones, etc., etc. Nederland zei er nooit wat van. Daarnaast: vrijheid en mensenrechten brengen met clusterbommen en enhanced interrogation techniques is natuurlijk ook niet bepaald kosher.

Komt de felle kritiek op Israël dan toch voort uit ordinair en hardnekkig antisemitisme? Soms wel, zo valt op te maken uit de reacties die steevast volgen op ieder stuk waarin Israël een rol speelt (als ‘de Joden’ zus doen of wanneer ‘de Joden’ nu eenmaal zo zijn, dan weet je wel hoe laat het is). Toch heb ik de indruk dat antisemitisme maar hoogst zelden een rol speelt in de veelvuldige kritiek op Israël.

Foto: The David Project (cc)

Israël zet studenten in om kritiek via social media te pareren

, door

NIEUWS - De krant Haaretz bericht dat de Israëlische regering systematisch studenten zal gaan rekruteren voor ‘undercover’ hasbara-(=propaganda)-eenheden.

Er is weer nieuws van het hasbara-front. De Israëlische krant Haaretz beschrijft hasbara netjes als ‘public diplomacy’. In feite is hasbara georganiseerde propaganda met de bedoeling van de wandaden van Israël weg te poetsen en de mensen die het wagen kritiek op die wandaden te hebben pikzwart te maken. Hasbara is langzamerhand een soort industrie geworden. Hoe meer de kritiek groeit op Israëls nederzettingenbeleid of Israëls gedrag jegens de Palestijnen en andere buren, hoe belangrijker hasbara wordt.

Het jongste nieuws van het hasbara-front, zo blijkt uit berichtgeving in Haaretz, bestaat uit twee delen. Deel één betreft het nieuws dat het ministerie van Hasbara (onder Netanyahu werd enkele jaren een speciaal ministerie voor dit doel gecrëeerd) alweer wordt opgeheven. De taken ervan worden nu overgeheveld naar het bureau van Netanyahu zelf.

Daniel Seaman, tot voor kort directeur-generaal van het nu op te heffen ministerie (en daarvoor onder meer hoofd van het regeringspersbureau dat buitenlandse media in Israël begeleidt), wordt hoofd van een ‘eenheid voor de interactieve media’ die vanuit Netanyahu’s bureau gaat opereren. Het ministerie van Hasbara had al ‘een operations room’, van waaruit het volgens eigen zeggen enkele tienduizenden bloggers, twitteraars en Faceboekgebruikers overal ter wereld van instructies voorzag hoe zij zich moesten opstellen tegenover ‘de aanzwellende delegitimeringscampagne’ zoals de toenemende kritiek op Israël in de termen van de hasbara-beoefenaars zelf wordt genoemd. Het lijkt voor de hand te liggen dat die ‘operations room’ nu overgeheveld wordt naar Netanyahu’s bureau.

Foto: Government Press Office (cc)

Slecht nieuws voor Palestijnen in Knesset

, door

NIEUWS - Net voor het zomerreces nam het Israëlische parlement een wet die de kiesdrempel verhoogt in eerste lezing aan. Dat is slecht nieuws voor Palestijnse partijen.

Dit nieuws had ik bijna gemist, maar neem ik alsnog over van de kritische, linkse site +972.  Het Israelische parlement heeft op de laatste dag voor het zomerreces dat eind juli inging, een amendement  op de Basiswet aangenomen, waardoor de kiesdrempel bij parlementsverkiezingen van twee naar vier procent wordt opgetrokken. Ook maakt het amendement het moeilijker om een regering te laten vallen. (De Basiswet is het stelsel van wetten dat in Israel de grondwet min of meer vervangt.)

De wet werd alleen in eerste lezing aanvaard. Dat betekent dat hij na het zomerreces in commissies wordt behandeld en dan waarschijnlijk in tweede en derde lezing definitief zal worden aangenomen. Het voorstel is vooral een bedreiging voor de Palestijnse partijtjes Balad en Raam-Ta’al, en de enige gemengd Joodse-Arabische partij (de communistische Hadash). Zij zullen als de wet wordt aangenomen alledrie uit de Knesset verdwijnen.

Daarnaast maakt de wet het moeilijker een regering naar huis te sturen. Bepaald wordt namelijk dat een regering pas valt als binnen drie weken een nieuwe coalitie is gevormd. Zoniet, dan blijft zij gewoon aan. ook het onvermogen van een regering om een begroting samen te stellen zal niet meer – zoals nu – automatisch leiden tot nieuwe verkiezingen.

Foto: michael loadenthal (cc)

Verhalen uit de Gaza-strook

, door

REPORTAGE - Na een week in de Gaza-strook te hebben doorgebracht, komt Jonathan Huseman tot een pijnlijke conclusie.

Bij de Erez-toegang tot de Gaza-strook heerst de lome rust van een spaghettiwestern. Nu de zon is doorgebroken wordt het snel warm. Vogels kwetteren hun hoge tonen. Buiten klinken de lage stemmen van wachtende, Arabisch sprekende taxichauffeurs. Binnen, in het met wachttorens omgeven gebouw waarin Israëlisch veiligheidspersoneel de toegang tot Gaza regelt, weerkaatst elk geluidje van de stenen vloer.

De hal kleurt grijs en lichtblauw van het staal, de pijpen, leidingen, geblindeerde kantoorruimtes en camera’s. De officiële benaming is ‘Erez-terminal’ en zo ziet de hal er ook uit, als een vertrekhal op een vliegveld, met veel balies, waarvan slechts één in gebruik is. ‘Wat kom je doen? Wat is de naam van je vader? Wat is de naam van je vaders vader?’ De beambte doet haar werk. Als de vragen naar tevredenheid zijn beantwoord en het paspoort is gestempeld, zegt ze: ‘Have a nice experience.’

Een dag als vele andere

Na enkele tientallen meters niemandsland met daarin achtergelaten rolstoelen, opschietend onkruid en camera’s, opent een te krappe draaideur in de metershoge muur. Meteen achter de muur ligt een gang, die aan weerszijden en van boven is afgedekt met een ijzeren hekwerk. Het is een soort voetgangerssnelweg van ongeveer een kilometer lang. Aan deze zijde van de muur liggen rollen prikkeldraad en betonblokken en hangen meer camera’s. De wind ruist door het droge gras, krekels tjirpen, verder is het stil.

Vorige Volgende