COLUMN - Zaterdagavond, en onverwacht kwam ik terecht in de Hetero scene. Gamma, waar ik meestal voor mannen cruise maar opeens was daar het Hetero Gezin.
Photo by Vitaly Gariev on Unsplash
Ik had andere homo’s er ook al over gehoord dat Gamma een goner was qua mannen oppikken bij de houtzagerij of gereedschappen afdeling, en dat extreemrechtse ontmoetingsplaatsen nu extreem goed scoorde. Maar dan in dorpse regio’s met de naam Slachteren enzo.
De Hetero scene. Meestal in het centrum van de stad. Waar veel winkels zijn. En eten. En hoewel ze fokken als konijnen, zijn er opvallend weinig veilige speelplekken voor kinderen daar. Weinig daycare in bedrijven ook. Zo blijft die business een patriarch met minder concurrentie van moeke de vrouw.
Met de minste kennis van minderheden ook, want hoewel menselijke emoties vrij identiek en universeel zijn is dat voor de hetero meerderheid een exotische gedachte.
Wat zou typisch dé hetero scene zijn, vraag ik mij dan af ? De gay scene lijkt al een uitgemaakte zaak voor die hetero’s, dat zijn feestende, dansende homo’s. Maar de hetero scene, hoe kan ik deze groep generaliserend en als een cliché apart zetten ?
Et voilà ! Dat zeg ik, Gamma !
Reacties (18)
Aaah, dit is een compete eye opener. Eindelijk begrijp ik waarom ik nu nooit succes had met oppikken van mannen bij de zaag- of gereedschapafdeling van de Gamma.
Hahaha, nope we waren je voor.
De gay scene is een subcultuur in het uitgaansleven die zichzelf nadrukkelijk als gay profileert. Dat is hoe ik het altijd heb begrepen. Het is geen label dat van buitenaf wordt opgeplakt aan iedereen die niet hetero is, maar juist het zelfgekozen label van die subcultuur. Nooit geweten dat het een beladen begrip was dat je niet zou moeten gebruiken. En ik zie nog steeds niet echt in waarom. Daarmee sta ik nog een trapje lager dan openlijke homo-haters, is mij gisteren verteld.
(Ik bedoel: ik wil echt wel rekening houden met gevoeligheden van minderheden. Maar je schiet er niks mee op als je iedereen die niet exact voldoet aan jouw normen, of niet helemaal op hoogte is van jouw codes, meteen snoeihard veroordeelt als haters. Als het begrip altijd maar van één kant moet komen, houdt het voor veel mensen een keer op.)
Ik denk dat je niet moet onderschatten hoeveel begrip voor hetero’s er al moet zijn in het dagelijkse leven. Hetzelfde argument hoor ik ook vaak over mensen van kleur die nog steeds, keer op keer, moeten uitleggen waarom racisme hen nog steeds raakt. De onwetendheid kan oprecht zijn (maar is vaak ook sea-lioning), tegelijk snap ik echt dat ze er op een bepaalt moment geen zin meer in hebben en ‘educate yourself’ gaan roepen. En dat wordt dan weer neergezet als intolerant, terwijl je als wit persoon best wel eens uit jezelf mag gaan opzoeken over racisme.
Dat snap ik. Daar gaat het me ook niet om. Er is helemaal niks mis met begrip vragen voor gevoeligheden en nuances die leven bij minderheden. En ik vind ook dat je als meerderheid wat beter op je woorden en gedrag zou mogen letten, omdat minderheden vaker te maken hebben met vooroordelen.
Maar ik geloof niet dat het helpt als je dat begrip op gaat eisen. En al zeker niet als je iedereen die dat begrip niet precies toont zoals jij dat zou willen onmiddellijk maar wegzet als onverdraagzame extremist. Je wint mensen niet voor je als je alleen maar bezig bent met ze op hoge toon de maat te nemen. Daarmee speel je vooral de types in de kaart die het zo graag smalend over “gutmenschen” hebben.
Ik moest wat lachen om jouw antwoord want in de 40 jaar dat ik educatie geef, is het woord ‘gevoeligheid’, ‘overgevoelig’, ‘snowflake’ het meest gebruikte woord bij defensieve antwoorden. Of het nu om het woord ‘flikker’ ging of nu om het woord ‘gayscene’.
En ik vraag of eis geen begrip, ik geef educatie en laat het altijd aan de mensen zelf over waar hun menselijkheid ligt.
Het woord gayscene komt van de cisgender, hetero meerderheid, ergens begin jaren 70, toen het uitgaansleven meer openlijk werd voor en door lhbtiaq+. Een resultaat waar wij zelf voor gevochten hebben (Stonewall riots).
Het samenkomen dus ook het uitgaansleven was daarvoor meer ondergronds.
En dat was wennen voor de cisgender, hetero meerderheid.
Er is géén gayscene, want net als bij hetero mensen is er een grote diversiteit van leven. We werken, stichten gezinnen, gaan op vakantie, blijven single, zijn duiker op een booreiland, zijn tuinman, houden van lezen of gamen etc.
We zijn geen frivole, dansende, halfnaakte subcultuur ! De enige echte lhbtaiq+ scene is Pride, die overspoeld wordt met cisgender hetero mensen en hun camera’s en dat is prima. Pride is nog steeds een protest.
Dus ik vraag niks, Hans. Je kunt erover nadenken of niet, en zo simpel is het.
Natuurlijk is die diversiteit er. Dat ontken ik helemaal niet. Maar er is ook wel degelijk een subcultuur (ofwel “scene”) in het uitgaansleven die zichzelf afficheert als gay. En ik heb altijd begrepen dat het woord gayscene daar betrekking op heeft. Ofwel, dat begrip gaat inderdaad over “feestende, dansende homo’s” (met ook nog wel wat hetero’s die mee feesten en dansen). Het gaat over de clubs, bars en evenementen die zichzelf nadrukkelijk profileren als die subcultuur (waarbinnen dan weer verschillende sub-subculturen bestaan, zoals dat bij alle subculturen het geval is).
Als jij op de bank Netflix zit te kijken ben je dus geen onderdeel van die scene, ongeacht wie er op dan naast je zit.
Je hoeft mij echt niet uit te leggen dat “jullie” geen frivole, halfnaakte, subcultuur zijn. Zo dom ben ik niet. Maar die subcultuur bestaat wel, en die labelt zichzelf als gay. Als je iets over die subcultuur zou willen zeggen, zou daar een woord voor moeten zijn. En naar mijn beste weten wordt daarvoor vaak het woord “gay scene” gebruikt. Degenen die dat woord gebruiken hebben het dan dus over die specifieke subcultuur, en absoluut niet over iedereen die niet hetero is. Voor mij is het dus nooit een stereotypering geweest voor alle lhbtaiq+ mensen.
En tenslotte, ik heb het over begrijpelijke gevoeligheden, en dus absoluut niet over overgevoeligheden of snowflakes. Als je dat denkt, heb je totaal niet begrepen wat ik bedoel te zeggen.
Nog een toevoeging. Je zegt: “ik geef educatie”. Dat is precies hoe het overkomt. Jij doceert, en wij mogen luisteren. We moeten niet rekenen op enige interesse van jouw kant op wat een ander jou duidelijk probeert te maken.
Je praat niet feitelijk want je komt dan met ” zoals ik het begrijp”, en van wie begrijp je dat dan ?
Is hetero uitgaansleven dan ook een subcultuur, wordt dat ook apart gezet ? Of vind je dat bij een meerderheidsgroep niet nodig, een soort van heteronormatieve vanzelfsprekendheid, waar alleen minderheden ingedeeld mogen worden op een generaliserende manier.
Misschien ben je pissed off omdat ik niet nederig genoeg begrip vraag, of eigenlijk totaal geen begrip vraag, maar gewoon mijn ding doe ? Tell like it is. Want dat komt dan naar voren uit je laatste reactie.
Nogmaals ik geef educatie, en meer met een take it or leave it attitude. Ik en vele andere minderheden zijn de defensieve reacties zat. En tuurlijk is er ruimte voor dialoog maar dat dialoog houdt op als de reacties defensief zijn of worden. Uit ervaring weet ik dat een verder gesprek dan vaak zinloos is. Ik zal ook niet iedereen bereiken, of gelijk bereiken. Soms moet de lezer er even logisch over nadenken, maar dat is aan de lezer zelf. Soms staan mensen gelijk open voor de inhoud en dan is een dialoog of vragen van hen juist helemaal prima. Maar hoe dan ook, je hebt het gelezen en ok, het gesprek loopt dan niet zo, geen probleem wat mij betreft. Je hebt het in ieder geval gelezen :)
Nee, ik ben alleen pissed off omdat ik bij jou niet het minste beetje interesse zie in wat ik je duidelijk probeer te maken. Ik probeer constructieve kritiek te geven, vooral op de vorm van je “colleges”, die volgens mij contraproductief is. Het is alleen zenden, zonder acht te slaan op de ontvangers. Dat werkt niet, als educatie je bedoeling is.
Het gaat me niet om een semantische discussie over wat “gayscene” wel of niet precies betekent. Ik probeer je alleen duidelijk te maken dat woorden op verschillende manieren worden geïnterpreteerd kunnen worden. Daarom schrijf ik “zoals ik het begrijp”: Ik probeer duidelijk te maken dat een woord voor mij altijd een heel andere lading heeft gehad dan het voor jou heeft. En dat het volgens mij nergens op slaat om mij, alleen maar daarom, af te schrijven als homo-hater. Dat ben ik niet.
Het gemak waarmee je anderen beschuldigt van extremisme of haat helpt niet bij overbrengen van argumentn. Je jaagt de mensen bij je weg, die je juist zou kunnen bereiken. En het wekt ook nog eens de indruk dat je er zelf ook wel wat vooroordelen op na houdt.
Ja, ik ken deze fase van het gesprek ook, “de toon”, en daarna volgen de beschuldigingen.
Want waar beschuldig ik iemand van haat of extremisme ?
Ik bereik de mensen die nu denken, tsja, dat is ind een beetje vreemd woord ‘ de gayscene…’ en hoe kom ik eigenlijk bij dat woord ? En wat impliceert het eigenlijk ?
En ik jaag de mensen weg die inclusiviteit optioneel vinden, alleen als zij die toestemming willen geven. Maar dan moeten we het wel lief genoeg vragen….
Verder stop ik nu maar met ons gesprek, we gaan er toch niet uitkomen, en wederom geen probleem.
Zucht. Ik beschuldig je nergens van en dat ben ik ook helemaal niet van plan. Je schijnt te denken dat je me doorhebt, maar je zit er echt helemaal naast. Zoals je er ook al helemaal naast zat toen je een parallel trok tussen mijn opmerkingen over gevoeligheden en wat anderen schijnen te zeggen over overgevoeligheid, of met de suggestie dat ik geïrriteerd zou zijn omdat je niet nederig genoeg zou zijn. Allemaal ideeën die je me toeschrijft die er helemaal naast zitten. Het lijken wel vooroordelen! (Geen beschuldiging, want vooroordelen zijn heel menselijk. Maar denk er eens over na.)
Hier. Ik verwees in #2 niet voor niks naar die eerdere discussie.
Ik probeer nog een keer mijn punt duidelijk te maken, en dan hou ik er ook mee op. Je doel is educatie, zeg je zelf. Ofwel, je wil mensen wat bij brengen. Dat is tot mislukken gedoemd, als je je helemaal niet kan of wilt verplaatsen in het publiek dat je zou willen bereiken. Je moet mensen meenemen in je verhaal, in plaats van ze van je weg te jagen. Want anders hou je alleen nog een publiek van gelijkgestemden over. En dat is er nauwelijks nog sprake van educatie, maar alleen nog van preken voor eigen parochie. Dat mag ook, als je daar vrede mee hebt. Maar mij lijkt het zonde van je tijd en energie.
Hans, je hebt geen enkele keer laten blijken dat het onderwerp je boeit, want je gaat het gelijk downplayen met het woord ‘gevoeligheid’ . En dan weet ik gelijk wat voor publiek ik voor me heb. Jij legt met dat woord de verantwoordelijkheid bij mij, en ik weet dan dat het verdere gesprek ook zo zal blijven gaan. En zo is het ook gegaan.
Tot op je laatste opmerking toe waar je me gaat vertellen hoe gebrekkig mijn educatie is.
Want als je de bal terug blijft spelen, dan hoef jezelf niet na te denken, dan hoef je geen confrontatie met jezelf aan te gaan. Want voor jou was dat woord gayscene gedachteloos, geen enkele kritische gedachte erover. Nu wel, want ik spel het uit voor je en wat jij er verder mee gaat doen is aan jou.
Want het is je al duidelijk na dat verhaal. Maar er moet van jou nog meer komen, dat zeg je met de woorden ‘begrip vragen… as if.. of begrip eisen, maar dat was negatief bedoeld. Maar het gaat mij niet om jullie begrip, de gedachte alleen al, en een koloniale mentaliteit zit daar weer achter. Of dat ik jullie bij de hand moet nemen en zachtjes inleid in het onderwerp waar ik dan vriendelijk aan jullie begrip moet vragen om aub eens na te denken wat je eigenlijk zegt. Dacht het niet.
De positie van veel minderheden wordt slechter, van vrouwen is nog steeds onveilig, maar iedere keer wil de top of the foodchain een inleiding, aan het handje genomen worden want het is mindblowing voor hen dat geweldadige retoriek ook ander geweld uitlokt. Ga zelf eens nadenken, of niet, boeit mij het. Ik zoek gewoon gasten die gelijk vragen gaan stellen en meestal is de eerste vraag dan, maar waar komt dat woord dan vandaan ? En dan antwoord ik, geef vriendelijk informatie want dan is er een dialoog over het onderwerp.
Ik heb je antwoorden gegeven maar dat boeide je niet, je vind je eigen ongeinformeerde gedachte erover belangrijker. En ik heb geen zin in jouw dialoog. Want het gaat niet alleen over dat woord maar ook het hele mechanisme wat daarachter zit. Maar daar schrijf ik een ander artikel over en dan kunnen we het daar ook weer niet over hebben. Dan gaan we het over jouw gevoeligheden hebben.
Waarom zou ik deze discussie zo uitgebreid voeren als het onderwerp me niet boeit?
Dat heeft niks met downplayen te maken, had ik je al uitgelegd
Nou, dan ik het in elk geval duidelijk dat je deze hele discussie voert op basis van je eigen vooroordelen.
Ik leg de verantwoordelijkheid voor wat jij schrijft bij jou, en verder nergens voor.
Alweer een vooroordeel. Terwijl je in de verste verte geen benul hebt van wie ik ben en hoe ik in elkaar zit.
Conclusie: jij kiest ervoor om te preken voor eigen parochie. En met je aanhoudend vijandelijke reacties maak je mij duidelijk dat ik niet welkom ben in jouw parochie, omdat ik het waag ergens een kritische kanttekening te plaatsen bij een van jouw verhaal. En dat terwijl ik ook een gruwelijke afkeer heb van vooroordelen, discriminatie en haat jegens minderheden.
Ik heb mijn best gedaan, maar blijkbaar wenst de docent geen enkele feedback te ontvangen op zijn educatie. Dan houdt het op.
Ik ben een cisgender hetero man. Ik zie acceptatie in het algemeen in meerdere stadia:
* Wettelijke acceptatie. Ik denk dat ik hier op 100% zit, want ik kan zo geen enkele situatie denken waarvan ik vind dat niet-hetero’s in de wet minder rechten zouden moeten hebben dan hetero’s.
* Sociale acceptatie, de mate waarin de niet-hetero groep geaccepteerd wordt in het sociale verkeer als ze open zijn over hun niet-hetero-zijn, zonder deze karakteristiek te laten zien. Hier zou ik graag op 100% willen zitten, maar ik moet toegeven dat toen een mannelijke collega vertelde over zijn vriend, ik wel een paar seconden nodig had om mijn mentale beeld aan te passen, omdat ik hem onbewust altijd “gewoon” met een vriendin had voorgesteld.
* Culturele acceptatie, de mate waarin de niet-hetero groep geaccepteerd wordt als ze deze karakteristiek laten zien. Hier moet ik toegeven dat ik automatisch iets langer kijk als twee mannen of twee vrouwen hand-in-hand lopen dan als man en vrouw hand-in-hand lopen. Niet met een afwijzende blik, maar meer een heb-ik-dat-nou-goed-gezien-blik, omdat het anders is dan normaal. Net zoals ik ook iets langer kijk als ik een dure Ferrari langs zie rijden dan een saaie Fiat, en ik ben geen auto-liefhebber. Dit is niet iets waar ik actief voor kies, maar wat me overkomt. Als ik een knop zou hebben waarmee ik dit bij mezelf kon uitschakelen, zou ik die knop indrukken, maar die knop heb ik niet.
* Institutionele acceptatie, de mate waarin organisaties inclusief beleid voeren. Ik ben geen organisatie, dus ik kan mezelf hier niet op scoren. Ik vind dat we moeten streven naar een inclusief beleid, maar ik vind tegelijkertijd dat dit niet de hoogste prioriteit heeft. Als we ervoor zorgen dat er geen exclusief beleid is, zou ik daarna liever aandacht geven aan klimaatproblematiek dan aan inclusief beleid.
Dit gezegd hebbende: ik mis totaal de point van deze column.
Het lijkt me volstrekt normaal dat je vanuit je eigen perspectief de wereld beziet, dus dat je er bij je collega in 1e instantie vanuit gaat dat ie een vriendin heeft. Het idee dat homo-mannen (of lesbiennes) allemaal een “maniertje” of iets hebben waaraan je kunt zien dat ze op hetzelfde geslacht vallen is op zich al bizar. Ik ben wel eens knetterverliefd geweest op een homo voordat ik wist dat ie mij bepaald niet op die manier bezag. That’s life, het is niet veel anders dan dat een heteroman me niet zou zien zitten. Niettemin laat ik me graag educaten over de gay-scene, for whatever that’s worth…ik hoop dat ik daar nog een zekere onbevangenheid bij heb, zo van, oh zo kan ’t ook. Of zoiets…
Ze heeft vast heel goed naar David Bowie gekeken, met al die alter ego’s. Sowieso een Queen of the Gayscene natuurlijk
Dat was jouw stukje over Madonna, en daar reageerde ik ook al op dat woord… het staat er nog steeds trouwens. Dus je hebt er niets mee gedaan. En dat is jouw keuze uiteraard, ik heb het dan gezegd en laat het dan aan de ander of die daar over na wilt denken of… lord and behold daar iets van actie in wilt ondernemen.
Verder zei je daar dat educatie strikt bij lhbt zelf ligt, wat ik dan 100% bullshit vind want meerderheden kunnen ook makkelijk educatie geven over minderheden. Kwestie van interesse en rechtvaardigheidsgevoel.
Ok, en deze educatie + discussie = in een links progressief medium…..
Mijn laatste educatie, toen ik nog mobiel was, was op een booreiland of all places en dat is dan op uitnodiging. Bedrijven kunnen mensen zoals ik uitnodigen om specifiek lhbt educatie
te geven, meestal gebeurd dat als er al iets van conflict is geweest of bij de hr is gemeld. Dan sta ik vaak in een ruimte vol testosteron, en ook wat dames erbij. Ik heb daar meer gelachen en leuke gesprekken gehad dan hier. En ok, de vragen zijn daar af en toe wezenloos over de grens heen, maar daar verwacht ik het ook, en geef die grens ook aan trouwens.
In mijn ervaring is dat is geen uitzondering trouwens. Links progressief is al pissed off als er een confrontatie komt met hun open minded zelfbeeld.
*Bij wettelijke acceptatie is het afstammingsrecht nog niet geregeld, de transgenderwet is weer weg, en de situatie voor intersekse mensen is nog compleet ruk.
* De sociaal culturele acceptatie wordt per jaar minder.
* Jij vindt klimaat belangrijker dan veiligheid voor mensen. Sws begrijp ik niet waarom je die afweging zou moeten of willen maken, want de 1 heeft niets met de ander te maken, en in mijn idee kan dat prima naast elkaar staan. Het 1 ruled het ander niet uit.
Het klinkt zoiets als ” hoewel jeugdzorg aan alle kanten faalt, vind ik het bouwen van veel datacenter veel erger want ik zit toch niet in de jeugdzorg”.
Helder :)