Een landschap trekt voorbij. Rotsen, dorre velden en een olijfboomgaard verdwijnen in de achteruitkijkspiegel van een auto. Een wit paard galoppeert door de straten in de video van Al Daw – Nothing Comes Back the Same, een nummer vol melancholie van de Palestijnse muzikant Maya Al Khaldi.
Dit nummer gaat over het collectieve Palestijns verdriet, zowel in Gaza als op de Westbank. Hoe kun je helen als alles wat ooit vertrouwd was, je familie, buren, huis, straat, stad of dorp weg is en jouw land wordt bedreigd ?
In de video zien we het verhaal, eerst in de prachtige scene met het paard die het vluchten verbeeld. In de achteruitkijkspiegel verdwijnt alles uit zicht, ook de hoop.
Dit nummer is een officieel protestnummer op de site van Amnesty International.
Reacties (4)
Zionisme is een misdadige ideologie.
Ja, Brood dat mogen we wel stellen. En de Holocaust gaat na 81 jaar gewoon door en niemand met macht grijpt in.
Wat moet dit volk, deze mensen zich in de steek gelaten voelen.
Het is een genocide, geen Holocaust
Ik bedoel eigenlijk dat deze genocide ook voorkomt uit de Holocaust. Dus los van het financieel gewin waar het ook om gaat, dat de Holocaust het zionisme in gang heeft gezet en het op een vreselijke manier uit de hand is gelopen. Ik weet niet of trauma hier ook een rol speelt of dat er een soort collectieve waanzin speelt waar mensen zichzelf dit recht geven om het zo te doen. Ik zie in de IDF ook constant ultra orthodox mensen lopen, veel oudere mensen ook die bidden en soldaten opzwepen. Waar komt die waanzin vandaan ?
En ik vermoed en kan het ook redeneren dat de Holocaust hierin een grote diverse rol speelt.