Obama eet hamburger met pers
Of: eet alleen hamburger en laat pers eigen dinnerdate verslaan
China is een abstractie. Het land heeft tussen de 1,3 en 1,5 miljard inwoners, het honderdvoudige van Nederland. Het land bruist en gist. Maar het is moeilijk, ook door er heen te gaan, om een idee te krijgen wat er aan de hand is. Het is duidelijk dat er veel mensen zijn, maar wie in Nederland over straat loopt heeft hetzelfde gevoel. De mens is in staat zich de gezichten van hoogstens een paar duizend individuen te herinneren. Zodra een land meer dan zeg vijfduizend inwoners heeft, is dat al bijna een onhanteerbaar aantal. De provinciestad Kaifeng heeft het Wirtschaftwunder van China niet mee mogen beleven. China is zich razendsnel aan het industrialiseren, maar Kaifeng, traditioneel zelf een industriestad, heeft de stap naar het kapitalisme niet weten te zetten. De staatsbedrijven zijn opgedoekt, moderne fabrieken zijn er niet voor in de plaats gekomen. Het is een bittere pil. Kaifeng was de hoofdstad van China toen Beijing en Shanghai nog kleine dorpjes waren. Nu leeft Kaifeng in zekere zin van de liefdadigheid: de groeiende middenklasse van andere Chinese steden bezoekt de oude hoofdstad. Binnenlands toerisme is de voornaamste bron van inkomsten.
Of: eet alleen hamburger en laat pers eigen dinnerdate verslaan
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

De aanslag op koninginnedag heeft uiteindelijk aan zeven mensen het leven gekost, waaronder de geschifte malloot die de Suzuki bestuurde. Nadat het eerste stof van terechte verontwaardiging neerdaalt begint het grote duiden. Op de een of andere manier zitten wij zo in elkaar dat een dergelijke daad een betekenis moet hebben. Men zoekt naar een groter plaatje waarbinnen deze aanslag past.
In het geval van deze wanhoopsdaad zal dat grotere plaatje uitblijven, maar in algemenere zin is de vraag wel degelijk interessant: kunnen we iets zeggen over de waarschijnlijkheid van een dergelijke aanslag? Is geweld op een of andere manier te voorspellen?
Natuurkundige en politicoloog Sean Gourley benaderde geweld zoals het een wetenschapper betaamt. Hij keek naar de data. Hiertoe schraapte hij gedurende langere tijd gegevens over aanslagen en gevechtsacties uit nieuwsberichten, zich in eerste instantie concentrerend op het conflict in Irak. De interessantste ontdekking bleek de verhouding tussen de frequentie van incidenten en het aantal dodelijke slachtoffers dat daarbij viel. Nadat Gourley dit in een grafiekje tegen elkaar uitzette bleek een klassieke ‘power law‘ te ontstaan.
Nu lijkt dit al een verrassing, maar dat valt eigenlijk nogal mee: zodra je met frequenties van dingen werkt, stuit je eingelijk al vrij snel op die machtswet. Maar wat Gourley deed is kijken naar de variabele in de formule. De specifieke versie van de formule zie je in het bijgevoegde plaatje. Het zegt dat de kans (P) op een incident met x doden gelijk is aan een constante keer dat aantal tot de macht -alpha. Deze min alpha factor bepaalt de steilheid van de lijn. Met andere woorden, door die alpha krijg kan je een verdeling krijgen waarin relatief veel grote of veel kleine incidenten voorkomen.

“De heer Van Dam verwijst in zijn speech naar Turkije als een Europees land, deelt u de mening dat hij dringend een opfriscursus aardrijkskunde nodig heeft? Zo neen, waarom niet?”
Kamervragen van de PVV over de Nederlandse ambassadeur in Indonesië, Nikolaos van Dam. De ambassadeur sprak op een afstudeerplechtigheid van een Koranschool in Jakarta. De PVV vindt dat de ambassadeur daar niets te zoeken heeft.
In de speech (.pdf) geeft de ambassadeur aan dat de bril waardoor je naar Turkije kijkt, bepaalt hoe je over het land denkt. Aziaten vinden Turkije erg Europees, terwijl vooral Europese tegenstanders van Turkije’s EU-lidmaatschap het land afschilderen als Islamitisch. Wilders en zijn handlangers koppen de bal gelijk in, door kamervragen te stellen.
Overigens is Turkije onderdeel van het Europees continentaal plat. Dat maakt het een – deels – Europees land. Extra aardrijkskundeles lijkt me niet nodig.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Nog een reclameslogan van de VVD
VVD powned PvdA. Maar wat het met de Europese verkiezingen te maken heeft? (linktip: edward)

Onder het nieuwe regime van DJ Andry is Madagascar in gestaag tempo aan het wegzakken in ellende. Het leger terroriseert de straten van de hoofdstad en de pers is aan banden gelegd. Terwijl de machtigen als krokodillen op elkaar azen, wordt de natuur op grote schaal geplunderd. Het eiland, dat in het nieuws was wegens de mogelijke verkoop van landbouwarealen aan Korea, moet nu wellicht een hongersnood onder ogen zien.
Naast die van president Andry Rajoelina heeft Madagascar een tweede regering onder leiding van de verdreven president Marc Ravalomanana. Zelf verblijft hij in het buitenland en zijn premier is gevangen gezet. De enige schrale troost voor Ravalomanana is dat de internationale gemeenschap hem steunt (maar niet van plan is hem met geweld zijn plek terug te bezorgen). Verkiezingen zijn wel naar voren gehaald, naar december van dit jaar. Tijd genoeg om de boel voor te koken, iets waar Ravalomanana indertijd overigens ook van beschuldigd werd.
Gelukkig zijn er altijd landen die niet zo malen om westerse preoccupaties als democratie en mensenrechten. Saoedi-Arabië gaat twee miljard investeren. Er zitten grote hoeveelheden saffier in de grond en er is olie, die ook vast wel iemand wil hebben. Kortom, reden genoeg om de touwtjes stevig in handen te houden, zodra je ze hebt.

Barack Obama is nu honderd dagen president van de Verenigde Staten en de kritieken zijn overwegend positief. Het opvallendst in nog wel dat hij en zijn staf er in zijn geslaagd de rechtse extremisten van de Republikeinse partij en Fox News, die nog niet zo lang geleden de gehele nieuwsagenda bepaalden, heeft weten te reduceren tot schreeuwers langs de zijlijn. De meest gevreesde critici van Obama zijn niet zij, maar zitten op links: mensen die vinden dat de bankiers niet hard genoeg worden aangepakt. Het politieke debat in de Verenigde Staten is er daardoor een stuk beter op geworden. De radicale onzin is grotendeels uit de politiek en de discussies gaan weer over feitelijke zaken.
Hoe heeft Obama dat voor elkaar gekregen? En wat kunnen politici van met name het CDA en de PvdA ervan leren? Geert Wilders en Kay van der Linden hebben hun tactieken immers voor een groot gedeelte gekopieerd van Rupert Murdoch en Karl Rove.
Bepaal zelf de agenda
Het belangrijkste dat Obama anders doet dan het CDA en de PvdA hier, is dat ze niet reactief zijn, maar actief. Niet in de zin dat ze niet reageren als er een crisis is, zoals eerder bij de auto-industrie of nu bij de griep, maar in de zin dat zij het beleid bepalen zonder zich iets aan te trekken van de hypes die tegenstanders proberen op te zetten. Alle heisa die rechts probeerde te schoppen over de ontmoeting met Chavez werd bijvoorbeeld totaal genegeerd.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Als het maar geen onrust veroorzaakt…
Wilders staat niet op de publieke lijst van persona non-grata. (Linktip: Pedro)

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)

“Transparantie biedt fabrikanten de mogelijkheid te illustreren dat ze niet met duistere praktijken bezig zijn. […] Het is van groot belang dat je gevrijwaard blijft van beïnvloeding. Transparantie over financiële verwevenheid is een eerste vereiste.”
Minister Klink kondigt aan farmaceuten te willen verplichten betalingen aan artsen en wetenschappers openbaar te maken. In sommige staten van de VS bestaat zo’n regeling al, en er zijn plannen voor een federale regeling.
De natuur is hard.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.