Nu ons linktip-invoerveld (rechterkantlijn) weer werkt stromen de linktips binnen, dank u! Maar gelijk zit bovengetekende blogger weer direct in een innerlijke strijd tegen scoringsdrift en oppervlakkigheid. Via een linktipper vernamen wij dat in de Amerikaanse blogosfeer potsjes opduiken die melding maken van verschillen tussen de handmatige telling en die van stemcomputers bij de voorverkiezingen in New Hampshire. Bij een beperkte steekproef zouden de verschillen zelfs zo groot zijn dat als je deze trend zou doortrekken Obama gewonnen had. Maar ja, het blijven wel weblogs die het zeggen... En u weet wat ze van weblogs zeggen: oppervlakkig en vervuld van scoringsdrift. Als professionele krant kan je nog wel wegkomen met 'martelingen', maar voor een weblog staat er veel meer op het spel: reputatie bij diezelfde professionele media en het vertrouwen van een uitermate vluchtige lezersgemeenschap.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Het rommelt in de provincie, onder de leden van Groenlinks en D66 wordt gefilosofeerd over een fusie. Een nieuwe sociaal-liberale partij samengesteld uit de progressieve vleugels van D66, GroenLinks, VVD en de PvdA zou succesvol tegenwicht kunnen bieden tegen het populisme van Geert Wilders en Rita Verdonk zegt Johan Sieswerda (oud-statenlid D66) op het weblog van D66 Fryslan. Op 31 december stond er in verschillende regionale kranten een artikel waarin Henk Klijnsma (topambtenaar van het ministerie van Binnenlandse Zaken) pleit voor de oprichting van een dergelijke partij. Klijnsma promoveerde onlangs op de geschiedenis van de Vrijzinnig-Democratische Bond (VDB). Klijnsma: “De opkomst van rechtse krachten schreeuwt om een sterke en serieuze linkse tegenbeweging. Je hebt wel SP, maar die is populistisch. En de PvdA is verzwakt.” (PZC). Paul Vermast (GL, Dronten) reageert instemmend op dit plan nadat hij op het blog van Joke van Nieuwenhuizen (GL-fractievoorzitter, Middelburg) heeft gelezen dat zij de fusie een “prikkelend idee” vindt. Ondertussen bepleit Irona Groeneveld (GrienLinks, Tytsjerksteradiel) op haar weblog dat de discussie over een nieuwe progressief-vrijzinnige beweging vooral op landelijk niveau moet worden gevoerd. Maar op landelijk niveau blijft het tot nu toe angstig stil. Johan Sieswerda heeft dan ook weinig vertrouwen in de “politieke leemlaag van machtige bobo’s” en stelt voor om te starten met de FPD: de Friese Progressieve (Liberale) Democraten.
Weblogs en reageerders moeten het weer flink ontgelden de laatste dagen. Eergisteren betoogde de ons welbekende Reinder Rustema op De Nieuwe Reporter dat kranten zich ver moeten houden van reacties onder hun artikelen. Door hun lezersvolume worden de discussies, voor zover deze er zijn, na zo’n tien reacties al niet meer te volgen. Een kleine week eerder wist Henk Blanken op hetzelfde blog al te melden dat webloggers een hekel hebben aan journalisten en andersom.
Rustema geeft met zijn opinie vooral te kennen een voorstander te zijn van symptoombestrijding. Mensen reageren niet zoals je graag wil, dus ontneem je ze de mogelijkheid daartoe maar. Dat je reageerders kan stimuleren, zowel qua community als met techniek, ontgaat hem blijkbaar. Reacties op reacties mogelijk maken bijvoorbeeld, of een reputatiemanagementsysteem. Waar Henk Blanken zijn wijsheid vandaan haalt weet ik niet. Wat ik wel weet is dat berichtgeving in de gevestigde media over blogs bijna zonder uitzondering negatief is. Andersom is dat niet het geval en ik ken ook weinig bloggers die een hekel hebben aan journalisten. Of aan zichzelf, omdat ik aardig wat bloggende journalisten ken.
Wat achterblijft na deze twee stukken is het gevoel dat het internet, weblogs en reageerders overwegend negatief worden benaderd, vooral door de oude media. Waarom kan men nou nooit eens een positief gegeven uitlichten en dat dan nuanceren in plaats van het omgekeerde? Ze zien vooral problemen, waar ze er volgens mij niet zijn (Blanken), of waar ze opgelost kunnen worden, zonder dat er meteen rigoreuze maatregelen genomen hoeven te worden (Rustema).
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
2008 is amper een week oud of een nieuwsbericht leidt alweer tot een spoeddebat. De gehackte OV-chipkaart is aanleiding om volgende week de minister op het matje te roepen.
In mijn leven heb ik best vaak meegemaakt dat er in bedrijf op zeer korte termijn ineens een belangrijk overleg werd ingelast. Maar in vrijwel al die situaties was er dan ook iets aan de hand waarbij een snelle beslissing gevraagd werd zodat bepaalde doelen niet in gevaar kwamen. Indien er geen accuut probleem was, werd meestal eerst wat nader onderzoek verricht voordat iedereen uit de normale werkzaamheden gerukt werd met alle gevolgen van dien.
De Tweede Kamer lijkt niet gevuld te zijn met mensen die deze ervaring delen. Media aandacht is belangrijker dan goed besturen.
Ik heb voor u de spoeddebatten van het laatste kwartaal 2007 even op een rijtje gezet (zover ik ze kon vinden).
11 oktober: Vertraging A73
11 oktober: Gehandicaptenvervoer
11 oktober: Aftrekregeling buitengewone uitgaven
16 oktober: Veetransporten
17 oktober: Vertrekpremie ABN AMRO topman
17 oktober: Afschaffing basisbeurs
30 oktober: Taxitarieven (vervallen)
7 november: Ontslagrecht
8 november: Het uitvoeren van een motie over drukjacht
8 november: Toegang publicaties GPD
13 november: Sluiting Unilever vestigingen
21 november: Onomkeerbare stappen kilometerheffing
21 november: Belastingplan
28 november: 1040 urennorm
Dat zijn dus 14 spoeddebatten (waarvan 1 vervallen), een gemiddelde van 1 per week. Maar belangrijker nog zijn de onderwerpen die kennelijk een spoeddebat rechtvaardigden. Zover ik kan nagaan zijn er slechts twee onderwerpen die mogelijk op korte termijn nog iets aan de situatie hadden kunnen veranderen (unilever en drukjacht).
Het steeds aanvragen van spoeddebatten roept het gevoel van een permanente crisis op. Er is altijd wel iets waarvoor de regering met spoed naar de kamer moet. Alsof er sprake is van een aaneenschakeling van fouten. Het vertrouwen in de politiek is hier niet echt mee gediend.
Het Europees Hervormingsverdrag lijkt, op een enkel referendum na, een beklonken zaak. Als gevolg hiervan is het grote speculeren over de belangrijkste nieuw te creëren post, die van Permanente Voorzitter van de Europese Raad (in het buitenland doorgaans president genoemd) begonnen. Deze nieuwe functie trekt vooral de aandacht omdat zij vrij vaag gedefinieerd is. De verwachting is dat de president zich voornamelijk met administratieve, institutionele en buitenlandse zaken bezig zal houden. Maar hoe die rol zich verhoudt tot die van de nieuwe Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en de bestaande Voorzitter van de Europese Commissie is nog volstrekt onduidelijk. Dat wil dus zeggen dat de invulling die de eerste president aan zijn rol geeft, waarschijnlijk van grote invloed zal zijn op de constitutionele richting die Europa inslaat. Daarom is het het waard een overzicht te geven van veelgenoemde kandidaten.
Tony Blair
De voormalige Britse premier en huidige Speciaal Gezant van de VN in het Midden-Oosten wordt het meest genoemd voor de nieuwe functie. Met Blair zou het presidentschap waarschijnlijk een prominente rol gaan spelen, zeker gezien diens vele goede internationale contacten (met name met de Amerikanen). De charismatische en zeer bekende Blair zou de rollen van Hoge Vertegenwoordiger en Voorzitter van de Commissie meer naar de achtergrond drukken en daardoor het model van ?sterke president? invoeren. Blair heeft als groot nadeel dat hij bij veel Europeanen behoorlijk controversieel is, met name vanwege zijn rol in de oorlog in Irak. Groot voordeel is dat Sarkozy zich al heeft uitgesproken voor Blair, waardoor hij op de steun van twee grote lidstaten kan rekenen. Zijn recente bekering tot het katholicisme zal het goed doen bij de zuidelijk lidstaten en het altijd moeilijke Polen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Of zijn het echt gemene ouders…
“Many in Europe think Blair is a natural for the job.”
Zo verwoordde men wat de geslachtsrijpe Sarkozizi onder een kennelijk brandende Egyptische zon van Tony denkt.
Denkt u dat onderstaand politicus/katholiek/Brittanicus de juiste chap is om uw geliefde Europa te represidenteren?”
(klik for de bigger picture)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.